چند روز پيش در گنجينه مادر گرامي چندتا مجله خيلي قديمي ديدم كه هيچ وقت با اين ديد بهشون نگاه نكرده بودم. مجله ايي رو ورق زدم كه يك مجله آلماني بود و مربوط به اكتبر 1978(تقربيا سال 1357).توي اون مجله تبليغي از شكلات merci و كرم NIVEA رو ديدم و چون اين دو محصول رو پس از چندين سال با يك طرح و بسته بندي يكسان با امروز ديدم واقعا تعجب كردم. در طراحي بسته و شكل محصول هر دو هيچ تغيير صورت نگرفته!!! و همون لحظه با خودم فكر كردم كه تغيير ندادن شكل بسته بندي ها و طراحي محصول باعث ميشه كه مصرف كننده ايي از كليه سنين داشته باشي چون اينگونه محصولات منجر به برانگيختن حس نوستالژيك مي شود.
اگر اين وضعيت رو با كشور خودمون مقايسه كنيم تا حدي وضعيت متفاوت است. محصولات كمي رو سراغ داريم كه از سال ها پيش تا كنون تغيير چهره نداده باشند.زمان كودكي ما بستني توپي ميهن ، بيسكوييت مادر ، شكلات هاي تيوپي فرمند و … بودند كه امروزه ديگه با اون حالت قبلي در بازار نميبينيم.
به نظر خودم زنده كردن اين احساس در فروش واقعا ميتونه موثر باشه و هم چنين در ذهن ماندگار ميشه و هميشه و همه جا محصول رو يه جور ميبينن. نظر شما دوستان چيه؟؟اگر شما هم نمونه اين چنين در ايران سراغ داريد كه تغيير چهره ايي در محصول ديده نشده براي ما ارسال كنيد.




خاطره عزیز ایجاد حس نوستالژیک خصوصا در مورده مواد غذایی در استقبال افراد نقش بسزایی دارد که متاسفانه در ایران با ادقام مدرنیته این حس درون افراد رو به فراموشی رفت ولی جای خوشحالی دارد که زنگ جذب حس نوستالژیک در برخی شرکتها ماتتد پپسی وزم زم مجددا به صدا درآمد و این کارخانجات تصمیم گرفتند با استفاده از بطری های شیشه ای با سایزه قدیمی این حس را به مصرف کننده انتقال دهند شاید خیلی ها دوغ آبعلی را بخاطر داشته باشند چند عکس پیوست یادآور آن ایام است که کیک تی تاپ با نوشابه شیشه ای رونق بخشه هر بقالیی بود ویا دوغ گازدار آبعلی با کشکک های فلزی درب آن
ای کاش هنوز هم از همین شیشه ها استفاده میشد.حداقل این همه دور و اطرافمون از شیشه های پلاستیکی پر نمیکرد.
دقیقا زنده کردن این حس توسط زم زم و توزیع این نوشابه های شیشه ایی در رستوران ها و کافه های مختلف واقعا حس خوشایندی به مصرف کنندگان می دهد.
تشتک همون درب فلزی بظری های شیشه ای است
مرتبط باموضوع قبل
وای چه دورانی داشتیم ما با دوغ زمزم شیشه ای
وباز هم حس نوستالژیک
شیشه پاک کن رایت
ممنون از مطلب خوبتون . حس نوستالژیک یا حسرت بر گذشته حس قوی و تاثیرگذاری است
رو آوردن کوکاکولا هم در ایران به نوشابه های شیشه ای فکر میکنم از همین حس نشات گرفته باشه.
دقیقا درسته.و چقدر هم حس خوبی به هممون دست میده
من هنوز اگر جایی شکلات تیوپی فرمند روببینم می خرم 🙂
سلام دوستان
از دیروز توی سایت میگردم و مطالب رو با حرص تمام میخونم.
من علاقه ای که به بازاریابی دارم رو مدیون آقای مجتبی محمدیان هستم و بی نهایت خوشحال و خرسندم که شاگرد ایشون بودم.
در رابطه با مطلب فوق
پفک نمکی مینو با حفظ طعم و بسته بندی سابق نه تنها برای بچه های قدیم که برای بچه های الان هم طعمی دوست داشتنی رو ارائه میده و در مقابل چی توز و لینا و … حرف زیادی برای گفتن داره
اما شامپو تخم مرغی داروگر سعی در بهبود کیفیت نداشته و فقط مورد استفاده افراد مسن که براشون فرقی نمیکنه از چه شامپویی استفاده کنند قرار میگیره