ترشی دوستی، ذائقه غالب ایرانی‌ها // مرور مختصر برندهایی که این ذائقه را شناختند

نویسنده  /   /  14 نظر

مطلبی به قلم ندا کاویانی // اگر بخواهیم در مورد ذائقه غالب ایرانی‌ها رای صادر کنیم شاید بتوان “ترشی دوستی” را به‌عنوان ذائقه غالب مطرح کرد. تا جایی که بستنی که محصول اساساً شیرین است نیز در قالب طعم ترش عرضه می‌شود منظورم لواشک بستنی جیتو و محصولات مشابه است. به نظر شما این محصول در کشورهای دیگر طرفدار خواهد داشت یا ضامن موفقیت آن ذائقه “ترشی دوست” جامعه هدف است؟ یا حتی به این رده “کباب‌ترش” یا کیک های لواشکی رو هم می تونید اضافه کنید. یه نگاهی به کسب‌وکارهای کنار جاده‌ای در هنگام سفر به‌ویژه به مناطق مالی کشور داشته باشید می‌بینیم چه حجمی از توقف‌ها به‌واسطه همین کسب‌وکارهاست که از لواشک و آلوچه، زیتون و … را به مسافران عرضه می‌کند. کسب‌وکارهایی که اساساً در بهترین حالت توانسته‌اند خود را نزد تعداد محدودی برند کنند.

۲۰۱۶-۰۱-۰۲_۲۱-۴۱-۲۸

به‌شخصه اعتقاد دارم در هر جامعه شناخت ذائقه غالب غذایی می‌تواند سرمایه‌گذاران هوشمند را درزمینهٔ تولید محصولات متناسب راهنما باشد. عملی که از دقیقا از بازاریابی انتظار می‌رود. این شناسایی ذائقه می‌تواند در سطحی دقیق‌تر و به شکل منطقه‌ای بررسی شود.

۲۰۱۶-۰۱-۰۲_۲۱-۴۵-۵۹

۲۰۱۶-۰۱-۰۲_۲۱-۴۷-۱۶

در این میان برندسازی برای ترشی جات ازنظر بعضی از سرمایه‌گذاران دور نمانده و در جهت ساخت برند گام برداشتند. شاید از معروف‌ترین برندهایی که درزمینهٔ تولیدترشی جات به‌ویژه لواشک و آلوچه که علاقه تاریخی مخاطب را هم دارند،  فعال هستند و البته در حال رقابت، بتوان به “دیش دیش” که حجم بالایی تبلیغات تلویزیونی هم دارد نام برد و یا “آلوچه و لواشک جنگلی“ از دیگر تولیدکنندگان معروف این عرصه است. نکته مهم در این حوزه تنوع سنی بازار هدف از است که از کودک تا بزرگ‌سال را شامل می‌شود. به نظرم دلیل موفقیت این برندها اساسا ذایقه غالب جامعه است.

نظر شما چیست؟ فکر می کنید در مورد ذایقه غالب ایرانی ها قضاوت درستی کردیم؟

آیا شما برند قابل اعتمادی را در حوزه تولید ترشی جات می شناسید؟

 

14 thoughts on “ترشی دوستی، ذائقه غالب ایرانی‌ها // مرور مختصر برندهایی که این ذائقه را شناختند”

  3. سلام خدمت عزیزان

    در تجربه ای که ما در تحقیق برای کیکهای صنعتی داشتیم، طعم پرتقالی اولین طعم بود، بعد از اون طعم کاکائویی و بعد از چند طعم مختلف در رده آخر توت فرنگی بود. جالب اینجاست که مشاور آلمانی کارفرمای تحقیق با اظهار تعجب می گفت در آلمان و کشورهای غربی بلااستثنا توت فرنگی یا طعم اوله یا جزو بالاترینها و اینجا کاملا برعکسه
    البته کیک ترش یا شور اصولا نداریم، اما نظر بنده هم با آقای جاوید شبیهه که ایرانیها ترش و شوردوست هستند. دست کم بیش از غربیها

    پاسخ

  4. بشخصه اعتقاد دارم ذایقه ایرانی ها به شکل منطقه ای باید شناسایی بشه. هر منطقه بنا به بافت جغرافیایی علاقه به یک ذایقه دارد. اما به شکل لب مرزی بین شیرین و ترش در یک تغریف کلی ذایقه ایرانی ها رو بیشتر ترشی دوست می دونم.

    پاسخ

    1. فکر می کنم لواشک های گلین تقریبا اولین سری محصولات صنعتی و با کیفیت در این حوزه بودند و بعد هم فافا ولی بعد از آن هر چه لواشک پذیرایی متروسوار آمد کیفیت مناسبی نداشت و صد البته مزه خوبی . مترو سوار هم از آن جهت که محل عرضه شان مترو بود. در حوزه دیگر آب انار محمد به نظرم برند خوبی است که خوب گسترش یافت و علی رقم حرف و حدیث ها و حواشیش به کارش ادامه داد و بعد از رفتن بانیش هم کار می کند و این یعنی مشتریش را دارد. در بابل هم برندی مشابهش را دیدم که بسیار موفق بود و متاسفانه نامش خاطرم نیست.

      پاسخ

  7. سلام و عرض ادب مجدد جناب دکتر
    اینطور فکر میکنم که در این حوزه همچنان رکورد فروش در دست تولیدات محلی و سنتی باشد. همگی شاهد بوده ایم افرادی که شدیدا معتقد به رعایت اصول بهداشتی هستند هم هنگام گذر از مکانهایی مثل فرحزاد و طرقبه و امثالهم نمی توانند بر نفس اماره خود غلبه نمایند! مخصوصا خانمهای محترم !
    البته بنده شخصاً با چشیدن ذره ای از این قبیل ترشیجات چهارستون بدنم به لرزه در می اید و همواره در برابر جامعه محترم نسوان بابت این حرکت قهرمانانه سر تعظیم فرود می اورم!
    سالها پیش به دعوت یکی از دوستان شبی را در یک منطقه بسیار خوش اب و هوا و در یک کارخانه تولید الوچه و لواشک بسیارمعروف سپری نمودم.. وضعیت بهداشتی به گونه ای بود که بهیچ عنوان کفه ترازو را به نفع تولیدات صنعتی سنگین نمی کرد!

    پاسخ

  8. خانم کاویانی عزیز سلام
    اعتراف میکنم بعد ا خواندن این یادداشت دامنم از دست برفت و هرچه ترشیجات در دسترس بود را گریزی زدم 😀
    من با جناب جاوید در مورد ذائقه خانم ها و اولویت ترشیجات کاملا موافقم.
    به نظرم بین گروه کالایی لواشک : فافا بهترین کیفیت و مزه را از مدتهای خیلی پیش عرضه کرده است/ یکی از المان های انتخاب لواشک ها راحتی برداشتن کاور پلاستیکی روی محصول است که خاطرم هست از همان ابتدا “فافا”حواسش به این موضوع بود. برند بعدی که من احساس میکنم در مدت کوتاهی بعد از ورودش به بازار سهم بازار خود را زیاد کرد “سون” باشد.البته من با امتیاز زیادی فافا را اول میدانم/ بعدی هم لواشک های “جنگلی” که معمولا لواشک پذیرایی در بازار از جنگلی یافت میشود.
    بین گروه کالایی آلو ها:به نظرم جنگلی از فراموش نشدنی ترین برندها میباشد.(همین الان دهانم آب افتاد 😀 )
    بعد از ان الوچه های فراوری شده “دیش دیش” که داخل لیوان ها و کاسه های پلاستیکی هستند.نیز در صدر جدولند.
    گلستان هم البالو خشک های بسیار با کیفیت و خوشمزه ای را چمد سالیست وارد بازار کرده.
    این روزها برندهای مانند “همپا”,”نیرو” نیز به چشمم میخورد که در صورت وجود برندهای فوق الذکر به هیچ وجه اینها را انتخاب نمیکنم.
    ضمن اینکه اعتقاد دارم قسمت زیادی از سهم بازار این محصولات دست بازار محصولات خانگی است.

    + معرفی دو جای ترش و خوشمزه به ترشی دوستان: آب آلبالو+آب انار و آب زرشک پالیزی؛سمت سهروردی. و یک کانتر خوشمزه انواع رولت های لواشک و ترشیجات در طبقه دوم یا سوم میلاد نور.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *