به کجا چنین شتابان//پارادوکس طرح مفاهیم و بیان اندیشه ها

محسن نوع پرور  /   /  10 نظر

پارادوکس طرح مفاهیم و بیان اندیشه ها به صورت نا متعارف است که ذهن مخاطب را به اندیشه ورزی، تامل و پرسشگری وادار می سازد. با ژرف نگری در عبارات متناقض نما و فراتر رفتن از تضادهای ظاهری به لایه های دیگری از حقیقت پنهان در پارادوکس می توان دست یافت. زبان پارادوکس راه یابی به دنیای سرشار از کشف و ظهور است. عباراتی مثل صدای سنگین سکوت، از تهی سرشار، ساز خاموشی و البته عبارت مورد نظر ما غذای منجمد تازه!!!

بدیع ترین جمله متناقض نمایی که با آن مواجه شدم غذای منجمد تازه بود که منو به اندیشه واداشت.البته این رسالت اصلی پارادوکس هست. دقیقا چطور می شه غذای منجمد تازه باشه؟ به دلیل طی کردن مراحل تولید و انجماد؟ یا گذراندن فرایند بسته بندی؟ و یا طی کردن چرخه انبار داری و حمل و نقل و نگهداری و فروش و غیره و غیره؟

هدف از خوردن غذا چیست؟ اگر و تنها اگر سیر شدن و احساس عدم گرسنگی است که راه های زیادی برای آن وجود دارد مثل خوردن قرص های خوراکی همانند فضانوردان. اما به نظر می رسد عمده هدف غذا خوردن تامین مواد ضرروری برای بدن باشد، رشد و سلامت افراد جامعه. این هدف با غذای منجمد تامین می شود؟ فقر آهن، پوکی استخوان، دیابت، فشار خون و هزاران بیماری که رو به رشد است از کجا منشا می گیرد؟

با فرهنگ غذایی جدید واقعا به کجا می رویم؟متاسفانه زمان آن هنوز فرا نرسیده تا به این موضوع بیاندیشیم. انسان همواره در پی کسب تجربه و آزمون هر چیزی است که البته عواقبی نیز در پی دارد. نسل های آینده دوباره به سوی زندگی سالم و غذای سلامت باز خواهد گشت. چرخه ای که طی خواهد شد. اما تنها نتیجه ی آن متضرر شدن نسل کنونی است که بی محابا در پی تجربه دستاورد های نوین خود است. شادمان در پی استفاده از فناوری های جدید تهیه غذاهای نیمه آماده و آماده ساختن آن در دستگاه های مایکرویو و فنای سلامتی.

10 thoughts on “به کجا چنین شتابان//پارادوکس طرح مفاهیم و بیان اندیشه ها”

  3. همکار گرامی ، سرکار خانم چاوشی
    مساله زیبایی را مطرح کردید . البته مساله غذاهای منجمد تازه تقریبا دیگه به شکل یک پارادوکس نیست . با استفاده از تکنولوژی IQF دیگر تولید کنندگان مواد غذایی می توانند ادعا کنند که گامی بزرگ در نگهداری محتوی غذایی نموده اند . طبق بررسی ای که شخصا داشته ام ، نتایج تحقیقات نشان می دهد که میزان از دست رفتن ویتامین ها در مواد غذایی منجمد شده بین 10 الی 25% در بدترین حالت است .
    از طرف دیگر بسیاری از مواد غذایی که به صورت منجمد مصرف می شوند به علت ماهیت تولیدی در فصول دیگر در دسترس نبوده و می بایستی که وارد فرایند نگاه داری گردند . در این مسیر ، یا باید از روش انجماد سریع بهره جست یا ماده غذایی را کنسرو نمود . متاسفانه در مرحله heating در فرایند کنسرو سازی بسیاری از ویتامین های محلول در آب از بین رفته و ساختار مولکولی آنها به علت شکست مولکول های آب از بین می رود .
    جدای از مسایل فوق بررسی برند بین المللی Bird’s eye را که تجربه ای بی نظیر در تصویر سازی غذاهای منجمد داشته را به شما که به این موضوع علاقه مند می باشید توصیه می کنم ! به خصوص تبلیغ بی نظیر این کمپانی در تولید نخودفرنگی IQF

    پاسخ

    1. از سال 91 در ایران شاهد حضور برندی از شرکت کاله با عنوان “پمینا” هستیم که از قرار معلوم اساس تولید محصولات غذایی منجمد جود را بر پایه تکنولوژی IQF بنا کرده است.
      (IQF (individual quick freezing یعنی انجماد محصولات به صورت سریع و مجزا از هم، یکی از روش‌های نوین انجماد است. “پریس” نیز یکی دیگر از برندهایی است که روی به این تکنولوژی آورده است.

      پاسخ

  5. خانم چاوشی ممنون مطلب خوبی است . راستی شما چرا در مورد مطالب دیگر افراد نظر نمی دهید. با توجه به مطالعات خوبی که دارید خوانندگان علاقه به نظرات شما دارند. در بحث بسته بندی شرکت آرمیتا جای شما خالی بود

    پاسخ

  6. استاد عزیز ؛ جناب آقای دکتر محمدیان
    برای بنده حقیر سعادت بزرگی هست که لطف شما بدین گونه شامل حال بنده بشه !
    اگر استاد اجازه بدهند مدت کوتاه دیگری را به آشنایی گیری با جو زیبا و دوست داشتنی کافه داشته باشم تا اینکه بعد از آن قلم به نوشتار بردارم.
    مجددا بابت فضای بی نظیر کافه و اینکه حقیر را به یاد دوران به یاد ماندنی تلمذ در خدمتتون میندازه بی نهایت سپاسگزارم .

    پاسخ

  8. با سلام
    وقفه ای در دسترسی به اینترنت و البته سایت کافه بازاریابی پیش اومد که خالی از لطف نبود.به دور از هیاهوی شهر در پی اکتشاف کشور پهناورمون جایی رفتم که توی این گرما هنوز برف پیدا می شد. جای همه خالی.
    راجع به مواد غذایی منجمد و بحث های اون چند تا نکته هست. یکی این که چون مطلب تازه بودن روی تمامی اون ها قید شده من به برند توجه نکردم و چون مدتی از اون می گذره به خاطرم نمی رسه اما از این به بعد به این موضوع توجه می کنم.
    دیگه این که بیان شده که روش های جدید مثل انجماد سریع وارد عرصه تکنولوژی شده و باعث حفظ بیشتر و بهتر مواد غذایی می شه. این خودش از چند جهت قابل تامل هست.اول اینکه به صرف قبول این مطلب باید دید چند درصد از کارخانه ها به این تکنولوژی دسترسی دارند. در ثانی طبق بیان گفته شده توسط آقای مشایخی باز هم درصدی از خواص مواد از بین می ره. آیا این مطلب بر روی بسته بندی ها درج می شه؟
    در روش های سنتی دمای ماده اونقدر پایین میاد تا آب موجود به تبلور برسه و منجمد بشه که این باعث افزایش حجم مولکول های آب و ضرر رساندن به سایر مواد موجود می شه.در روش انجماد سریع این عمل با سرعت بیشتری انجام می گیره که از افزایش حجم آب به میزان قابل توجهی جلوگیری به عمل میاره.
    اما نکته اینجاست که مضرات هر تکنولوژی جدیدی به مرور زمان خود نمایی می کنه. علاوه بر اون مصرف کننده حق داره بدونه که باز هم 10 تا 25 درصد خواص مواد رو از دست داده، به عبارتی تولید کننده باید ملزم باشه اطلاعات کامل رو بر روی بسته بندی درج کنه. درست مثل سیگار.تا هر کسی قدرت تصمیم گیری رو داشته باشه و اگر الزامات زندگی امروزی ما رو به سوی استفاده از این محصولات سوق می ده با آگاهی اقدام به این کار کنیم.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *