حجم تبلیغات افراطی در میادین ورزشی // وقتی لذت دیدن فوتبال به خاطر تبلیغات افراطی کم می شود

از بحث آسیب شناسی حجم تبلیغات در اطراف زمین فوتبال به راحتی نمی توان گذشت. موضوعی که بارها دستمایه طنازی گزارشگران فوتبال از جمله مزدک میرزایی و عادل فردوسی پور هم قرار گرفته است. شاید بزرگترین ایراد تبلیغات ورزشی هم همین باشد. تبلیغاتی که موجب کاهش تمرکز بازیکنان و تماشاچیان می شود به گونه ای که در به ساده ترین شکل حتی دنبال کردن توپ بازی برای بیننده هم مشکل باشد. تبلیغاتی که صد در صد افسار گسیخته است. در صورتی که مثل اکثر حوزه های صنعت فوتبال، این بخش هم دارای قوانینی است که ما از آن تبعیت نمی کنیم. مباحثی نظیر اندازه تبلیغ روی پیراهن، نوع محصولات قابل تبلیغ، محل تبلیغ، حجم تبلیغات و … همه اینها قوانین استاندارد و گاها اخلاقی خاص خود را دارد. به عنوان مثال تیم های میهمان باید طبق قوانین کشور میزبان رفتار کنند. مثلا در کشور آلمان تبلیغ بنگاه های شرط بندی غیر آلمانی بر روی پیراهن کشورهای میهمان ممنوع است و فقط بنگاهای شرط بندی آلمانی امکان تبلیغ دارند. یا تبلیغ مشروبات الکلی در بسیاری از کشورها بر روی پیراهن بازیکنان ممنوع است. در مورد شیوه ها و حجم تبلیغات و قوانین کنفدراسیون آسیا هم پیش از این اشاره هایی داشتم. حتی اگر یادتان باشد قدیم ها وسط زمین با رنگ سفید به شکلی کاملا زننده و بزرگ هم تبلیغ می شد که به دلیل خلاف بودن آن این شیوه تبلیغی درحال حاضر دیگر در ایران وجود ندارد. هر چند در سایر رشته های ورزشی نظیر والیبال، بسکتبال و حتی کشتی هنوز این شیوه ها را می توان دید.

باید این موضوع را قبول داشت که الگوبرداری از شیوه های تبلیغ در لیگ کشورهای خارجی خوب است به گونه ای که شیوه های تبلیغ در میادین ورزشی را می توان از کشورهای صاحب سبک آموخت. اما باید به این نکته توجه داشت هر کشوری از برخی (و نه همه) شیوه های تبلیغاتی در میادین ورزشی استفاده می کند. ما در شیوه الگوبرداری خود، گویی تمامی شیوه های تبلیغاتی لیگ های برتر کشورهای دیگر را بررسی کرده ایم و یکجا در کشور خود پیاده کرده ایم. یعنی ما کلکسیون شیوه های تبلیغاتی را در استادیوم آزادی می توانیم ببینیم و این چیزی جز تراکم تبلیغاتی در پی ندارد. از طرفی روحیه مادی گرایانه به قدری در تصمیمات برگزارکنندگان به چشم می آید که تمام دیدگاههای تفریطی خود در اوایل انقلاب را فراموش کرده اند. در واقع بازی های فعلی ورزشی در برخی رشته ها با انباشت تبلیغ مواجه است که این موضوع هم برای بیننده عامل مختل کننده و هم برای شرکت تبلیغ کننده بی ثمر خواهد بود.


3 thoughts on “حجم تبلیغات افراطی در میادین ورزشی // وقتی لذت دیدن فوتبال به خاطر تبلیغات افراطی کم می شود”

  1. در ایران فکر می کنم به دلیل بی اطلاعی تنها شیوه اس که برای درآمدزایی باشگاهها و تیم ها شناخته می شود متسفانه فق تبلیغات صرح روی در و دیوار و بازیکنان اشت. هیچ کس منکر این نیست که مسلما درآمدزایی و تاثیرگذاری زیادی دارد اما به چه قیمتی سوال دیگری است……..!
    کاش کمی مسئولین تیم ها و ورزشگاههای ما دید بازتری به این موضوع داشتن و به راحتی آسایش خاطر تماشاچیان خود را به خطر نمی انداختند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *