نامه سرگشاده یک هموطن به آقای ثابت، بنیانگذار هتل 5 ستاره داریوش // این مردم ریزبین

مجتبی محمدیان  /   /  10 نظر

مطلبی به “همت” خاطره توانا: هیچ وقت دوست نداشتم مطلبی با این همه انتقاد درمورد یه جایی مثل هتل داریوش کیش که بنای زیباش نمادغرور هرایرانی بنویسم.ولی وقتی بی توجهی مدیران هتل رونسبت به وظایفشون و عدم آگاهی مسافران رو نسبت به حقوقشون دیدم دلم نیومد که این مطلب رو مستقیما خطاب به جناب آقای حسین ثابت موسس این هتل ننویسم.

جناب آقای ثابت من به عنوان یک مسافر که سالها قبل در روزهای افتتاح هتل شما از امکانات هتل استفاده کرده بودم تصمیم گرفتم با همه انتقاداتی که در مورد اونجا شنیده بودم باز هم به خودم به عنوان یه ایرانی فرصت تجربه بدم. ولیکن فقط واژگان تاسف و افسوس تنها واژه هایی بود که پس از 3 روز اقامت در هتل شما در ذهنم نقش بست. ای کاش شما خودتون میتونستید یک بار در قالب یک مسافر عادی مهمان هتل باشید و مشکلات جاری در خصوص ضعف مدیریت رو از نزدیک لمس کنید. از بدو ورود مشکلات تکرار و تکرار شد. در ابتدا پس از تحویل چمدان بهbellboy هتل حدود 45 دقیقه در لابی معطل شدم تا چمدانم رو آوردم و مدارکم رو از کیفم جهت پذیرش خارج کردم و تو این فاصله که پشت میز پذیرش هتل ایستاده بودم مسول پذیرش مشغول صحبت با تلفن بوده و حتی از من نپرسیده اند اینجا چه میکنید. در صورتیکه بایستی با نوشیدنی در بدو ورود از مهمان استقبال شود. بلافاصله پس از تحویل اتاق در خصوص استخر بانوان پرسیدم که باکمال تعجب متوجه شدم که پس از 10سال کماکان هتل 5ستاره فاقد استخر و سونا جهت بانوان بوده درصورتیکه در سایت اختصاصی هتل داریوش دارا بودن استخر رو باز جهت بانوان قید گردیده (واین یعنی فریب مشتری). تصمیم گرفتم از سالن ورزشی هتل استفاده کنم که باز هم تاسف نصیبم شد آن هم بخاطر دستگاههای فرسوده (البته80%آنهاکلا”کارنمیکردند).سری به کافی شاپ هتل زدم و با یه منوی2 برگیه بزرگ مواجه شدم که حداقل خوشحالم کرد ولی این شادی خیلی کوتاه بود زیرا به سرعت متوجه شدم از 20مورد نوشیدنی گرم موجود درمنوفقط 2مورد قهوه سرو می شد. باز هم ریسک کرده واسپرسو رو امتحان کردم(که کاش این کار و انجام نمیدادم) فنجان لب پر و نعلبکی ترک دار. آن هم در هتل 5 ستاره. یک لحظه حس کردم توی مسافرخانه های جاده قم دارم چایی نبات میخورم. بخاطر موقعیت شغلیم سالهاست با غذا سر و کار دارم و به اقتضای شغلم مشام و ذاءقه ام خیلی قوی شده. ولی متاسفانه این مساله توی رستوران هتل خیلی آزارم داد. کیفیت روغنهای مورد استفاده جهت سرخ کردن بسیار نامناسب بوده وکاملا”بوی رنسیدیتی آن نشون میداد که بارها وبارها استفاده شده و روی طعم نهایی تمام غذاهای سرخ کردنی اثر بسیار نامطلوبی گذاشته بود. خیلی مدیریت رستوران ضعیف بود چون بارها وبارها مسافرین رو دیدم که بالای ظرفهای غذای خالی ایستاده بودن وکسی آن ظرف هارو پر نمیکرد. و یا فنجان، لیوان نبوده وکسی حضور نداشته که سرویس دهی کند. در اکثر مواقع کره صبحانه آب شده بود و دوغ  یخ زده بود که قابل مصرف نبود. یکی دیگر از موارد خیلی آزاردهنده رفتار نامناسب و برخورد بی حوصله وارانه پرسنل بخش گردشگری هتل بوده که با اطلاعات ناقص و غیرواقعی فقط به دنبال جذب مشتری و جنبه سوددهی شرکتهای وابسته بودند.

آقای ثابت واقعا دوست نداشتم هیچ کدوم از اینها رو بنویسم ولی تاسف من از اینه که هیچ یک از پرسنل شما جواب هیچ یک از ایمیل ها و پیغامهای انتقاد آمیزه منو ندادن و حتی فرم انتقادی که در جایگاه مخصوص انتقادات قرارداده بودم هم بی جواب ماند و این به دور از ارزشهای سازمانی یک هتل به نام هتل داریوش آن هم با 5 ستاره هست. آقای ثابت احساس میکنم این هتل را به امان خدا رهاکرده اید.

این مطلب را خانم خاطره توانا بر اساس صحبت های یکی از کشتریانشان برای ما فرستادند که از ایشان ممنونیم

10 thoughts on “نامه سرگشاده یک هموطن به آقای ثابت، بنیانگذار هتل 5 ستاره داریوش // این مردم ریزبین”

  1. با سلام -درصنعت هتل که زیر مجموعه خدمات می باشد همه امور حول محور منابع انسانی می چرخد ،چنانچه از منابع انسانی فاقد آموزشهای لازم بهره بگیریم به سرنوشت این هتل وسایر هتلهای کشور که وضعیت مشابهی دارند دچار می شویم .امیدواریم در حوزه نظارت از کارشناسان مجرب استفاده شود وشاهد این همه اغماض از سوی سازمان عریض وطویل میراث فرهنگی صنایع دستی وگردشگری کشور نباشیم.

    پاسخ

    1. به نظرم در این سبک هتل ها منابع انسانی اموزش دیده ولی سیستم مدیریت تنبیه انگیزش و … مشکل دارد وگرنه کارکنانش می دونند چه کاری درسته چه کاری غلط

      پاسخ

      1. ممنون که این مطلب رو روی سایت گذاشتید.
        یه مطلب دیگه که دوست دارم اشاره کنم این است که ایشون به عنوان آخرین امید خود از این جهت که صدایش به جایی برسد پیش من اومدن.
        به این امید که شاید کسی در این صنعت صدای اشون رو بشنوه. از اونجایی که من بالاخره در این صنعت غعالیت می کنم در ابتدا بهشون گفتم که محال ممکن است که از طرف بخش CRM هتل با توجه به اینکه شما انتقاد خود را طی نامه ایی به آن ها داده اید پیگیری نشود. اما پس از گذشت بیش از 1 ماه از سفر ایشون با شرمندگی تمام باید بگم که هیچ خبری نشده.
        در عجبم واقعا از هتلی با این عظمت که چرا انقدر در این بخش ضعیف عمل میکنه.
        بالاخره با توجه به ماهیت کاریم با هتل های بسیاری در کشورهای مختلف در ارتباط بودم و حتی هال های 3 ستاره در کشورهای دیگه خودم دقیقا دیدم که یک نفر 24 ساعته به صورت آنلاین فعال در این بخش است.

        پاسخ

  2. سرکار خانم خاطره توانا
    سلام و ممنون به خاطر مطلب ارزشمندتان. افسوس و صد افسوس که بیشتر مدیران و صاحبان مشاغل غافل از این هستند که چه خواسته و چه ناخواسته ضربه بزرگی را به خودشان می زنند.

    من اگر به جای ایشان بودم حتما محلی رو برای درج انتقادات و پیشنهادات در هتل یا در سایت هتل قرار می دادم و برای کسانی مثل شما که باعث بهبود روشهای موجودی در هتل می شوید، یک جایزه نفیس هم در نظر می گرفتم.
    ولی من این مورد رو دوباره تکرار می کنم که

    ما غافل از این هستیم که ممکن است روزی برسد و یک هولدینگ و شرکت خارجی در کشورمان شرکتی ایجاد کند و به تولید محصولات و ایجاد تجارتی نماید.

    خوب آن وقت است که دیر شده است.
    مدیران نمی دانند و مهمتر اینکه اصلا نمی خواهند هم بدانند.

    پاسخ

      1. سرکار خانم خاطره توانا
        سلام
        مثلی رو داریم که میگه” دانستن و عمل نکردن همان ندانستن است”.
        خوب اینها هم نمی دانند و هم نمی خواهند بدانند که اگر مشتری بیاید کار و بارشان خوب است و در غیر اینصورت …
        درست است که دوست شما در آن هتل دچار مشکل شده است.
        مورد دیگر اینکه ما نظریاتمان را به راحتی در اختیار ایشان قرار می دهیم و چون آنها مبلغی رو برای دانستن این نظریات پرداخت نمی کنند، براحتی می توانند این نظرها رو هم نادیده بگیرند.

        پاسخ

  3. مساله عمیق تر از اینهاست. این نتیجه رانت و فساد ناشی از آن است. در اقتصاد های کاپیتالیستی رقابتی اصلا این بنگاه های اقتصادی توان بقا نخواهند داشت و در اقتصاد های سوسیالیستی انجصاری تر اصلا اجازه دریافت پول های گزاف و بیشتر از میزان خدمت ارائه شده را نمی دهند. اما تو کشور ما همه از این رویکرد انتقاد می کنیم در جالیکه مشتری رو لجن مال می کنیم و بیشترین پول ها رو ازشون می گیریم و ادعا داریم که همه چی رو باید با قیمت های جهانی بگیریم (هرچند در مورد هتل داریم بیش از قیمت جهانی هم می گیریم) و اما هیچ چیز رو با استاندارد جهانی ندیم.
    تنها راه اینها تحریمشون هست تاجایی که می تونیم و اطلاع رسانی کنیم.
    بنظرم شما این مطلب رو در اگه تونستید در رسانه میلی و خبر گزاری ها و سایتها منتشر کنید. هرچند وقتی سیستم راه رو برای امثال اینها باز گذاشته امیدی به بهبود نیست….

    پاسخ

  4. دوستان به نکات خوبی اشاره کردند، اما من فکر می کنم که برای تحلیل این قبیل مسائل که در بازاریابی که شاید بشود آن را به “سوء رفتار برند ” تعبیر کرد، باید از یک طبقه بالاتر موضوع را نگاه کرد که آن هم چیزی نیست جز مدیریت استراتژیک.

    اگر سالیان گذشته را به یاد بیاوریم، روزگاری اولین شعبه ی ساندویچی هایدا در خیابان شریعتی آنچنان بر سر زبان افتاد که مدیران آن تصمیم به فرانچایزینگ نیز گرفتند. دیری نگذشت که ساندویچ تقریبا موفق هایدا تبدیل شد به یک ساندویچ بی کیفیت و ارزان قیمت. اما چرا با بزرگ شدن بنگاه های ایرانی، کیفیت خدمات کاهش می یابد؟

    علت چنین افولی، نبودن برنامه ایست که نشان دهد ما کیستیم و چگونه آنطور باشیم و بمانیم. هایدا فراموش کرد که برای چه سر ساندویچ هایش صف می بستند و در روزگاری که خیلی بزرگ نشده بود، چطوری کار می کرد.

    بنگاه های ایرانی، به خصوص خدماتی ها، هنوز به بلوغ ثبات کیفیت خدمات نرسیده اند؛ با اینکه مدل ها را خوب بلد هستند و هر روز نیز مکررا می شنوند. BSC، TQM، ISO سهل و ممتنع هستند، و عمرشان مثل همان صندوق انتقاد و پیشنهادی که مدیران وقت باز کردنش را ندارند، در صورت عدم وجود بستر های اجرایی به زودی به پایان می رسد.

    تحریم خرید و تهدید منابع انسانی، تا زمانی که شرکت ها به نحوه ی مدیریت کردن خودشان آگاهی نداشته باشند، به جائی نخواهد رسید.

    ما باید راه رفتن را همیشه بلد باشیم، چه زمانی که کوچک هستیم و چه زمانی که بزرگ می شویم.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *