زحمت از خانواده علمی، عکس از من، شرح هم از شما // تصویری که حال آدم را خوب می کند.

8 thoughts on “زحمت از خانواده علمی، عکس از من، شرح هم از شما // تصویری که حال آدم را خوب می کند.”

1. فکر میکنم این نوع کسب و کار دیگه الان جوابگو نیست. در قدیم اصرار به اینکه اعضای خانواده در یک سمت و سو حرکت کنن وجود داشته اما به نظرم واقعا کار درستی نیست. هر انسانی سلیقه و علایق خاصی داره و این که مجبور باشیم کار خاندانمون رو انجام بدیم در صورتی که هیچ علاقه ای به اون کار نداریم به نظرم خیلی اشتباهه. یه جورایی یاد شعر حمید مصدق افتادم که می گه “من با بطالت پدر بیعت نمی کنم” البته در اینجا منظورم از بطالت پافشاری بر کاریه که ممنکه نه در راستای استعدادها و علایق فرد باشه و نه حتا کسب و کار سود آوری باشه یاحتا در زمان حال جوابگو باشه. ادامه دادن کار خانوادگی در گذشته می تونسته قدرت و انسجام خانواده رو نشون بده اما الان که قدرت در فکر و خلاقیت و به روز بودنه فکر نمی کنم جوابگو باشه.

   پاسخ

2. خیلی جالب و حس خوبی رو منتقل می کند. کاملا با قضیه “تداوم یک کسب و کار در خانواده” موافقم و همیشه به دنبال چنین فرصتی هستم. به نظر من کسب و کار خانوادگی می تونه موفقیت های بیشتری نسبت به کسب و کار فردی به دنبال داشته باشه، البته نه به اجباردیگران بلکه از روی علاقه.

   پاسخ

3. سلام
   به نطرم حس خوبیه که آدم کسب و کار خانوادگیشو دنبال کنه چرا که این در این نوع کسب و کارها شما همیشه کسی رو دارید که در صورت بروز مشکل می تونید برای مشورت بهش مراجعه کنید.البته به قول دوستمون باز این به علاقه شخص برمیگرده که بخواد کسب و کار خانوادگیشو ادامه بده یا نه.

   پاسخ

4. کسب و کار خانوادگی گوهریه که متاسفانه اکثر ما قدرش رو نمی دونیم. مقاله ای با عنوان The Facts Of Family Business رو در Forbes خوندم که در اون گفته شده بود که کمتر از 30% کسب و کارهای خانوادگی به نسل دوم می رسند که تنها نیمی از این 30% به نسل سوم خواهند رسید (آمار مربوط به آمریکا). یعنی 15% کسب کار پدربزرگ به نوه میرسه. جالبه که بدونید کسب و کارهای خانوادگی بیش از 50% تولید ناخالص ملی آمریکا رو تشکیل میده که نشون دهنده نقش موثرش در بزرگترین اقتصاد دنیاست. بیاییم از امروز دانه ای که پدربزرگمان یا پدرمان کاشته و امروز به شکل نهالی یا درختی به ما رسیده با دل و جان آبیاری کنیم. این حرف یک کم دلیه و ربطی هم به بازاریابی نداره اما من عاشق اینم که رو کبریت توکلی بخونم “از 1295”. امیدوارم امروز نوادگان توکلی بزرگ باشن که چراغ این کبریت خانه رو روشن می کنند.

   پاسخ

   1. این یادداشت شما جز بهترین و حسی ترین یادداشتیهایی بود که تا به حال برای کافه نوشته شده
      کبریت توکلی عالییییییییی بود

      پاسخ

5. سلام.
   جالب بود. خصوصا نظر یک دانشجو.
   ممنون از هر دو: هم از استاد به خاطر این مطلب دوست داشتنی و هم یک دانشجو به خاطر نظر دوست داشتنی و حسی…

   پاسخ

6. با سلا م ، متاسفانه عکس کیفیت قابل قبولی ندارد و من نمی تونم نوشته ها رو بخونم.

   پاسخ

   1. در کامپیوترتان ذخیره کنید

      پاسخ