اختتامیه جمعه های‌ “کن” // همگام با هیئت داوران جشنواره و ... سخن آخر

نگاهی کوتاه بر روند داوری : پیش از آغاز هر رخداد، هیئت مدیره جشنواره داورانی را جهت داوری بخش های ۱۷ گانه جشنواره منصوب می‌کنند. هیئت داوران از طیف گسترده‌ای از خبرگان و فعالان تبلیغاتی بین‌المللی، براساس نسبت و بدنه(همخوانی زمینه کاری) کاری از میان همتایانشان انتخاب می‌شوند.

۲۰۱۶-۰۱-۲۲_۲۳-۲۳-۰۲

فرایند داوری کارهای ارسالی به جشنواره شامل سه مرحله مشاهده، رای گیری، بحث و اعطای جوایز می باشد.در مرحله اول، داوران هر یک از اثار ورودی را در نظر گرفته و در مقیاس ۱تا ۹ به آنها  امتیاز می دهند. در دور دوم داوران با دقت بیشتری به لیست اتخابی رجوع کرده و ارزش هر کار را از جهت قابلیت و ارزش اثر در خصوص برنده قطعی یا احتمالی بودن یا صرفا عضوی از لیست بودن انها بررسی می کنند، در واقع در این مرحله آثار می توانند به لیست اضافه یا خارج شوند. حدود ده درصد از آثار ارسالی به این مرحله می رسند.

در دور نهایی که رئیس داوران جلسه را هدایت می کند کارهای انتخاب شده مراحل پیشین ، مورد بررسی دوباره قرار گرفته و برندگان شیرهای طلا، نفره و برنز انتخاب می شوند. شرط لازم کسب دو سوم اکثریت آرا برای هر کار است. پس از رای گیری، نتایج به دست آمده به اطلاع هیئت منصفه می رسد و نوبت به انتخاب جایزه بزرگ(Grand Prix) می رسد. نامزدهای جایزه بزرگ، از میان برندگان طلای هر بخش انتخاب می شوند.

همانطور که طی معرفی بخش های مختلف جشنواره در جریان قرار گرفتید پر اعتبارترین جایزه جشنواره Grand Prix و به سپس ترتیب GOLD LION/SILVER LION/BRONZE LION/SHORT LIST می باشند.

۲۰۱۶-۰۱-۲۲_۲۳-۲۳-۲۳

سخن آخر: همراهان گرامی جمعه های کن از اینکه هر هفته با نظرات پرمحتوا و خوبتان بنده را همراهی فرمودید ؛ بسیار سپاسگزارم. ایمیل های بسیار خوبی دریافت کردم که نشان از لطف خوانندگان عزیز می باشد.خوشحالم که کافه بازاریابی برای اولین بار پرونده "جشنواره خلاقیت کن" را گشوده و اطلاعات خوبی را به مخاطبان ارائه داد. واقعیت امر این است که دنیای بازاریابی و تبلیغات با سرعت زیادی در حال تغییر و به روز شدن است ؛ مطالعه ابعاد مختلف جشنواره ها و مخصوصا جشنواره کن یکی از راههای آشنایی و همگام شدن با دنیای جذاب تبلیغات و تغییرات سریع آن می باشد. در پایان به علاقمندان این حوزه نوید این را می دهم که مجموعه ای با همکاری جناب آقای دکتر محمدیان و اینجانب در حال تهیه و آماده سازی می باشد که به صورت مفصل جشنواره کن و سایر جشنواره های بین المللی تبلیغات را پوشش داده و در آینده ای نه چندان دور در اختیار علاقمندان قرار خواهد گرفت.

پاورقی: دوستان عزیز، این جماعت سایت دار خیلی راحت مطالب روکپی می کنند به خاطر همین کمی انرژی ادامه دادن این بخش رو از ما گرفته است. امیدواریم با انرژی برگردیم.


9 thoughts on “اختتامیه جمعه های‌ “کن” // همگام با هیئت داوران جشنواره و ... سخن آخر”

  1. سلام خانم دهکانی

    در اهمیت مالکیت معنوی و فکری هیچ شکی وجود ندارد. شاید اگر قطعه ارزشمندی (مثلاً یک تکه طلا) را از ما بربایند آنقدر برایمان ناراحت کننده نباشد که مطلبی را که ماحصل فکر و اندیشه مان است ببینیم در مکانهای دیگر (مخصوصاً سایتهای تخصصی!!!) کپی کاری شده است! در اینکه انرژی تان گرفته شده است شکی نیست و کاملاً حق دارید.
    ولی چه می شود کرد؟ بهرحال ارسال یک مطلب در فضای مجازی مثل این است که گوهری(چه پرارزش و چه کم ارزش) را در دسترس دیگران قرار داده ایم. اگر انتظار داشته باشیم که دیگران به آن دستبرد نزنند، انتظاری بیهوده است. مهم این است که من و شما این کار زشت را انجام ندهیم. بهرحال ما ضامن تربیت و طرز فکر دیگران نیستیم! مگر قرار است همه انسانها، فرهیخته و خوب باشند؟ ببخشید که واضح عرض می کنم! مگر قرار بر این است که در یک جامعه ایده ال و بدون دزد زندگی کنیم؟
    یا باید از ترس دزدی، اموال فکری مان را برای خود نگه داریم. یا اینکه شاهد باشیم کوته آستینان حقیر و فرومایه مطالب را ربوده و با نام خود در سایتهایشان ثبت نمایند اما از طرفی خوشحال باشیم که انگشت شمار عزیزانی از آن بهره برده اند. این دیگر بستگی به خودمان دارد.
    حرص خوردن و ناراحتی و از بین رفتن انرژی زمانی "مفید" است که بتوان کاری کرد! زمانی که هیچ کاری نتوان کرد پس چرا باید حرص و جوش خورد؟(حیف اعصاب نیست؟)
    بدون شک شما و دیگر دوستان کافه می دانید که نوشته های بنده دارای بار علمی نیست . ولی برایم بسیار بسیار مهم است که در آن هیچ کپی کاری انجام ندهم و چه درست و چه غلط، محتوایم محتوایی ناب باشد. لذا کپی برداری از نوشته هایم به همین دلیل برایم همواره بسیار دردناک بوده. اما تنها کاری که توانسته ام در راه تسکین خود در راستای کپی برداری دیگران از مطالبم انجام دهم این است:
    اولاً) تمامی نوشته هایم در فضای مجازی با نام مستعار "جاوید" می باشد! اینطور راحت ترم. احساس می کنم مالکیت فکری ام زیاد ادامه دار نبوده(!!) و حداقل حرص نمی خورم و به زندگی روزمره ام میرسم! چرا که شخصیت "جاوید" دراصل، یک شخصیت مجازی و غیرواقعی بوده و بخش واقعی بنده همان دانش آموز بیسوادی است که باید صبح تا شب به فکر لقمه نانی حلال و تربیت دو فرزند مفید باشد و نه چیز دیگر.
    ثانیاً) در صفحه شخصی خود چنین نوشته ام:
    برداشت از مطالب اینجانب حتی بدون ذکر منبع کاملاً آزاد می باشد (که اگر آزاد نباشد چه می توانم بکنم؟!!)

    تا حدود یکسال قبل با دیدن بخش مالکیت معنوی وبلاگم (که گزارش کپی برداریهاست) حرص می خوردم از این حرکت دیگران! باور بفرمایید الان خیلی خوشحالم و با دیدن کپی برداریهایی که از مطالبم می شود در درون خود احساس خوشحالی می کنم که شاید حداقل برای یک نفر در این دنیا مفید باشم هرچند گمنام. چرا که اعتقاد شخصی بنده این است:
    "گمنامان" مفید در تاریخ تعدادشان بسیار بیشتر از "نامداران" مفید بوده است. مهم نیست گمنام باشیم . مهم این است که "مفید" باشیم.

    خانم دهکانی. خواهش می کنم با انرژی به کار خود ادامه داده و نوشتن را برای خود به عنوان "مسئولیت" و یا "زکات فکری" تعریف نمایید. مهم نیست دزدان دون مایه چه می کنند! مهم این است که هستند افرادی مثل بنده که منتظر نوشته های شما و دیگر اساتید می باشند.

    1. جناب اقای جاوید عزیز سلام

      خدا را شکر بابت آشنایی با بزرگوارانی چون حضرتعالی. من همیشه از نوشته های شما هم انرژی میگیرم و هم نکات زیادی می آموزم.از وقت و انرژی که گذاشتید؛ بسیار ممنونم.نکات خوبی را بهن یاد آوری کردید.
      حق با شماست قربان ، ضمن اینکه همراهی با عزیزان کافه به هیچ وجه با این دلیل قطع نخواهد شد و با علاقه ای بیش از پیش مطالب دیگری در خدمت شما هستم.
      از لطف شما و حمایتتان در طول این مدت بسیار بسیار سپاسگزارم .

  2. سلام. این بخش از قسمت های مورد علاقه من است و این نوید شما که به سایر جشنواره ها هم خواهید پرداخت شادی من را دو چندان کرد. ما در ایران بیشتر از کپی محصول از آن ور آبی ها فراتر نرفته ایم و کاش حداقل تلاش کنیم اندیشیدن و خلاقیت را کپی کنیم. به هر حال مطالب شما باعث می شود دریچه ای به جهانی فراتر از حیطه تنگ خودمان باز شود و حال این وظیفه ماست که بنشینیم پای این دریچه و نگاه کنیم و یا پا را فراتر نهاده و به آن دنیا سفر کرده و سوغاتی در خور برای این ور بیاوریم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *