رپرتاژ یا همان آگهی بلند // وقتی تعرفه های صداوسیما ما را تشویق به پرحرفی می کند

به دليل استفاده‌ متعدد تجاري و خبري از واژه “رپرتاژ”ارائه تعريف دقيقي از آن كمي مشكل به نظر مي رسد اما طبق تعريفي از “كوين روزيتر” رپرتاژ به فيلم كوتاهي گفته مي شود كه در آن ايده‌هاي مرتبط تجاري سازماندهي مي شوند؛ در دسته بندي كلي رپرتاژ به دو دسته مكتوب و تصويري تقسيم مي شود كه بعد تصويري آن در تلويزيون مد نظر است، رپرتاژ تبليغاتي را مي توان فيلمي كوتاه در تشريح كم وكيف فعاليت هاي تجاري براي مشتري دانست. رپرتاژ تلويزيوني با هدف قرار دادن مشتري بالقوه قصد شناساندن خود و ترغيب مخاطب به خريد و استفاده را دارد. اين نوع فيلم كوتاه، زماني در حدود  90 الي 180 ثانيه رابه خود اختصاص مي دهد. (البته در ایران 120 ثانیه به بالا) در ایران هزینه یک رپرتاژ 120 ثانیه به دلیل اعمال تخفیفا ارزان تر از یک اگهی 60 ثانیه است که دو باره پخش شود.

رپرتاژ تبليغاتي كلام محور است و قصد بر آن است تا با شناساندن و به رخ كشيدن گوشه اي از موفقيت هاي تجاري مخاطب را وادار به توجه و دنبال كردن تبليغ كرد. ساختار اين نوع اغلب با ارائه چشم اندازها و اهداف بلند مدت شركت اغار مي شود و پس از آن با نماياندن گوشه اي از فعاليت ها، رويدادهاي تاريخي و روند تغييرات شركت ادامه مي يابد. پس از آن با توجه به نوع كالا ارزش هسته اي و مد نظر صاحبان كالا برجسته مي شود. (براي مثال در تبليغ يك كالاي خوراكي بهداشتي بودن و مكانيزم توليد آن تشريح مي شود)،

در تعریف و در اعلب موارد رپرتاژ تلويزيوني در فاز اول كمپين تبليغاتي قرار دارد،‌ زيرا كه در اين نوع تبليغ اطلاع رساني و ترغيب مشتري و برجسته سازي مزيتي نوين و بكر مد نظر است. البته فواصل اكران باید طوري در نظر گرفته شود تا اثر منفي نداشته باشد. اين نوع رپرتاژ به مدد تصوير و توضيحات كلامي مي تواند در بازه زماني خاص با توجه به ويژگي هاي فرهنگي، اجتماعي و به طور كلي بومي به تصوير كشيده شود. رپرتاژ آگهي به منظور جلب اعتماد و ايجاد يك فضاي مثبت در ذهن مصرف كننده نهايي و واسطه ها ساخته مي شود.

مجتبی محمدیان

مجتبی محمدیان، موسس و سردبیر کافه مارکتینگ. روایت توانمندی های برندهای ایرانی با محوریت تمرکز بر اقدامات مارکتینگی و ارتباطی