حکایت عجیبی است تبلیغات برخی از صنایع کشور. بارها درگیر پروژه های مختلف تبلیغاتی بوده ام که کارفرما در بدو امر و با برگزاری جلسه با شرکت تبلیغاتی و تیم خلاقه آن خواستار ایده هایی ناب و منحصر به فرد و ساختار شکن بوده است. بینوا شرکت تبلیغاتی و تیم خلاقه که با صرف زمان بسیار، ایده هایی ویژه و آوانگارد را ارایه می دهند. ولی مدیر کم ریسک و یا بهتر بگویم مدیر بی تغییر ما (یعنی همان کارفرما یا سفارش دهنده آگهی) باز هم سراغ همان سبک کارهای قدیمی می رود. صنعت مواد شوینده پیشرو در این سبک رفتار است. سالهاست که تبلیغات مواد شوینده را در این سبک و سیاق می بینیم. یعنی نمایش محصول در میان رنگهای گوناگون و حباب های مواج و یا نمایش محصول در فضایی سرسبز. واقعا دوره این گونه تبلیغات تا کی ادامه خواهد داشت. یا بهتر بگویم دوره این مدیرانی که در بدو امر با کلمات علمی ادای حرکت های متفاوت و پیشرو را در می آورند اما باز هم به همان سبک قدیم عمل می کنند تا کی ادامه خواهد داشت.
فکر می کنم با خودمان باید رو راست باشیم. اگر فکر می کنیم این گونه تبلیغات هنوز هم موثر است وجدان خواب خود را به عنوان مدیر بیدار کنیم و از همان اول این سلیقه نخ نمای خود را با مجریان تبلیغات در میان بگذاریم. جالبه که این رفتار فقط گریبان صنعت مواد شوینده را نگرفته بلکه در صنایع دیگر از جمله صنعت بستنی و لبنیات هم صادق است. همه ما قبول داریم که نمایش ساده ظرف باز بستنی در یک فضای سفید که دستی در حال گرفتن اسکوپ است، برای هرکسی جذاب و وسوسه برانگیز است، اما خوب از همان اول تکلیف مجری تبلیغات را روشن کنیم که ما هم از همین تبلیغات ساده می خواهیم. به هر حال در هر صنعتی که کار می کنیم باید یادمان باشد فقط حرف زدن از تبلیغات خلاق، بریفینگ های آنچنانی و خیلی چیزهای دیگه ما رو به تبلیغات خلاق نمی رسونه. همین رفتارها در ادامه باعث می شه که شرکتهای تبلیغاتی هم برای ورود به هر شرکتی یه مشت عدد و رقم بی هویت را به عنوان مطالعات اولیه کمپین ارایه دهند. در حالی که با گذشت زمان کلا خواهید دید که این مقدمات کمیپن در واقع نوشتارهایی یکسان برای تمام برندهاست (و اصلا برای برند شما تهیه نشده است) و همه می دانند که کلا فقط برای پر کردن و قطور کردن گزارش است. بگذریم … باید یادمان باشد گرفتار تبلیغات روتین و دم دستی صنعت خود نشویم و اگر هم شدیم اشکالی ندارد اما ادای آدم های متفاوت را در نیاوریم.
به نظرم این مطالب ارزشمند را باید به طریقی به سمع و نظر مخاطبان برسانیم