شاید جنگ دوازده روزه کمتر ولی این بار و در این برهه قطعی اینترنت و اتکا به نت ملی بیشتر نشان داد که اینترنت جهانی، فضای سوشال چه باری از رو دوش اطلاع رسانی برندها به ویژه برندهای متوسط و کوچک بر می دارد. باری که پلتفرم های داخلی هرگز قادر نیستند که به دوش بکشند. فضایی مایوس کننده که گویی مدیران کلان مملکت یا نمی خواهند ببینند یا علاقه ای برای درک آن ندارند و تنها کنششان ارایه آمار پی در پی از میزان خسارت کسب و کارها به خاطر قطعی اینترنت جهانی و وعده جبران خسارت است که همگی می دانیم چیزی جز حرف نیست و اگر هم عملی در پی داشته باشد شامل حال آنکس که باید بشود نمی شود. شاید بهتر باشد در این فضای درهم ریخته دست از ارایه آمار هم بردارند و این تن نیمه جان را به حال خودش بگذارند.
این روزها اندک خبرگزاری کسب و کاری را داریم که حال خبررسانی داشته باشد و اگر هم خبری منتشر می شود صرفا انتشار خبر میزان خسارت قطعی نت و جبران خسارت در روزهای آتی است. جبران خسارتی که اگر ذره ای امید به آن بود دفعه قبل در جنگ دورازه روزه انجام می شد و خبر آن را هم در بوق و کرنا می کردند. ولی این میان چیزی که اهمیت نداشته، ندارد و نخواهد داشت مثل همیشه زندگی مردم و زندگی کسب و کارهاست. ای کاش دست از ارایه آمار هم برمی داشتند و نمک کمتری روی زخم می ریختند!
به هر حال در این میان با انبوهی برند متوسط و کوچک سروکار داریم که به نظر نه نقشه ای برای طی طریق در این شرایط خاص دارند و نه اصلا نقشه ای وجود دارد که داشته باشند! اوضاع عجیبی است که این طور نخواهد ماند!
مطالب ما را در سایت کافه مارکتینگ بخونید