بازاریابی انتقادگرا // آنچه که برای خود نمی پسندند و به دیگران می فروشند!!

بازاریابی انتقادی // مسدولیت اجتماعی شرکت ها زیر نقد

وقتی کم سن و سال بودم مثل همه طعم سوسیس و کالباس رو دوست داشتم.اما از وقتی که دوست دایی ام که کارخانه سوسیس و کالباس داشت دوستانه بهش گفته بود این محصولات رو استفاده نکن و حتی گفته بود خودش هیچ وقت چنین چیزهایی رو به خونه نمی بره دیگه مامانم برام نمی خرید. اون موقع فکر می کردم اون آقا که این همه سوسیس و کالباس داره چرا برای بچه هاش نمی بره.

حالا فکر می کنم اگه چیزی برای خودشون خوب نیست چطور برای بقیه خوبه؟ مگه آدمای جامعه بشر نیستند؟ حق یه زندگی خوب رو ندارن؟ جالب تر این ویدیو بودکه این آقا خون خودش رو رنگین تر از سایر ایرانی ها می دونه و بهش بر خورده که چرا گفتن سوار پراید نمیشی! انگار که به اسب شاه گفتن یابو!. جالب تر از همه ی این ها مطلبی بود که چند سال پیش خوندم و اون اخراج شدن مسول ارشد یکی از کارخانجات معتبر خودروسازی ژاپن از کار بود به دلیل این که سوار بر خودرویی غیر از محصولات شرکت شده بود.

.

[jwplayer mediaid=”3297″]

.

شاید این تفاوت ما باشه.اون ها به محصولاتشون اعتقاد و ایمان دارن و محصولات ما برایمان ننگ و عار به شمار می رود. به چه خودروی ملی باید افتخار کرد وقتی سران این صنعت از اون ها ابا دارند؟ جان افراد جامعه از جان اون ها کم ارزش تر هست؟ هزینه و تاوان چه چیزی رو ایرانی ها پرداخت می کنن؟ قیمت چندین برابری برای خودرویی بی کیفیت رو پرداخت می کنن و به ازای اون عدم امنیت رو برای خانوادشون به ارمغان می آورند. و تنها راه کاستن از ریسک بالای اون توصیه پلیس راه برای احتیاط بیشتر هست چون به امنیت خودروها اعتمادی نیست.


21 thoughts on “بازاریابی انتقادگرا // آنچه که برای خود نمی پسندند و به دیگران می فروشند!!”

  1. درود بر شما خانم چاوشی؛به موضوع خوبی اشاره کردید؛اتفاقا دیشب با دوستم رفته بودم ساندویچی و بحث ما سر همین کالباس و سوسیس ها بود و اینکه حتی خودش از نزدیک دیده بود وضعیت تولید این محصولاتو و کلی هم از جاهای دیگه عکس و گزارش مراحل تولید…بعد بهم گفت چرا جلوی اینا رو نمیگیرن؟؟؟بهش گفتم چون منافع برخی ها به خطر میفته،برخی ها دیگه نمیتونن دلالی بکنن،nتا مسئول دیگه نمیتونن زیر میزی بگیرن…وقتی منافع خودشون واسشون مهم تره چرا باید به فکر منافع مردم باشند؟
    (یعنی واقعا اون مسئول نمیدونه اینا واسه مردم ضرر داره؟صدر در صد میدونه ولی…)
    البته همه چیز رو گردن مسئولین هم نندازیم،همین دوست من با وجود اینکه همه اینا رو می دونست باز هم سفارش همین محصولاتو داد…

    میدونید چیه؟ما هم نسل نیکوتینی هستیم میدونیم واسمون ضرر داره ولی بازم استفاده میکنیم..پس علاوه بر این که از اوناست که بر اوناست،از ماست که بر ماست…

  2. به دلیل نشنیدن صدای ویدئو، نظرم را بدون توجه به آن می نویسم :
    اینکه ما ایرانی ها غبطه فرهنگ کاری ژاپن را می خوریم ناشی از فقر و گسل فرهنگی است که با گذشته خود در دوران کوروش کبیر داریم. دوره ای که اولین منشورهای کاری و عدالت را پایه گذاری کردند.
    اما الان و در دوره حاضر به نظر من دور از دسترس است که بخواهیم چنین فرهنگ رفتاری را در بین کارمندانی که هیچ دلبستگی ای به کار و سازمان خود ندارند مشاهده کنیم.
    اینکه کسی خود را معرف سازمان در همه حال ببیند و واقعا به برتری محصول شرکت خود اعتقاد داشته باشد، ریشه در رضایتمندی او دارد. معهذا اکثر ما، وقتی درگیر سازمان می شویم، تازه به عدم استانداردها، بی اعتباری ایزوها، مونتاژها، تعدد شکایتها از محصول خود واقف می شویم و به جای درس گرفتن از آن و کمک به سازمان در تغییر و اصلاح، سعی می کنیم از مصرف آنچه که از نقوص اش آگاهیم، بپرهیزیم.
    شاید – با توجه به اطلاعات ناقص اینجانب- اگر در ژاپن فرد، خود و سازمان را یکی می پندارد، به دو دلیل که در ایران نیست باشد: 1- اعتقاد به برتری محصول خود در دنیا حتی با وجود رقبایی مثل چین و امریکا که یکی کپی و ارزان می فروشد و دیگری سرمایه های ملی بسیار دارد، 2- آموزش های دوران تحصیل در مورد برابری وهمکاری برای رشد کشور و نوع حکومتی و اقتصادی و …
    کلام آخر اینکه استفاده از بهترین ها و حق انتخاب، برای تمامی انسان ها گرامی است، پس نباید انتظار داشت که کارمندی که می تواند محصول بهتر را خریداری کند، اجبارا از محصول شرکت خود استفاده کند. گاهی باید با انعطاف پذیری بیشتری به نحوه مصرف مصرف کنندگان برخورد کرد، چه مدیر چه کارمند

  3. b nazare man tafakore in chenini mokhtase adamhaee k b mandegariye boland modat dar bazar nemiandishand
    va hanoz sadetarin osole ravanshenasi ro dark nakardan
    nemidonan k raze tasirgozari bavar dashtan va b tabire salistar iman dashtan b harfist k mizanim amali k anjam midim va masirist k mirim

  4. سلام خانم چاوشی عزیز سپاس از مطلب تفکر برانگیزتون .
    مدیران این شرکت ها کسی رو مجبور به خرید نکردن ، در مورد کیفیت محصولاتشون هم دروغ نگفتن ، پس مشکل کجاست ؟
    از نظر من نمیشه گفت چرا یک محصول بی کیفیت تولید میشه . باید گفت ” چرا یه محصول با کیفیت تولید نمیشه ؟ ”
    اگر طیف وسیعی از محصولات با درجه های کیفی متفاوت وجود داشته باشن ، این مشتری ها هستند که انتخاب میکنن چه شرکتی بماند و چه شرکتی نه . در این صورت عرصه رقابت از کاهش هزینه به افزایش کیفیت تغییر میکنه به شرطی که قیمت گذاری ها اصولی و درست صورت بگیره .

    1. من معتقدم که تا زمانی که قیمت خودرو آزاد نشه و قیمت تعادلی بر اساس عرضه و تقاضا تعیین نشه، وضعیت تولدی اتومبیل در کشور ما همین خواهد بود که هست

  5. سلام..
    به نظر من تولید کننده یک محصول باید اولین مصرف کننده آن باشد ، با این دیدگاه که اگر محصول کیفیت مطلوب و مورد تایید وی را ندارد نباید آن را تولید کند.
    صحبت های این مسئول سراسر غرور بود با بیان جمله ی انتظار دارید منم مثل شما سوار شم و بسیار تاسف بار بود!

  6. با سلام و خسته نباشی …خیلی از شرکتهای فروش ایزو انقدر در مزیقه فروش هستند ( تحریم ها والبته کمبود صادرات و کم بودن الزامات ایزو برای صنایع داخلی ) که حاضرند بدون هیچ گونه ممیزی فقط برای فروش ایزوهاشون , همه جوره مشتری را راضی نگهدارند این در حالیه که متاسفانه در صورت ممیزی هیچ کدام المانهای کیفیت جامع را نخواهند داشت , مشکل از انجا شروع میشود که از سمت وزارت صنعت و معدن وتجارت تنها برای کالاهای وارداتی و درشرایط خاص صادراتی ایزو الزامی میشود وبرای کالاهای داخلی ایزو تنها برای ارتقا برند ان هم نه به صورت واقعی و عمقی بلکه به صورت سطحی ان هم به زور و ضرب قسمت های بازاریابی شرکت های ایزو صورت میگیره( البته صنعت خودرو ایزو های اجباری داره ) که جالب است بدانید که مراقبتی های سالانه که به منظور حفظ کیفیت و تدوام ان در شرکت ها صورت میگیره به دلیل هزینه های ان چشم پوشی میشود متاسفانه ریشه های عمقی کیفیت و اعتماد به محصول انقدر سست است که هیچ ساقه از ان جان گل دادن ندارد …به نظرم برند مسئول عمقی کردن tqm در جامعه است و بدون ایجاد یک کمپین ارتقا کیفیت برندها توسط بزرگان هر صنعت ,هیچ وقت شاهدرشد کیفیت واقعی محصول ایرانی نخواهیم بود …

