ماه رمضان و شیرینی فروش ها // اگر با دیگرانش بود میلی چرا ظرف مرا بشکست لیلی

بی مناسبت نیست که مطلبی درباره شیرینی فروشی بیان کنیم چون با وارد شدن به ماه رمضان ورودمون به شیرینی فروشی مضاعف می شه، چه برای خرید زولبیا بامیه برای افطار و چه برای خرید بازم زولبیا بامیه برای رفتن به افطاری خونه ی اقوام. مسئله اینه که دقت کردید وقتی وارد مغازه ای می شید که هیچ کس هم اونجا نیست یهو یک عالمه مشتری وارد می شه که آقای فروشنده دیگه شما رو فراموش می کنه و باید اونقدر صبر کنید تا تموم مشتری هایی که بعد از شما اومدن اون جا رو ترک کنن. شاید مسئله دردناک به نظر بیاد اما از نقطه نظری دیگه اگه به اون نگاه کنید حتما به خودتون مباهات می ورزید و اون نقطه نظر اینه که شاید فروشنده به شما ارادت خاصی داره و از دیدار شما سیر نمی شه و اینکه شما براش شانس میارید بنابراین ترجیح می ده هر چه بیشتر در مغازه بمونید.

وقتی برای خرید شیرینی به شیرینی فروشی رفته بودم بعد از این که سفارش خودمو دادم و آقای قناد اونو توی جعبه گذاشت آقای دیگه ای وارد مغازه شد. جناب قناد به جای اینکه در جعبه رو ببنده و اونو به من بده سفارش مشتری بعد از من رو آماده کرد و قضیه تا کشیدن کارت و ایراد در دستگاه پوز و طولانی شدن روند خرید اون آقا ادامه پیدا کرد. بعد از اینکه ایشون تشریف بردن من فقط یه نگاه به فروشنده کردم، قضیه اینقدر فجیع بود که خود فروشنده هم فهمیو گفت ببخشید معطل شدید!