بازاریابی بین الملل (بخش سوم) // آشنایی با نواحی مختلف چین

بسیاری از شرکت ها در بازار چین توفیقی به دست نیاوردند، چرا که مصرف کنندگان این کشور را به خوبی نمی شناسند یا فکر می کنند که همه ی آن ها شبیه به هم فکر می کنند. اما چین با 5000 سال تاریخ ثبت شده، یک کشور چند نژادی، چند فرهنگی، چند مذهبی و به لحاظ جغرافیایی بسیار وسیع است، پس می توان دریافت که با طیفی از رفتارهای مصرفی مختلف رو به رو هستیم. در تحقیقاتی هم که در مورد چین انجام شده معمولا این کشور را به بخش های مختلف تقسیم می کنند و به طور مجزا در مورد وضعیت هر منطقه نظر می دهند.

با توجه به گویش های زیادی که در چین وجود دارد، لازم است به این نکته توجه کنیم: در مورد نام برند باید دقت کرد که ترجمه ی ورژن چینی برند خارجی بسیار اهمیت دارد و باید نام ترجمه شده ی برند مناسب و با معنا باشد. مثلا ترجمه ی Pepsi Cola به چینی معنی “صدها اتفاق شادی آور” را می دهد. یا ترجمه ی برند ژاپنی National که وسایل صوتی و تصویری تهیه می کند، به چینی معنای “صداهای شادی آور” را می دهد. شرکت ها بیشتر نام خود را به Mandarin یا Pudonghua ترجمه می کنند. اما به هر حال مناطق مختلف، گویش های متفاوتی دارند و باید به ترجمه ی نام به گویش های مختلف دقت کرد. مثلا یکی از بهترین نوشیدنی ها یعنی سون آپ در شانگهای فروش نرفت تا زمانی که شرکت دریافت که در زبان محلی این عبارت معنی “مرگ از طریق نوشیدن” را می دهد.

اما هر منطقه از چین چه ویژگی هایی دارد؟

جنوب چین شامل شهرهای Guangdong, Fujian, Hainan استان هایی هستند که سرمایه گذاری مستقیم خارجی را جذب می کنند. مردمان این مناطق ثروتمندترین های چین هستند. این مناطق هزینه ی زیادی را صرف غذاهای گران قیمت می کنند و پذیرای کالاهای لوکس هستند.

جنوب غرب چین شامل Sichuan, Guangxi, Guizhou, Yunnan تقریبا از دیگر بخش های چین جدا هستند، مردم این نواحی دیرتر در معرض تغییرات و کالاهای خارجی قرار می گیرند. به طور کلی هرچه به سمت غرب می رویم، جمعیت بیشتری مشغول فعالیت های کشاورزی هستند.

شرق چین شامل Jiangsu, Zhejiang, Shanghai مناطقی هستند که اقتصاد چین بسیار به آن ها وابسته است. مردمان این مناطق بسیار خلاق هستند و در سبک زندگی و مد شیوه های بین المللی را دنبال می کنند. هرچه به سمت شرق می رویم کارمندان اداری و مشاغل حرفه ای بیشتر می شود.آن ها بیشتر به مد و محصولات محافظت از سلامتی توجه می کنند. مثلا وقتی فروشگاه فرانسوی Printemps می خواست در چین اولین شعبه خود را باز کند، شانگهای را انتخاب کرد.

مرکز چین شامل Anhui, Jiangxi, Hunan, Hubei, Henan وابسته به کشاورزی هستند و کم تر توسعه یافته اند. این مناطق قدرت خرید پایینی دارند و نسبت به قیمت حساسند.

شمال چین شامل Shandong, Hebei, Tianjin, Beijing می شود. مردمان این نواحی به سلسله مراتب و داشتن ثبات اهمیت قائلند و بیشتر محافظه کارند. بازارهای بکر در شمال شرق و شمال غرب هستند. شمال شرق چین شامل Liaoning, Jilin, Heilongjiang بیش تر تحت تاثیر فرهنگ کره ای ها و Manchu قرار دارند. شمال غرب شامل Xizang, Xinjiang, Ningxia, Gansu, Neimenggu, Shaanxi, Shanxi بازارهای کم تر توسعه یافته در چین هستند. جمعیت آن ها فقیر و پراکنده هست.

مردمان نواحی ساحلی بیشتر ارزش های غربی را پذیرفته اند و استقلال بیشتری نسبت به سایر مناطق دارند.