مطلبی به قلم چاووشی: همیشه اینطوری نیست که مصرف کننده بی توجه به محصول اونو خریداری کنه.اگه این جمله معروف همیشه حق با مشتریه واقعاً بین همه جا می افتاد ایننجا گلستان می شد.چند وقت پیش دوستم یه بسته شکلات خرید که معروفم هست.چیچک.همه چیزش به ظاهر درست بود.تاریخش نگذشته بود،پلمپ بود.ولی وقتی بازش کرد و اونو نصف کرد تا کامشو شیرین کنه دیدن تکه های پلاستیک وسط شکلات اوقاتشو تلخ کرد.اینجا واقعاً مقصر کیه؟شهروند یا تولید کننده؟
موارد از این دست زیاده.یکی دیگه اش مربوط به دارو سازیه که از هر بخش دیگه تولید مهمتره چون به سلامتی و زندگی آدما مربوطه.ماجرا اینه که خواهر من که از قضا داروسازی می خونه با استادشون توی آزمایشگاه تصمیم گرفتن که محتویات ساده ترین دارو یعنی قرص سرما خوردگی رو بررسی کنند.بعد از چند بار آزمایش و تعجب فراوون متوجه شدن هیچ اثری از ماده اصلی بهبود دهنده توی قرص وجود نداره و فقط گچ این قرص رو ساخته.حالا به نظر شما اینجا بلوغ مصرف کننده مقصره یا بی …. شرکت های تولید کننده؟
تا حالا چند بار موقع سرما خوردگی با کلافگی گفتین قرصم قرصای قدیم؟
این داروها اثر تلقین درمانی دارن گویا!!!!
🙂
اگر بعضی از شرکت ها عملکردی بدی داشتند، شما باید تامین به کل شرکت ها بدهید. واقعا حق با مشتری است و باید به خواسته مشتری اهمیت داد اما گفته شما درست نیست.
من متوجه منظور شما نشدم
منظورم این است که اگر بعضی از شرکت بد عمل کردند نباید گفت جامعه دارویی بد است و همه عملگرد شرکت های دارویی را زیر سئوال برد. همه جای دنیاتوی هر قشری و کاری خوب و بد هست.