اگه تونستی از اینجا باز کن // شاهکارهای بسته بندی در ایران // لطفا قوی باشید

محسن نوع پرور  /   /  9 نظر

ضرب المثل شیرین فارسی میگه گره ای که با دست باز می شه رو با دندون باز نمی کنن.ولی بسته بندی که نه با دست و نه با دندون باز نمی شه رو باید چه کار کرد؟ شما تصور کنید با دوستاتون رفتین بیرون و قصد دارید برای شام فست فود میل کنید.همراه ساندویچ همبرگر یه سس یک نفره هم دادن بهتون. با اشتیاق سر سس رو از جایی که نوشته از اینجا باز کنید باز می کنید که طعم بهتری به ساندویچ بدید، اما هر چی پاکت سس رو فشار می دین خبری از سس نیست.نگاه می کنید می بینید گوشه ی پاکت رو کندید ولی هنوز تا محتویات راه زیادی مونده. هی باهاش کلنجار می رید،با دندون سعی می کنید از یه طرف دیگه بازش کنید ولی بی فایدست.با حسرت یه نگا به دوستاتون می اندازین که با لذت دارن شامشونو می خورن.دست آخر همه که غذاشونو خوردن بهتون میگن چرا شامتو نخوردی؟گرسنه نیستی؟اگه نمی خوری تا ما به جات بخوریم. حالا تا اینجا خیلی مشکلی نیست چون دوستا از خودن، رودر بایستی کمتره. فکرشو بکنید که سر سفره شام توی یه مهمونی بخواین در دوغ یا نوشابه یا ترشی رو باز کنید که از قضا قصد نداشته باشه باز بشه.اول با یه دست بطری رو نگه می دارین با دست دیگه سعی می کنید درش رو باز کنید.بعد از عدم حصول نتیجه با همون دستی که بطری رو نگه داشته بودین به کارتون ادامه می دین یعنی بازم نگهش می دارین با اون یکی دست البته این دفعه با آستینتون تلاش می کنید بازش کنید.ناکامی حاصله منجر به این می شه که وقتی چهار دست و پا روی بطری افتادین و دارین سعی می کنید که بازش کنید مهمونا بگن اگه باز نمیشه ولش کنید،ما الان میل نداریم.یا اونی که انسان دوست تره بگه بذار منم امتحان کنم شاید باز شد. اینا جملات جوان ضایع کن هست. احساس پوچی از خلقت توی این جور وقتا طبیعیه. سعی کنید کارد و از این جور چیزا دورو برتون نباشه.

اینجا هست که آدم به ذهنش می رسه اگه روی بسته بندی ها بنویسن اگه تونستی از اینجا باز کن!!! بهتر نیست تا اینکه می نویسن از اینجا باز کنید؟

9 thoughts on “اگه تونستی از اینجا باز کن // شاهکارهای بسته بندی در ایران // لطفا قوی باشید”

  1. سرکار خانم چاوشی سلام
    ممنونم از این مطلب خوبتون. از قضای روزگار من همیشه با این سسها مشکل داشته و دارم و هرگاه به این مورد برخوردم به صاحب مغازه می گویم که لطفا اون ساتورتون رو بیارید تا این سس رو باز کنیم.
    متاسفانه این روزها از هر شرکت مربوط و غیر مربوطی سس بیرون میاید و هر کدام با طرحهای خوب خودشون ( اون هم البته به نظر خودشون). اما کسی نیست که به فکر مشتریان باشه و بگه بابا من این سس تک نفره رو اول از همه خودم امتحان کنم و بعد هم به بازار بدم.
    نمی دونم این صاحبان شرکتها از این نوع سسها استفاده می کنند یا نه؟ خوب میشه که آدم بدونه که مدیر یکی از این شرکتها در رستورانی هستش و به صاحب رستوران بگه تا برای ایشون از اون سسهای … بده تا اصلا باز نشه که هیچ بلکه موقع باز شدن هم، سس به اطراف پاشیده بشه. من نمی دونم که این مدیران تا کی می خواهند این طوری ادامه بدهند. ای کاش صاحبان رستوانها و ساندویجی ها هم از این نوع مدل سسها نخرند و اون مورد دارها رو هم تحریم کنند.

    پاسخ

  2. جمله آخرتون، طنز دلنشینی بود.
    عموی بنده هم یک تولیدکننده در صنعت مواد غذاییست. در واقع محصولات کنسروی تولید می کنند. من زیاد از خط تولید کارخانه ایشون بازدید کردم و مطالب ارزشمندی رو از ایشون و اون محیط یادگرفتم. خانم چاوشی، در این صنعت (منظورم صنعت مواد غذاییه)، عموماً تعداد تولید روزانه بالاست و گاهاً برای پاسخ دادن به نیاز بازار و تواماً پایین نگهداشتن هزینه های ثابت خط تولید و کارخانه، دستگاه های مستقر در خط تولید، سه شیفت کار میکنند. همین واقعیت موجب استهلاک زود هنگام دستگاهها و پایین امدن دقتشون میشه. نتیجه کار هم میشه مطلبی که شما بهش اشاره کردید.

    پاسخ

  3. آقای حسینی عزیز،به نظرتون تولید بالا و سه شیفته منجر به چی می شه؟ البته که درآمد بیشتر برای مالک از جمله خان عموی محترم شما.اگه این مالکین عزیز بعد از تعویض خودرو و سایر وسایل شخصی یه لطفی هم به ما مصرف کننده ها می کردن و فکری به حال فرسودگی این پیر دستگاه ها،به نظرتون مشکل حل نمی شد؟
    حجم انبوه تولید دلیل بر استیصال مصرف کننده باید باشه؟

    پاسخ

    1. کاملاً حق با شماست، سرکار خانم چاوشی، کاملاً. اما واقعیت در جامعه ما چیز دیگریست. کم هستند تولیدکنندگانی همچون کاله، ب.آ، میهن، دومینو، پپسی، کوکاکولا، فایو، چی توز، چاکلز و …. که بسته بندی رو ارج می نهند.
      به هر صورت این اتفاق (برتری حجم تولید بر استیصال مصرف کننده) رخ میده. امیدوارم این نقد شایسته شما از کانال کافه بازاریابی به سمع و نظر تولیدکننده محترم برسه

      پاسخ

  4. با سلام خدمت خانم چاووشي

    با تشكر از مطلبتون و اشاره كردن به موردي كه هميشه يك معضله. مخصوصا در جاهايي كه امكانات نيست مثل كوه و بيابون و… چون بالاخره اهل سفريم با اين مسئله زياد برخورد كرديم. اماااا يك نكته كه آقاي جواد حسيني هم اشاره كردند همون سطح توليد بالا و پايين اومدن دقت.
    و نكته ايي كه كاملا از اون مطلع هستم تحريمات است. لفاف هايي كه قبلا براي پرفراژ اين سس ها استفاده مي كردند الان ورودشون محدود شده و قيمت بالا رفته پس توليدكننده ها مجبورند نمونه ايراني استفاده كنند.خودم ديدم كه در نمايشگاه موادغذايي و بسته بندي در تهران چقدر توليدكننده ها به دنبال پيدا كردن يك نمونه خوب بودند.
    پس مقصر هم واقعا توليدكننده ها نيستند.

    پاسخ

  7. جالب بود.مرسی.یاد یه خاطره افتادم.یبار رفته بودیم عروسی یکی از اقوام دور یکی از بچه ها خواست سس رو باز کنه که به طرز وحشتناکی پاشیده شد به کت و شلوار شوهر عمه م.بندۀ خدا تا 5دقیقه فقط هاج و واج به لباس تزیین شده با سس سفیدش نگاه میکرد.
    چند وقت پیش یه نمونه سس دیدم که خیلی جالبو راحت باز میشد.یک سمتش جلد طرح دار بود مثل باقی سس ها طرف دیگرش یجور پلاستیک سفید محکم تر بود(فکرکنم) فقط کافی بود دوطرفشو بگیری و تا کنی.از زیر خط تا یک شکاف روی قسمت سفید بود که باز میشه ومحتویات سس خیلی راحت بیرون میاد

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *