یادداشت اختصاصی مجتبی محمدیان به بهانه زادروز استاد منوچهر مستوفی

نمی دانم چه حسی است که هرچه از سن آدم می گذرد "تاریخ" مهم تر از قبل می شود. اما در این بین برای من "تاریخ تبلیغات" جز موضوعاتی است که خیلی قبل ترها به سراغش رفتم. شناخت ریشه ها برای من طی طریق را راحت تر می کند و هوای "منم منم" را از سرم می اندازد. مخصوصا اینکه به حق خیلی از آثار تبلیغاتی قدیمی ایران (نه تبلیغات ۲۰۰ سال قبل،بلکه تبلیغات ۵۰ یا ۶۰سال قبل) هنوز که هنوز است اگر بهتر از تبلیغات امروزی نباشد "همسنگ" تبلیغات امروزی است. این در حالی است که ابزار آن زمان با این دوره زمانه، زمین تا آسمان فرق داشته است. آن زمان نه شاتراستاکی بوده است و نه کامپیوتری. نه دستگاه پیشرفته چاپ و نه عکاسی های آن چنانی. اما چیزی بیشتر که به چشم می آید خلاقیت است و تلاش برای جلب توجه و قانع کردن مخاطب و درسی که در پس این اتفاق است این است که "ابزار"، تبلیغ خوب نمی سازد.
طبیعی است وقتی در مورد تبلیغات ۵۰ یا ۶۰سال قبل ایران صحبت می کنیم باید از نام های زیادی یاد کنیم که نقش بسزایی در شکل تبلیغات جدی ایران داشته اند. بدون شک یکی از این نام ها "استاد منوچهر مستوفی" است. مرد بزرگ تبلیغات ایران که هنوز هم کارهایش در مجموعه مثال زدنی "آوانگارد" برای امروز نیز حرف برای گفتن دارد. در اوج کاربلدی، اهل معاشرت با نسل جوان است و "رود" تجربه استاد کماکان به سمت ما جاری است.
امروز ۵ روز از زادروز استاد منوچهر مستوفی می گذرد. حالا استاد مستوفی بر قله ۷۳ سالگی ایستاده و من به احترام او کلاه از سر بر می دارم و می گویم استاد مستوفی خوشحالیم که شما را داریم. شما "عالیجناب تبلیغات ایران" هستید.
مبادا فراموش کنم تبلیغاتی که امروز ما با آن سروکار داریم تنه اش به واسطه ریشه هایی استوار است که استاد منوچهر مستوفی و سایر استادان پیشکسوت در دل خاک فرو کردند.

"مجتبی محمدیان"
موسس و مدیر کافه بازاریابی


2 thoughts on “یادداشت اختصاصی مجتبی محمدیان به بهانه زادروز استاد منوچهر مستوفی”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *