شرکت های تبلیغاتی و راه جدید // داستان آگهی کهریزک با جمله تایرگذار”خانه خدا تنها در سرزمین حجاز نیست”

مجتبی محمدیان: پیش از این بارها در مورد اینکه شرکتهای تبلیغاتی ما برای معرفی و تبلیغ خودشون نسخه خاصی ندارند مطلب نوشته بودم. تبلیغات از نوعی که بر دل مخاطب بنشیند و نگرش مخاطب را نه به عملکرد یک شرکت تبلیغاتی بلکه اساسا نسبت به برند اون شرکت ارتقا بده. هنوز هم اعتقاد دارم که شرکتهای تبلیغاتی غیر از آنجا که رسانه های تبلیغاتیشان خالی می شود و آب ریخته را نذر امام حسین می کنند و طرحی تبلیغاتی از خودشان منتشر می کنند راهی برای تبلیغ خودشان یا برنامه ای برای تبلیغات خودشان ندارند.

در واقع این اتفاق خیلی خوشحال کنده نیست. چرا که هنوز هم بیشترین سوالی که به عنوان مشاور تبلیغات (شما بخوانید “فعال” تبلیغات) با آن از سوی “کارفرماها” مواجه هستم این است که برای کارهای تبلیغاتیشان با کدام شرکت تبلیغاتی کار کنند. هنوز کارفرماها شرکتهای تبلیغاتی را نمی شناسند چون شرکتهای تبلیغاتی فقط برای دیگران نسخه می پیچند و برنامه ای برای معرفی خودشان غیر از همان رسانه های خالی “رسانه فروش ها” ندارند.

هنوز هم داستان همان داستان قبلی است. تلاش شرکتها به همان رسانه های خالی و البته رقابتی بر سر هدایای نوروزی خلاصه می شود. با این تفاوت که الان علاوه بر سایت گهگاه چند پستی هم در تلگرام و اینستاگرام و فیسبوک می گذارند. اما کمتر محتواها مخاطب را به جلو می برد. در بین شرکتهای تبلیغاتی، شاید شرکت “طرح باران” تولید آگهی های ساده و تاثیرگذار به مناسبت های خاص کمی توانسته در جا انداختن برند خود در اذهان خوب عمل کند و یا شرکت “بادکوبه” بعد از ساخت ۱۰۰ آگهی تاثیرگذار فرهنگی که پیش از این به آن پرداخته بودیم حالا شیوه تعامل خود با خیریه ها را وارد مرزهای جدید ساخت آگهی نیز کرده است و برای خیریه های کشور نیز کار آگهی تلویزیونی می سازد تا از نتیجه این همکاری هم به برند خود و هم به برند خیریه کمک کند.

داستان نوشتن این مطلب از جایی شروع شد که دیدم روز جمعه ای در اکثر گروهها و کانالهای تلگرامی یک آگهی تاثیرگذار درباره یک مرکز خیریه باسابقه (مرکز خیریه کهریزک) با امضا بادکوبه دست به دست می گردد. روایتی جذاب و خلاقانه از کمک به خیریه کهریزک در ایامی که “ما هیچ حاجی در مکه نداریم”. شاید همین نکته یعنی نشانه گیری درست علت دست به دست شدن این آگهی باشد. و چه پیام خوبی برای کسانی که به دنبال راه حلی هستند برای تسکین این غیبت. به فکرم رسید که واقعا چند درصد شرکتهای تبلیغاتی ما حاضر هستند قدم در این راه بگذارند و برای یک مرکز خیریه “کار” بسازند. پاسخ روشن است. همه شرکتهای تبلیغاتی. اما چند شرکت حاضر هستند رایگان این “کار” را انجام دهند؟ پاسخ مبهم است. اصلا بگذارید کمی بیشتر به موضوع نگاه کنیم. اینکه یک “کار” تبلیغاتی برای یک خیریه ساخته شود یک موضوع است و اینکه حداقل تدبیری وجود داشته باشد تا در “یک” روز در مهمترین پایگاههای اجتماعی در فضای مجازی “کار” دیده شود یک موضوع دیگر است که توان زیادی حداقل از واحد دیجیتال یک شرکت می گیرد. به گمانم اکثر شرکتهای تبلیغاتی در مرحله ای هستند که ادعای این را دارند که واحد “دیجیتال مارکتینگ” هم دارند و برای مشتریان خود هم راه حل ارایه می دهند اما اینکه تا به امروز کمتر شرکت تبلیغاتی برای خودش راه حل ارایه داده و در این حوزه رخ نشان داده موضوع دیگر است. باید بپذیریم با وجود شبکه های اجتماعی که هزینه آنچنانی هم برای شرکتهای تبلیغاتی ندارد حداقل همه شرکتها صاحب رسانه هستند و استفاده از این بستر ارتباطی برای معرفی و جا انداختن برند نیاز به یک گروه متخصص دارد. به هر حال ما به مرور داریم تولیدات دوجانبه شرکتهای تبلیغاتی را در قالب عکس العمل نشان دادن به رویدادها و یا همکاری با خیریه ها و … می بینیم که امیدوارم بیشتر هم بشود.

شرکتهای تبلیغاتی در روزگاری که شیوه های ارتباطی تغییر کرده و “فقط بحث تولید محتوا نیست و محتوای تولیدی باید به دست مخاطب برسد” باید برای برندسازی فکر دیگری کنند. اگر بپذیریم کار تبلیغات در کشور ما نیز از یک تقاضای فصلی تبعیت می کند و معمولا در برخی ماهها سر شرکتهای تبلیغاتی خلوت تر است چه بهتر که برای معرفی بهتر خودشون و ارتقا برند خودشون فکری کنند. مبادا حکایت کوزه گری باشیم که از کوزه شکسته آب می خورد.

شما نمونه خاصی از تبلیغات شرکتهای تبلیغاتی را در ذهن دارید که به بحث کمک کند؟

مجتبی محمدیان

مجتبی محمدیان، موسس و سردبیر کافه مارکتینگ. روایت توانمندی های برندهای ایرانی با محوریت تمرکز بر اقدامات مارکتینگی و ارتباطی