“P” های فروش به زبان طنز // وقتی طنز به خدمت بازاریابی در می آید.

مطلبی به قلم آقای مهرزاد: فروش و فروشندگی نیز مثل آمیخته بازاریابی دارای پی های خاص خودش است که با هم می خوانیم.

1- پشه: مشتری است؛  زمانی که  میخواد جلوی فروشگاه پارک کنه، اما با یک مانع در حد خط ماژینو مواجه میشه. یادتون باشه: صاحب مغازه همیشه اربابه و ارباب ها اولویت دارند!

2- پلنگ: فروشنده است؛ زمانی که کفشی رو که مثلا 50 تومن براش تموم شده 120 میفروشه و اصرار میکنه که سود چندانی براش نداره و یک قرون هم کم نمیکنه.

3- پیچک، اون هم از نوع چسبناکش: وقتی فروشنده های سیم کارت میخوان به هرقیمتی شده به شما بفروشند.

4- بومبالا بومبا؛ پهلوون پنبه! پیتزافروشی که در روزنامه آگهی میده وبا به رخ کشیدن یک منوی وسوسه انگیز اعلام می کنه که با شعب فراوان! در تمام نقاط شهر تحویل رایگان  داره؛ اما مشتری گرسنه رو از شعبه ای به شعبه دیگه حواله میده؛ و آخرین پاسخ دهنده هم با بی ادبی تمام میگه «در منطقه شما تحویل نداریم.

5- جسارتا «سوسک» : مشتری قبلی رو میگن که با خودش عهد می کنه حالا که پیش بر و بچ کنفت شده هیچ وقت حتی به بهای موت از گرسنگی دیگه از 50 متری به شعب پیتزا فروشی کذایی نزدیکتر نشه.

دوستان عزیز لطفا انتقاد نکنید که «این آخری که پ نداشت». همیشه که قرار نیست همه چیز مطابق انتظار شما باشه! این جزیی از ادبیات بازارهای ایرانه. مگه خودروهای سایپا همه شون مطابق تعهدات از قبل تعیین شده هستند که شما انتظار دارید بنده هم به تعهداتم عمل کنم. تازه برای این کارشون پول اضافه هم میگیرند و چندتا تیکه  پلاستیک و نمد رو به قیمت دو میلیون و هفتصدهزار تومن به آدم تحمیل میکنند ؛ و اگر نخواهید تحویل خودرو را به زمان نامعلومی در آینده موکول میکنند. تازه ازخداشونهم هست که پول شما رو یک مدت دیگه  نگه دارند. تازه اونهم  رایگان.  آدم یاد  محمود پاک نیت در سریال قدیمی مرادبیک می افته که می گفت: «التماس نکن». یادش بخیر خدا خسرو شکیبایی رو رحمت کنه.

مجتبی محمدیان

مجتبی محمدیان، موسس و سردبیر کافه مارکتینگ. روایت توانمندی های برندهای ایرانی با محوریت تمرکز بر اقدامات مارکتینگی و ارتباطی