  7. با سلام

    این موضوع که شما مطرح کردید یکی از دغدغه های همیشگی ذهنی من هست که هر زمان قصد دارم به مقوله ی تبلیغات و افزایش اثر بخشی اون در مخاطب فکر کنم ذهن من رو درگیر میکنه و دقیقا یادآوری جمله ی آنچه بر خود نمیپسندی …
    متاسفانه به این مقوله در کشور ما خیلی بی توجهی شده و اعتماد مخاطب به حداقل خودش رسیده و بار هاو بارها بهمون ثابت شده که مدیران کارخانه های تولید کننده محصولات مختلف ، به هیچ وجه دلسوز هموطن خودشون نیستند و متاسفانه مردم به این موضوع عادت کردند و در بعضی از موارد مثل همین خودروی ایرانی که انحصاری هستش و مدیران خودروسازی ایرانی هیچ تهدیدی رو از جانب رقبای احتمالی حس نمیکنند و دلیلی برای بهبود کیفیت محصولات خودشون نمیبینند ، مردم چاره ای جز این ندارند . صنعت خودروسازی در کشور ما مشکلات بنیادی داره و به این زودی ها نمیشه بهبودی رو در این صنعت انتظار داشت اما متاسفانه این موضوع و این بی توجهی دامنگیر فرهنگ تولید در کشور ما شده و در هر زمینه ای شاهدش هستیم

  8. این مقوله ریشه ی فرهنگی داره و متاسفانه بسیار عمیق هست چون نه تنها مسوولین بلکه مردم عادی یاد گرفتند که به فکر منفعت لحظه ای و سود ظاهری خودشون باشند و عواقب خیلی از کارها رو در نظر نمیگیرند و در موقعیتی که که اکثریت تولید کنندگان و به تبع اون مصرف کننده بااین دیدگاه عمل میکنند جایگاهی برای طرز تفکر انسان دوستانه باقی نمیمونه و اگر کسی هم بخواد با این دید وارد بازار بشه شکستش محتمل هست

  9. با سلام
    با توجه به رده‌بندی کیفی خودروهای سواری تولیدی در ایران رتبه 15، 16 و 17 رده‌بندی به ترتیب با 80.8 نمره منفی، 81.4 نمره منفی و 85 نمره منفی در اختیار سایپا 131 تولیدی سایپا، سایپا 131 تولیدی پارس خودرو و سایپا 132 است.پس می توان گفت تولیدکنندگان خودرو فقط در پی تقویت انگیزه های مادی گرایانه هستند و شهرت خود و اعتماد مشتری را از بین برده اند زیرا قضاوت ما درباره شرکت ها از طریق کیفیت محصولاتی که ارائه می دهند، آمادگی آنها در رفع نیازمندی ها و انتظارات مشتری و میزان صذاقت آنهاست.
    بدین ترتیب سبک زندگی مردم به سرعت و به نحو قابل ملاحظه‌ای در حال گرایش به کالاهای وارداتی و بطور خاص خودرو به عنوان یکی از گران‌ترین کالاها است. مردم آگاهانه دریافته‌اند که خودروهای بی‌کیفیت داخلی ارزش خرید و حتی سرمایه‌گذاری ندارند و پرداخت هر پولی به زحمت خرید آنها نمی‌ارزد. قطعات معیوب و گارانتی ناکارآمد و برخورد ناخوشایند خودروسازهای داخلی نیز مزید علت است.
    اما در ژاپن رضایتمندی مشتری و صداقت ارزشی بیشتر از سودآوری دارد و این باور را در تک تک کارکنان سازمان ایجاد می کند که یا بهترین محصول را تولید کنید تا مورد قبول خودتان نیز باشد یا اگر مورد پسند نیست پس برای مردم جامعه نیز نباید مورد استفاده قرار گیرد. البته شهرت و مورد اعتماد بودن همیشه بهبود وضع اقتصادی را نبز به همراه دارد.

  10. خانم چاوشی ممنون از مطلب عالی شما. اما در مورد کلیپ نمی توانیم بدون اطلاعات قبل و بعد صحبت این عزیز، قضاوت کنیم.
    نمی دونم شما تا حالا به تغییر اساسی برخی حرفها به دست خبرنگاران توجه داشته اید . خدا اون روز را براتون نیاره. مثالهای عدیده ای در این زمینه می دانم که خبرنگار شما را عصبانی می کند و بخشهایی از حرف شما را پخش می کند که کاملا با حرف شما مغایر است. اگر شما خودتون تولید کننده موتورسیکلت باشید باید موتورسیکلت سوار شوید. هر کالایی بازار هدف خود را دارد. روی هم رفته از مطلب شما سپاسگذارم و با آن موافقم و خودم هم این گونه می گویم اما باید به مثالهای نقیض توجه داشت

  11. سوسیس، کالباس، واردات چای خارجی از تاریخ گذشته، بعضی آبمیوه جات و آب معدنی ها…
    این قصه سر دارز دارد
    اما چرایی اش سادست : سود . هرچی سود داشته باشه جدای از نگاه اخلاقی و اجتماعی، خیلی ها وارد این فعالیت ها میشن
    شاید نشه از خرید محصولاتی مثل خودرو چشم پوشی کرد اما کاش مصرف کننده ما به این آگاهی می رسید که دیگه خوراکی هایی مثل سوسیس کالباس و نوشابه و از این دست محصولات مضر نخره

  12. سلام
    به نظرمن در ایران همیشه تفاوت در قیمت ها در یک صنعت نشان دهنده ی تفاوت در کیفیته و مشتری بسته به وسع مالیش انتخاب میکنه که کدوم محصول رو اسفاده کنه. گرچه درحال حاضر کیفیت پراید به هیچ وجه با قیمتش جور نیست ولی بازم ارزونتر از بقیه اس. واسه همین اقشار کم درآمد چاره ای جز خریدش ندارن. همه میدونن پراید خودروی خوبی نیست ولی به خاطر نیازشون مجبورن ازش استفاده کنن. و نمیدونم چرا در ایران هرکسی که بی پوله از همه ی چیزای خوب محرومه. به نظر من اینکه فقط حرف بزنیم و نقد کنیم کافی نیست، باید با تغییر خودمون شروع کنیم.

  13. هر چند ما مشکل مدیریتی داریم و مشکلات اقتصادی و تجاری کشور را به عدم صلاحیت مدیران ارتباط می دهیم، ولی نباید دور از انصاف با ایشان برخورد کرد.
    اگر روزی عضو هیئت مدیره یک شرکت تولید کننده شامپو بشم، فکر نکنم مارک شامپو ام را تغییر دهم.
    یکم انعطاف پذیری بد نیست، بخصوص که ما قراره در آینده نزدیک مشاور یا مدیر و سرپرست شرکت هایی بشویم، که شاید امروز مشتری آن نیستیم، و ممکن است بعد از آن نیز فقط به وظیفه خود یعنی تلاش برای موفقیت و پیشرت آن عمل کنیم، نه اینکه صرفا از مصرف کنندگان آن شویم.

  14. خدمت دکتر محمدیان عارض بشم حتی در صورت حذف برخی از قسمت ها نمی توان منکر جمله ای که این آقا فرمودن بشیم که من مثل شما سوار پراید بشم؟!
    دقیقا مشکل من با همین جمله است. چرا نباید سوار شوند؟ خبرنگار هنر خودش رو با به چالش کشیدن افراد نمایان می کنه و البته اگر کسی ریگی به کفش نداشته باشه نباید کنترل خودش رو از دست بده. یکی دیگه از مشکلات ما عدم آشنایی با فن مذاکره هست.
    اگر تولید کننده موتور سیکلت بخواهد روزی سوار بر موتور شود باید تولید شرکت خود را انتخاب کند تا صحه ای بر عملکرد خود بگذارد.سوار بر موتور سیکلت دوکاتی شدن دهن کجی به کسب وی است.

  15. متاسفانه تا وقتی که بزرگان یک صنعت به محصولات خود ایمان نداشته باشند و از آنها استفاده نکنند و از محصولات خود بعنوان چیزی بی ارزش یاد کنند نباید توقع پیشرفت چندانی در ان محصولات داشت.
    مطمئنا اگر دیگر اقشار جامعه نیز توانایی مالی خرید خودروهای دیگر نظیر مگان را داشتند خط تولید خودروهای داخلی خیلی پیشتر از این متوقف میشد.

  16. از اگاهی نصبی شما مردم عزیز بسیار متاثر شدم.
    فقط کافیه یک سوال از خودتون بپرسین .اگر اداره وزارت بهداشت و استاندارد به این گونه محصولات مجوز رسمی صادر نمیکردن ایا امکان تولید این محصول بود؟
    چرا انگشت اتهام را به سوی محصولی خاص میگیرین؟اگر دقت کرده باشین کیفیت شیری که شما در منزل دارید به مراتب کمتر و مضرر تر از سوسیس و کالباس است.زیرا ماندگاری بسیار بالایی دارد و این به ضرر سلامت بدن است.
    علت منع این محصولات سوسیس و کالباس در سال های گذشته استفاده از خمیر مرغ بوده است که در حال حاضر با نظارت مستقیم وزارت بهداشت این ماده از محصولات سوسیس و کالباس حذف شده است.
    بهتره اگر مطلبی گذاشته میشود به طور کامل نوشته شود!
    لازم به توضیح است گاها تولید کنندهگان دچار تخلف میشوند اما خرید درست و با کیفیت نشان از هوش خریدار است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *