گاهی اوقات بعضی از خوراکی ها فقط برای سیر شدن و حتا لذت بردن از طعم و عطر و … استفاده نمیشن. بعضی از خوراکی ها منتقل کننده احساسات خوب و بد هم هستند. گاهی وقتا بعضی از خوراکی ها حس نوستالژی دارن. به شخصه هر وقت اسم شهربازی میاد یاد پشمک میفتم! پشمک هایی که بعد از تموم شدنشون با چوبش بادبادک درست می کردیم. همین حس قشنگ باعث میشه حس مثبتی نسبت به پشمک داشته باشم و چند سالی هست که بعد از اسم پشمک، اسم حاج عبدالله توی ذهنم جاری میشه و به تبع اون روزهای خوب دانشجویی و چای و پشمک های خوشمزه حاج عبدالله که با هنرمندی تمام به شکل شکلات دراومده بودن و مشکل سخت خوردن پشمک رو راحت می کردن. نو آوری این برند در تهیه پشمک با روکش شکلات این علاقه رو به حد اعلای خودش رسوند. بعد از تبلیغات دهان به دهان بسیاری که برای این محصول در بین اطرافیانم انجام شد، اخیرا تیزری از این محصول پخش شده که فکر می کنم باعث شده تا این محصول بهتر و بیشتر شناخته بشه، تیزری که برای این محصول ساخته شده رو در زیر باهم میبینیم:
.
.
پاورقی: برند پشمک حاج عبدالله در زمینه برندینگ مشکلاتی داره، اما محبوبیت زیاد این برند باعث شد تصمیم بگیرم نقد تیزر رو همراه با شما دوستان کافه ای انجام بدم و در متن اصلی حس خوبی رو که این محصول بهم می ده رو به نوعی جبران کنم. پشمک حاج عبدالله باعث میشه ناخودآگاه لبخند بزنم، نظر شما دوستان کافه ای چیه؟ شما هم با این احساس همراه هستید؟ نظر شما در مورد تیزر و این برند شیرین چی هست؟
.
برخلاف موضوعی که شما گفتید در مورد نوستالژیک بودن این برند بااین حال من فکر میکنم باید برندهایی با نامهای امروزی برای محصولات خودشون طراحی کنند و به نوعی معماری برند رو عوض کنند.نام پشمک حاج عبدالله بین نسل جدید سوژه خنده و مسخره بازی شده که در بعضی شبکه های اجتماعی هم اینو میتونیم ببینیم.
سلام آقای شکرانی. فکر میکنید تغییر نام این محصول چقدر روی محبوبیت این برند تاثیر بذاره؟ نظرتون راجع به تیزر چی بود؟
به نظر من از تیزر این کار میشه تا حدودی حدس زد که دیدگاه صاحبان این برند به تبلیغات و …. و اصولا مقوله برندینگ چه طوری هستش!تیزر فوق العاده ابتدایی و با معیارهای دهه 50 شمسی ساخته شده
اگه جریان پشمک حاج عبداله روبدونی برات مسخره نمیاد
ا
حکایت این داستان برمیگرده به دهه ۱۳۳۰ زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه و از فراش مهربون مدرسه پشمک میخریدن.
عبدالله علیزاده معروف به حاج عبدالله مستخدم دبستان اکبریه تبریز بود که اصالتا از روستاهای نزدیک ارس که پس از قحطی و فراگیر شدن بیماری واگیردار وبا ناشی از حمله متفقین، تمام اعضای خانوادش رو از دست داده بود و سپس به تبریز مهاجرت کرده و در این دبستان به عنوان مستخدم کار میکرد.
اما حاج عبدالله قصه ی ما به بچه های مدرسه علاقه وافری داشت
چون خودش علاوه بر همسرش داغ سه کودک در همین سنین رو دیده بود .
بچه ها توی زنگ تفریح از بوفه مدرسه پشمک میخریدن و هر کس پول نداشت از حاج عبدالله پشمک قرضی میگرفت.
اما حاج عبدالله با اینکه به همه جنس قرضی میداد اما هیچ دفتر ثبت بدهی نداشت،
رفته رفته بچه ها از مهربونی حاج عبدالله سوء استفاده کردند و اصلا پول نمیدادند،
و برخلاف تصور حاج عبدالله ،
علی رغم درآمد ناچیز فرراشی به هیچ کس نه نمیگفت .
تا اینکه مدیر مدرسه با دیدن تمام بچه های پشمک به دست در ایام زنگ تفریح با پیگیری ماجرا از این قضیه باخبر شد و سر همه کلاسها حاضر شد و با صحبتهای دلسوزانه اش همه رو توجیه کرد
با این وجود هنوز اندکی از بچه ها شیطنت میکردند و پشمک مفتکی از حاج عبدالله میگرفتند.
این منوال تا اوایل دهه چهل ادامه داشت تا اینکه در اواخر خردادماه ۱۳۴۱ حاج عبدالله به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت.
حاج عبدالله با اینکه توی تبریز غریب بود اما یکی از باشکوهترین تشییع جنازه ها رو داشت
انبوهی از جمعیت که اکثرا هم جوان بودند و گریه میکردند حاج عبدالله ،بابای مهربون مدرسه رو تا قبرستان قدیم تبریز بدرقه کردند.
اما جالبتر اینکه هر پنج شنبه بر سر قبر حاج عبدالله و برای شادی روحش پشمک پخش میکردند و این منوال چندین سال و تا اوایل دهه پنجاه ادامه داشت.
بله بچه های دبستان اکبریه داشتند قرضشان را به حاج عبدالله ادا میکردند،
احسان البرزی و علی مردان طاهری موسسان پشمک حاج عبدالله دو تن از همان کودکان شیطونی هستند که هرگز بابت خوردن پشمک پول به حاج عبدالله نداده بودند.
و الان به یاد مهربونی و بخشش بی منت و همراه با لبخند حاج عبدالله فراش ، مستخدم دبستان اکبریه
نام برند تجاری پشمک شرکت خودشون رو، حاج عبدالله گذاشتند.
نسل جدید!!!
سوژه خنده و مسخره بازی در حجم انبوهی ک پخش میشه شاید کار رقیبان صنعتی باشه ک کلمه نسل جدیدی ک شما میگین و منم جزو اون محسوب میشم اینجا درست نیست و باید بگید نسل بیسواد و بیکار.
حالا اگه اسمش پشمک حاج کوروش کبیر بود کسی میومد بگه نام های امروزی استفاده بشه؟؟؟
آقای شکرانی شما چه پیشنهادی برای پشمک حاج عبدالله دارید . چه کار بکنه . اسمش رو عوض کنه یا … ممنون
پیشنهاد من اینه که مثه برندهایی که house of brands هستند محصولاتی رو با نامهای جدید و تحت نظر برند اصلی تولید کنه.از مهمترین برندهایی که معماری house of brand دارند مثه p&g .من و شما هر روز با کلی قلم از محصولاتش مثه خمیردندان کرست، چیپس پرینگلز، پوشک پمبرز و … روبرو میشیم بدون این که خیلیا بدونیم همه برای p&g هست
آقای شکرانی فکر میکنید این کار چه تاثیری در برندینگ این محصول داره؟
فکر میکنم در زمینه ی بسته بندی تلاش خوبی کرده هرچند تا حد زیادی کپی پرداری است و جای کار داره ولی به خوبی نیاز به تغییر و به روز کردن بسته بندی خودشو پذیرفته و تلاش میکنه.
در مورد تیزر به نظرم اگه این هزینرو جای دیگه صرف میکرد خیلی بهتر از ساخت تیزر به این ضعیفی بود
در مورد نام تجاری آقای شکرانی اشاره کردن که این نام خنده دار و در شبکه های اجتماعی هم برای تمسخر بسیاری از مطالب استفاده میشه , این مطلب درسته ولی به نظرم ما در مورد “پشمک” صحبت میکنیم نه کیف چرم یا ساعت یا کالاهای لوکس دیگر..فک میکنم بهترین تغییر در این نام همان تغییر در فونت نوشتاری اش باشد نه تغییری دیگر چون به خوبی نامش در اذهان (هرچند خنده دار) ثبت شده است.
سلام آقای سرخانی
فکر میکنید اگه قرار باشه این محصول صادرات داشته باشه این نام مناسب هست؟
نظرتون راجع به تیزر چی بود؟
چه جالب تصور من این بود که یک شرکت تازه تاسیس باشه چون چندساله که توی مراسم ها بجای شکلات های آیدین و باراکا و .. از آن برای پذیرایی استفاده می شه!
و اتفاقا برخلاف نظر آقای شکرانی ، از دید من چنین اسمی برای برند شدن (البته با توجه به کیفیت خوبی که ارائه داده) برای حال حاضر خیلی ویژه است، ان هم در میان این هم اسم های عجیب غریب که معنای خاصی هم ندارند.
و تصاویری که در شبکه های اجتماعی در مورد پشمک حاج عبدالله رد و بدل می شه نشان دهنده علاقه مردم است. من که این تصویر رو بخاطر علاقه شدیدم به این برند در موبایلم ذخیره کردم.
البته پیشاپیش عذرخواهی می کنم
این هم موضوع خوبیه برای بحث.ایا به نظرتون تصویر برند با این اسم خدشه دار نمیشه؟اگه همه مردم دنیا هم این برند رو با چنین تصویری بشناسن ایا برای این برند خوبه؟
آقای شکرانی مگه با این تصویر برند نوکیا خدشه دار شد؟
شوخی با لوگو و برند خاص کشور ما نیست و بسته به فرهنگ نوع شوخی ها متفاوته و البته تصور من این است که چنین شوخی هایی با برند، نشانه محبوبیت آن برند است.
خانم زرگران ممنون.تصویر جالبی بود.البته من فکر کنم این تصویر با اون تصویر حاج عبدالله خیلی فرق داره و اصلا مشمئز کننده نیست
این بخاطر تفاوت فرهنگ هاست. نوع شوخی مردم و مصرف کنندگان با برندها بسته به فرهنگ و ادبیاتشون متفاوته و البته باید توجه داشت که اسم و لوگو برند هم در شوخی بی تاثیر نیست.
مثلا همین طرح بامزه از پشمک حاج عبدالله برای غیرفارسی زبان ها عجیبه!!! چون ترجمه پشمک به انگلیسی می شه (Cotton candy)
اگر خودتون سرچ کنید مسلما شوخی های ناهنجارتری با برندهای معروفی مثل پپسی، گوگل و … پیدا می کنید.
این تصویری که من انتخاب کردم از روی ویدئوی استارت آپ همه گوشی های نوکیا بود، و البته در مورد سفت و محکم بودن بدنه نوکیا هم خیلی ترول های بامزه ای خود ((خارجی ها)) ساخته اند.
سلام خانم زرگران
از اونجایی که پشمک هم مثل سوهان و خوراکی هایی از این قبلی جزو محصولات محلی در ایران هست این نام گذاری چیز عجیبی نیست مثل سوهان محمد و برادران که خب برای این نامگذاری سوهان ها هم مطالب خنده دار کم نبود. اما مسئله ای که در رابطه با این محصول وجود داره اینه که با توجه به ویژگی های خاصی که داره می تونه بعنوان یک محصول یا بهتره بگم یک سوغات ایرانی در دنیا مطرح بشه و اون وقت فکر می کنید این نام چقدر بر ارزش برند این محصول تاثیر خواهد داشت؟ در اون صورت با توجه به ماهیت نام که عربی هست چقدر این محصول می تونه نماد یک سوغات ایرانی باشه؟
با سلام ووقت بخیر استاد
من هم با نظر شما موافقم .با اینکه طعم پشمک های حاج عبداله بی رقیبه اما همیشه برای من جای سوال داره که چرا مصرف اون در بین اکثر مردم مرسوم نیست .اتفاقا روزی به دیدن یکی از آشناها که سوپر مارکتی بزرگ با لاین های متعدد وبرند های مختلف از محصولات متنوع داره رفتم . صحبتی که در آن بین پیش امد این بود چرا پشمک هاش فروش نمی ره . یکی از اون ها رو برای پزیرایی باز کرداز نوع لقمه ای دو سر پیچ و روکش شکلاتی ودر بسته هایی شبیه چیپس ویک ونیم کیلویی .بعد به فکرش رسید که در بسته های کوچکتر آن ها رو به نمایش بزاره.مدتی بعد مطلع شدم همه فروش رفته .
با توجه به نمونه ملموسی که اشاره کردم به نظرمن بهتره بسته بندی های این محصول در وزن ها و ابعاد مختلف برای مناسبت ها و مصارف مختلف در نظر گرفته بشه .حتی یه چیزی شبیه شکلات تخته ای .
اما مسئله مهمتر برند این شرکت است که باید کوتاه .رسا .همان طور که آقای شکرانی گفتند امروزی باشد تا حتی در امر صادرات هم موفق تر عمل کند.وراحتر سر زبونا بیفته.
این شرکت آذر گل اطمینانه ،که بستنی آدلین و پشمک حاج عبدالله را تولید میکنه . بهتره که برای یکی شدن نام تجاری شرکت و محصول (پشمک وبستنی )حتما اقدام صورت بگیره.
پشمک یکی از سوغاتی های مهم تبریزاست که اشاره به تاریخچه آن خود به عنوان یه تبلیغ محسوب می شود .مانند سوغاتی های سایر استان های کشورمان.
واگر تیزر هایی بلیغاتی این چنینی مکرر نمایش داده بشه مطمئنا آن چنان که باید برند این محصول در بین مردم شناخته میشه.
ممنون از عنوان این مطلب شیرین .
سلام ممنون از شما بابت نکات خوبی که مطرح کردید. اتفاقن این محصول یک بسته بندی به شکل شکلات تخته ای هم داشت اگه درست یادم باشه.
نظر شما راجع بع تیزر چی بود؟
سلام .
حقیقتا این محصول محبوبیت خاصی پیدا کرده و شاید دلیل بزرگش هم این باشه که اکثر مردم از خوردن پشمک لذت میبردند اما به دلیل سختی خوردن اون ، کمتر تصمیم به خریدش میکردن مخصوصا اگر قرار بود توی خونه مصرف بشه و بچه ها بخورن
اما با این نوع بسته بندی فشرد ه و روکش شکلاتی ، نه تنها برای مصرف خود خوانوار ها ، بلکه برای پذیرایی از مهمانانشان هم مورد استفاده قرار میگیره
.
اما این تبلیغ …….. نمیتونه موفق باشه
چون این پشمک حاج عبدالله تقریبا رقیبی نداره ، این تبلیغات ضعیف براشون مهم نبوده یا بهش توجهی نکردن
در صورتی که وجود یک رقیب میتونست اونارو به ساخت یک تبلیغ بهتر وادار کنه
.
. اما در مورد اسم این برند…
به خاطر دارم که خود شما هم سر کلاس ، موقع عنوان کردن نام برند و انتخاب اون ، مثال هایی زدین که پشمک حاج عبدلله هم بین اونا بود و یکی دیگشون هم اسم یک پماد بود (اگر به خاطر داشته باشین) 🙂
به نظر من شاید در ظاهر اسم این برند هم مثل سایر برندهای خوراکی_سوغاتی ، برگرفته از اسم تولید کنندشون باشه (سوهان حاج حسین،شیرینی های یزدی حاج خلیفه، گز کرمانی و ….) اما در عمل به دلیل اسم خود این محصول ، بهتر بود نام خودشون رو روی محصول نمیذاشتن
درسته که توی فضاهای مجازی خیلی چیزها مورد تمسخر قرار میگیردن ، اما باید توجه داشته باشیم که خیلی چیزها هم هست که نمیشه مسخرشون کرد. دلیل نمیشه که چون خیلی چیزهارو مسخره میکنن، دیگه به نام برندمون اهمیت ندیم.
منم خیلی مجالس دیدم که یه مدتی از وقتشون رو با شوخی بر سر پشمک حاج عبدالله گذروندن
البته شاید این خودش نوعی تبلیغات باشه !
اما بازهم بهتر بود یه اسم دیگه واسه برندشون انتخاب میکردن
سلام خانم زرین اقبال
نکته ای که در رابطه با نداشتن رقیب مطرح کردید خیلی خوب بود. اسم اون پماد هم پماد اکبر بود 🙂 با شما موافقم دقیقن همین شوخی ها باعث شد کسانی که حتا این محصول رو نمیشناختن بشناسنش. اتفاقن خود من هم وقتی برای بار اول اسم این محصول رو دیدم به خاطر جنبه طنزی که میشد بهش داد خیلی دوسش داشتم و همیشه بین ما مطرح بود. علاوه بر این ها این برند در ارائه محصولاتش خلاقیت خوبی به خرج داده و این رو نمیشه نا دیده گرفت. خانم زرین اقبال تیزر رو با دقت ببینید و نقدش کنید.
ممنون از شما بیشتر فعال باشید در کافه
ممنون خانم میراشرفی. تا جایی که با مطالب عنوان شده آشنایی داشته باشم ، سعی میکنم شرکت کنم
درسته.پماد اکبر بود 🙂
خواستید در مورد تیزر هم بگم ، منم خواستم اول نکات مثبتش رو بگم اما دیدم انگار نمیشه
درسته من دید کارشناسانه ای نسبت به این موضوع ندارم اما واقعا این تیزر اصلا خوب نیست
تنها و تنها یه جمله بار مثبت داشت اونم بیان “یادآوری خاطرات ” بود
من دنبال این بودم که شاید به راحتی خوردن این محصول توجه شده باشه اما احتی این موضوع هم به خوبی به تصویر کشیده نشده
خانم زرین اقبال مرسی از دقتتون خیلی خوب بود با مطالعات بیشتر قطعن شاهد پیشرفت چشمگیرشما خواهیم بود 🙂
به دلایلی که در متن اشاره کردم ترجیح دادم نقد رو همراه با دوستان انجام بدم.اگر از بعد بازاریابی به پشمک حاج عبدالله توجه کنیم این برند در زمینه قیمت گذاری، محصول، بسته بندی و تا حد زیادی در توزیع خیلی خوب عمل کرده.
اما در زمینه پروموشن و برندینگ خیلی ضعیف عمل کرده. بهترین تبلیغاتی که برای این محصول انجام شده کیفیت بالای محصول و به تبع اون تبلیغات دهان به دهان بوده. در مورد تیرز وقتی این تیتر رو دیدم با خودم گفتم ای کاش اصلن ساخته نمیشد! البته نقد این تیتر رو به کارشناسان کافه و بخصوص آقای داورنیا واگذار میکنم:)
دوستان کافه ای لطفن نظرات ارزشمندتون رو در ابعادی که مطرح کردم بیان کنید.
سلام
والا ما کلاً کشور عجیبی هستیم. این که رهبر بازار یک محصول خوراکی اسم برندش باشه حاج عبداالله خودش نشون دهنده همین موضوعه!!! (اونم محصولی که خودش اسمش پشمکه که از قدیم سوژه خنده و سرگرمی بوده!! من یادمه که تو دوران دبیرستان به بعضی از دوستام میگفتیم پشمک!!)
البته اگه بخواهیم از دیدگاه بازاریابی و تبلیغات به این موضوع نگاه کنیم شاید میشد خیلی برندهای دیگه ای رو هم انتخاب کرد با اسم های خیلی شیک و مجلسی که برازنده بسته بندی و ظاهر کالا باشه ( که به نظر من حتی اگر بسته بندیش کپی باشه، های کپیه!!!) ولی اون موقع شاید دیگه اینقدر مورد توجه قرار نمی گرفت و تبلیغات دهان به دهان مفتی براش انجام نمی شد!!
از دیدگاه فروش فکر میکنم که صاحبین برند از فروشش راضین که فکری برای تغییر اسمش نمیکنن و گرنه میتونستن قبل از طراحی بسته بندی جدید و ساخت تیزر یه فکری برای اسم برند بکنن.
به هر حال تو کشور ما از این نمونه های برندسازی خیلی هست که با هیچ منطقی جور درنمیاد مثل:
ساندویچ فری کثیف
ساندویچ اژدر زاپاتا
و قس علی هذا!!!
سلام آقای موسوی
بلاخره این نوع برند سازی هم برای خودش عالمی داره 🙂 تا جایی که من شنیدم پشمک حاج عبدالله از سالهای خیلی دور تولید می شده و بعد از اون هم صاحبان کارخانه به احترام اولین تولید کننده این اسم رو تغییر ندادن و خب از طرفی تغییر نام خیلی کار زمان بر و پرهزینه ای خواهد بود. در رابطه با اسم پشمک خب استفاده از این اسم بعنوان یک صفت از شیطنت سرچشمه میگیره که خب اگه این طور باشه اسم زرشک و خیلی از مواد غذایی رو باید عوض کنیم 😀
نظر شما راجع به تیزر چی بود؟
سلام
والا تیزرش به نظر من ما قبل نقده! دیگه چهار نفر ادم تو خونه بشینن پشمک بخورن قیافشونو یه وری کنن خیلی جایی برای بحث نداره.!!!
:)))))
با سلام
من فکر میکنم واقعا جای مطلب این برند در کافه خالی بود و خیلی ممنونم از شما خانم میراشرفی که این مطلب رو ارائه کردید. باید اعتراف کنم بخاطر نظرات بسیار مختلف و البته جوی که در خصوص این برند در اذهان عمومی وشبکه های اجتماعی وجود داره ارائه مطلب در این زمینه جسارت زیادی میخاست.
در خصوص برند باید اول از همه مطلبی رو اشاره کنم که اصولا ما ایرانی ها زیادی به اسمها حساس هستیم و البته این حساسیت همیشه باید در نظر گرفته بشه اما این حساسیت گاهی اوقات به سمت بی احترامی کردن به یک برند منجر میشه. در کشورهای اروپایی و آمریکایی هزاران برند وجود داره که اگر بخایم اونها رو بررسی کنیم میبینیم که از نظر ما ایرانیها به شدت مسخره هستن و قابلیت جک ساختن باهاشون بالاست اما اونها نه تنها به اسمها احترام میگذارن بلکه به یک محصول یا دست مایه داخلی خودشون چنان بهایی میدن که یک خارجی نمیتونه اجازه شوخی با اون برند رو به خودش بده. من نمیگم هر اسمی رو که به ذهنمون رسید انتخاب کنیم اما میگم بهتره به کارها، محصولات و خدماتی که دیگران ارائه میکنن و ما از اونها استفاده میکنیم احترام بیشتری بگذاریم. این رو یادمون باشه که یک آمریکایی انقد آزادی عمل داشته و نیازی به فکر کردن به مسخره کردن اسم برندش نداشته که به راحتی اسم میوه مورد علاقش رو روی یکی از بزرگترین برندهای دنیا گذاشته. حالا تصور کنین یکی توی ایران از گلابی یا طالبی خوشش بیاد.
من ترجیح میدم در مورد نام برند پشمک حاج عبدالله نظری ندم اما فکر میکنم استراتژی هایی داره که برخیش خوب و قابل قبوله و برخیش جالب نیست. بطور مثال از خیلی ها تعریف بسته بندی ها و پکیج ها شو شنیدم، از مزه و کیفیتش هم تعریفهای زیادی شنیدم که خب این عالیه اما تبلیغاتش و استراتژی تبلیغاتیش به نظرم جالب نیست. در تبلیغات باید حساسیت های بازار رو درک کرد. وقتی ما داریم پخش سراسری برای تیزرمون انجام میدیم باید دید سراسری هم داشته باشیم. این تیزر برای پخش سراسری مناسب نیست.
ساخت تیزر که یک تیزر متوسطه از لحاظ کیفیت بصری. از لحاظ ایده اصلا جالب نیست و بعید میدونم بجز پوزخند تمسخر آمیز عکس العمل دیگری رو برای مخاطب داشته باشه. لطفا سوء تفاهم نشه، من به برند و نامش اشاره ای نمیکنم بلکه هدفم ایده تیزر تبلیغاتی است. روند تیزر ملو و حوصله سربره و در تمام مدت آدم با خودش میگه آخه چرا؟ من فکر میکنم که برند حاج عبدالله بهتره که استراتژیش رو ببره به سمت ساختن پرستیژ بیشتر. باید برای این موضوع و مقابله با عکس العمل بازار ایده خیلی خوبی مهیا کرد. زیرکانه به شکلی که در طی مدت یکی دو سال پشمک حاج عبدالله به یک برند محبوب تبدیل بشه. مسخره شدن در شبکه های اجتماعی، آگاهی از برند میاره اما محبوبیت نه. اتفاقا من فکر میکنم بستر مناسبی برای پشمک حاج عبدالله برای محبوب شدن وجود داره. به عبارت دیگه الان وقت تبدیل تهیدید به فرصته برای این برند.
خانم میراشرفی متاسفانه من مشتری این محصول نبودم به اون صورت و خیلی به ندرت ازش استفاده کردم اما تشکر میکنم از شما که این مطلب رو آماده کردید. من هم در ادامه دعوت میکنم از آقای مجتبی محمدیان عزیز و دوستان دیگر کافه ای که با قلم تواناشون نقدی بر این تیزر و برند داشته باشن
فکنم موج چالش آب یخ داره در کافه راه می افته. چالش نقد تیزر :))
اقای داورنیا .به موضوعات جالبی اشاره کردید ممنون.ولی من با اون قسمت از حرفهاتون که چون این برند ایرانیه مردم باید احترام بذارند بهش مخالفم.هر برندی خودش باید برای خودش احترام تولید کنه فارغ از اینکه کجای دنیا هستش.این موضوع یادمه تو مطلبی که تیم اسنوا در مطلب مربوط به برندینگشون گذاشته بودن هم نوشته شده بود.به هر حال هر برندی موقع شروع برندینگش باید به همه این موضوعات توجه کنه.اگه یادتون باشه پنیر کیبی با همون نام قبلی کلی هزینه تبلیغاتش کرد و وارد بازار ایران شد و شکست خورد.چند وقتی از حضور در این بازار محروم بود و دوباره با یه اسم جدید تو بازار اومده
جناب شکرانی عزیز حرفهای و نکات شما رو قبلو دارم اما نکته ای که وجود داره اینه که بحث برند و برندینگ چند ساله که وارد ایران شده؟ چند ساله که ما ادعادی اصلاح برندهامون رو داریم میکنیم؟ صنعت پشمک از کی در ایران بوده؟ پشمک حاج عبدالله عمرش چقده؟ آیا پشمک حاج عبدالله که با این نام اعتبار خودش رو در شهر خودش بدست آورد (که البته در اونجا کسی مسخرش نمیکنه و همه احترام زیادی براش قائل هستن) و یواش یواش وارد بازار کل ایران شد، ایا میتونه به این راحتی اسمش رو تغییر بده؟ آیا موقعی که داشت این سیر تکاملی رو طی میکرد ما حرفی در برندینگ داشتیم بزنیم؟ من فکر میکنیم که باید در مورد برندهای قدیمیترمون کمی منصفتر باشیم. شاید اگر این برند عمرش به کمتر از 10 15 سال میرسید میشد اینطوری به اسم و برندش ایراد گرفت.
سلام آقای داورنیا
مرسی از لطفتون 🙂 نکته جالبی رو در رابطه با نام این محصول بیان کردید. به غیر از اینکه در صورتی که این برند بخاد صادرات داشته باشه ممکنه اسم حاج عبدالله باعث بشه برخی فکر کنن این برند یک برند عربی هست و نه ایرانی خیلی خوبه که دید شما رو داشته باشیم. من هم فکر میکنم با احترام به همه قومیت ها بهتر بود خانم بازیگر لهجه نداشتن.
مرسی از هیجانی که به این مطلب دادید منتظر جواب چالش شما از آقای مجتبی محمدیان هستیم 😀
خانم میراشرفی در مورد صادرات به نکته خیلی خوبی اشاره کردید. البته به نظرم با کمی هوشمندی میشه این قضیه رو هم درست کرد. چیزی که به در حال حاضر به ذهن من میرسه اینه که از اونجایی که در خارج از کشور خوراکیهای ایرانی خیلی معروفند مثل آجیل و خاویار و … میشه با مثلا یک تگ لاین یا شعار خوب روی بسته بندی از تصور عربی بودن این برند جلوگیری کرد. مثلا
Original Iranian Taste
یا
Noble Taste from Iran
مرسی اقای داورنیا مثل همیشه راهکارتون عالی بود.
بنظرم برند خاصی نیست فقط از این حیث که محصول را از حالت سنتی به شکل مدرن و زیبا تبدیل کرده محبوب شده و به دلیل سهولت در خوردن محصول موجب ترویج برند شده
سلام آقای نیکتا. به نظر شما چی باعث میشه برندی یک برند خاص باشه؟
به نظرم در شان پشمک حاج عبدالله این است که نظرات خیلی بیشتری بیاد. مطمئن هستم از نظرات شما این شرکت استفاده خواهد کرد.
با سلامخسته نباشید . خانم میر اشرفی منیه عالمهممنونم مطلب واقعا جالب و در عین حال دردناک…ای کاش میشد در مورد مزه محصولاتی ازین دست که مبتکرانه هستند دوستان نظر بدند ونظرشون رو در مورد تاثیر مزه حتی بر برند محصول عنوان کنند .واقعا کدوم محصولات هستند که طعم خوبشون نامشان حتی با وجود عجیب بوذن ماندگار کرده وحتی باعث شده بعد از استفاده لز محصول دنبال اسم ان برای به خاطر سپردن ان باشیم
سلام خانم تیموری. خیلی خیلی با شما موافقم موضوع عالی و خوبی رو مطرح کردید. من هم از دوستان دعوت می کنم به سوال شما با دقت جواب بدن
سلام به نظر من در تبلیغ محصول دوست داشتنی مثل پشمک بهتره از ویژگی های خود پشمک استفاده کنیم.می شه تیزر خیلی جذابی ساخت.واقعا تیزر ضعیف کار شده.
در مورد اسم حاج عبدالله هم فکر می کنم بهتر باشه یه اسم ایرانی باشه ما با کار کردن روی یه همچین برندی می تونیم جایگاه پسته و زعفرانمون رو هم بهتر کنیم.
سلام خانم قاسمی میشه در رابطه با اینکه فرمودید میشه جایگاه پسته و زعفران رو بهتر کنیم توضیح بدید.
ما می تونیم پسته و زعفران رو که محصولات صادراتی کشورمون هستن در سوغاتی های ویژه ایرانی که سازگار شده با زائقه خارجی هاست با ارزش افزوده بیشتر صادر کنیم . پشمک می تونه یه گزینه مناسب باشه
خانوم قاسمی ایده خیلی خوبی رو مطرح کردید البته نمی دونم چقدر این ترکیب می تونه برای مردم جذاب باشه اما قطعن میشه از این راهکار استفاده کرد.
با سلام خدمت اهالی محترم کافه
وابسته بودن برند یک شرکت به نام اشخاص در ایران یک ویژگی سنتی و غیر حرفه ای ست زیرا با افزایش رقیب صنعت پشمک سازی به سرنوشت صنعت سوهان دچار میشود که تقریبا اکثر سوهان ها شده “سوهان حاج…. و پسران” و مشتری جدید توانایی و اطلاعات برای تشخیص شرکت پیشرو در این صنعت را ندارد اما در سطح جهانی به دلیل اعمال سیاست های درست این روش جواب داده است مانند مرسدس، فراری، فورد و …
پشمک یک محصول قدیمی و آشنا برای ایرانی است اگر این شرکت به جای تبلیغ تلویزیونی و معرفی پشمک به تبلیغات محیطی و تمایز بسته بندی محصول میپرداخت اثرگذاری بیشتری داشت.
پیشنهاد: با توجه به قدرت گرفتن برند حاج عبدا لله در عرصه پشمک میبایست از قدرت برند برای یادآوری خاطرات استفاده کند و در هایپر مارکت ها و مال ها غرفه ای زده و پشمک را به همان صورت چوبی و قدیمی که در شهربازی ها مورد استقبال مردم قرار میگرفت عرضه کند اما تحت لوای برند حاج عبدالله
سلام آقای فخر مقدم
ممنون از توضیح جامعتون. در رابطه با پیشنهادی که دادین با توجه به اینکه پشمک حاج عبدالله در طراحی محصول دست به نوآوری زده فکر میکنید سمپلینگ پشمک به شکل سنتی و قدیمی اون چقدر می تونه بیانگر اهداف این برند در تولید محصولاتش با این شکل جدید باشه؟
با سلام
ممنون از دوست خوبم بابت این مطلب خوب و جالب.به نظر من این همه ابتکار و خلاقیت در ارائه یک محصول قابل ستایشه.بهتره در نقد یک محصول همانطور که در درس های دکتر محمدیان به آن اشاره شده ابتدا به نکات مثبت پرداخت. کیفیت این محصول با توجه به این که خودم از این پشمک استفاده کردم بالاست و نوآوری در نحوه ارائه محصول باعث شده که استفاده از پشمک بر خلاف گذشته راحت باشه. نام این برند درزمینه تولید پشمک در ذهن همه حک شده اما به نظرم به خاطر مناسب بودن نامش نیست بلکه به خاطر بی رقیب بودنشه.مطمئنا برای فعالیت در زمینه صادرات این برند باید به فکر تغییر نام برندش باشد.همانطور که دوستان هم اشاره کردند تیزر خیلی ضعیف کار شده و چه خوب بود که این برند از خلاقیتش در ارائه محصول در برنامه های تبلیغاتی خود نیز استفاده می کرد.
سلام نسترن جان. من باهات کاملا موافقم. فکر میکنی در این برهه برای این محصول چه کاری در اولویت هست؟ کار کردن روی برندینگ یا انجام تبلیغات یا حفظ همین ویژگی هایی که این برند در حال حاضر داره؟ برای تبلیغاتش فکر میکنی جه رسانه ای مناسب هست؟
خیلی دوست دارم که سایر بزرگان هم در مورد این مطلب اظهار نظر کنند به نظرم دیدگاهها و البته راه حلها در مورد این برندها متفاوت است.
دیروز با یکی از دوستان در مورد نام پشمک حاج عبدالله صحبت مییکردم ونظرات جالبی داشت .میگفت من از شنیدن نام حاج عبدالله مطمئن میشم که این پشمک در یه جای سنتی درست میشه و لی اگر مثلا اسمش پشمک (مثلا ایلین) باشه فکر میکنم یه برند ایرانیه که حتی نمیتونه با برندهای درجه دو خارجی هم رقابت کنه.ضمنا میگفت تازه این موضوع سوژه خنده شدن این اسم شاید باعث بشه که این محصول رو به عنوان کادو برای دوستاش بگیره تا کارش مایه طنز هم داشته باشه 🙂 و باعث بشه تا شوخی کنن با هم
الیته علیرغم تمام شوخی هایی که با اسم این محصول میشه من برای این برند احترام خاصی قائلم و از اونجایی که این اسم رو از صاحب اولیه این برند برداشتن به خودم می گم ای کاش یاد میگرفتیم که با هر چیزی نمیشه شوخی کرد.
لطفا باز هم نظر بدید تا بشه جمع بندی کرد. هنوز نظرات برای جمع بندی کمه
آقای دکتر وقتی نظرات حداقل به 60 برسه حتمن سعی میکنم یه جمع بندی داشته باشم از بحث.
با سلام خدمت دوستان و بزرگواران
به نظر من اینکه پشمک را که همه ما در دوران کودکی خاطرات خوبی را با آن داشتیم،خوبه که در این بسته ها قرار داده اند.اما اول اینکه من با اسم این برند به شخصه مشکل دارم.اسم خیلی کلاسیکه،درسته پشمک هم خوردنی قدیمی است اما وقتی ما در این بسته بندی های نوین آن را عرضه می کنیم پس باید اسم آن هم مدرن باشد.و این که من پیشنهادهای بهتری برای بسته بندی آن دارم مثلا می توانند بر سر چوب مثل قدیما تبسته بندی کنند،از شکلات هاس سفید و تلخ استفاده کنند،از ترافل های رنگی.و در مورد تیزر باید بگم که پولشان را در جوب انداختند چون به قدری افراد مصنوعی و آماتور بازی می کردند،می تونستند خیلی شادتر حتی در همین محیط شهربازی درست کنند،و از افراد حرفه ای تر در تبلیغ شان استفاده کنند.و یه جور در تبلیغ وانمود کنند که خوردن پشمک های قدیمی کمی به دلیل حجیم بودن سخته،اما اینا چون تو بسته بندین راحتره…..
سلام خانم بهرامی مهر
پیشنهادتون در رابطه با بسته بندی خیلی جالب بود. فقط در رابطه با نام این محصول فکر نمیکنید در صورت تغییر نام به این برند آسیبی وارد بشه؟ تا الان همه مردم این محصول رو با این نام میشناسن در صورت تغییر نام چقدر این موضوع می تونه برای این برند دردسر ساز بشه؟
سلام
ممنون از مطلبتون
از آنجائیکه هنوز در اسمی که ابن محصول دارد سردرگم هستم و آنچه درست هست را نمی دانم ،ترجیح می دهم در مورد اسمش صحبتی نکنم.
ایده اینکه این محصول را به این شکل درآوردند ، جالب بود،و البته مورد استقبال هم قرار گرفت. اما در رابطه با تیزری که پخش شد…. به نظرم خیلی ضعیف بود، چراکه فکر می کنم به خاطر نوستالژیک بودنش ،خیلی جای مانور برای طراحی تیزر داشت، منظورم استفاده از یکسری شکلکها و یا شخصیت های کارتونی زمان خودمان، یا مثلا” پخش تیکه ای کوتاه از تیتراژ یک سریال قدیمی که خیلی طرفدار داشت برای شروع تیزر خیلی می توانست موفق عمل کند ، بعدش می توانست از تصویر پشمکهای قدیمی استفاده کند و ….
به نظرم خیلی حیف بود که اینقدر ضعیف عمل شد،آنهم در رابطه با تیزر محصولی که جای مانور بالایی داشت.
شکوفه علیمحمدی
ممنون خانم علیمحمدی از شما
نظر خودتون یعنوان مصرف کننده این محصول و نه یک متخصص راجع به اسم این محصول چیه؟
خانم میراشرفی سلام
بحث داغ و شیرینی شده این پشمک حاج عبدالله!و همچنین تلفیقی از برند و تبلیغات و بسته بندی و نوآوری و…
بحث خیلی خوبی تشکیل شده.
من نظراتم رو در چند مورد به تفکیک عرض می کنم
اول در مورد تیزر. خب متاسفانه همون طوری که دوستان دیگه هم اشاره داشتند، تیزر واقعا نمره بالایی نمیگیره. تیزرهای قبلی این برند هم در تلویزیون نمره بالایی نمی گرفت. سناریوی تیزر قوی نیست و بازی ها هم سطحی است و همه چیز دست به دست هم دادند تا تیزر مناسبی رو شاهد نباشیم و به قول جناب داورنیا شاهد پوزخند بینندگان تیزر باشیم.
در مورد برند. برخی از دوستان به نام این برند ایراداتی رو وارد کردند. در مورد نام باید عرض کنم که نمیتونم بگم سنتی نیست اما فراموش نکنیم که نام یکی المان های یک برند است. و برند تنها نام نیست. در نتیجه نمیشه گفت به واسطه نام سنتی ای که داره، پس برند ضعیفی به حساب میاد و تا آخر عمر کره زمین هم این برند ضعیف باقی خواهد موند. این برند در یکی از المان های خودش، ضعف داره اما اینکه در المان های دیگه چطور عمل کنه، مستقیما به استراتژی برندینگ و مدیر برند مربوط میشه. من گمان می کنم با تغییر در دیگر المان های برند، ضعف نام سنتی رو جبران کرد و در مجموع برند قوی ای ساخت. اما این موضوع کاری پیچیده است که خب امیدوارم مدیران این برند این کار رو به نحو احسن انجام دهند. از سوی دیگه بسیاری از مدیران نام برندهاشون رو دوست دارند. و اون رو یه جورایی هویت خودشون می دونن. پس به نظرم نمیشه سریعا تجویز تغییر نام کرد. تغییر نام یک برند سن و سال دار، واقعا کار پیچیده و عجیبی به حساب میاد. مخصوصا اگر مدیران اون کسب و کار برندشون رو دوست داشته باشند. و این برندهای سنتی، معمولا با عواطف و احساسات مدیران عجین شده و من به این عواطف و احساسات و حس هویت احترام میگذارم و معتقدم حاج عبدالله میتونه برند با قدرتی باشه به شرطی که دیگر المان های این برند، هوشمندانه تغییر کنند.
در مورد استراتژی برندینگ و تبلیغات، من به نوعی شلختگی رو حس می کنم. تیزرهای قبلی رو به خاطر دارید؟ این تیزرها در یک خط فکری نیستند. اینکه مدیران حاج عبدالله تصمیم به تبلیغات و برندینگ گرفتند فوق العاده است! ای کاش از یک مشاور قوی هم در کنار خودشون استفاده کنند. جای خالی یک استراتژی واحد به شدت در فعالیت های این شرکت حس میشه. این شرکت در زمینه عملیات قوی عمل کرده و به نوآوری در محصول بسیار جالبی دست پیدا کرده است اما این نوآوری رو کمتر در فعالیت های بازاریابی این شرکت میتونیم ببینیم. امیدوارم در این حوزه هم حاج عبدالله موفق عمل کنه.
سلام آقای عزیزی
قطعا در زمینه برندینگ نظر شما بعنوان متخصص این حوزه ارزشمند و قابل تامله. بله متاسفانه این برند در حوزه تبلیغات خیلی ضعف داره، قطعن با یک کمپین جامع و هدفمند میشه این ضعف رو برطرف کرد. ضمن اینکه این محصول توانایی این رو داره که در زمینه صادرات هم موفق بشه. چیزی که برای من جالب بود این بود که هرچقدر سرچ کردم پشمک حاج عبدالله سایت اختصاصی نداره و خب این خودش در این زمان که اینترنت حرف اول رو میزنه یک ضعف بزرگ محسوب میشه.
با شما در رابطه با حضور یک مشاور در کنار این برند کاملا موافق هستم و امیدوارم در آینده نزدیک این اتفاق حتمن بیفته.
طنز زمانی بوجود می آید که تناسبات بهم بخورد. مشکلی که این برند با آن موجه شده است دقیقا همین بهم خوردن تناسبات است. سالهاست که همه ما پشمک سنتی و دیگر خوراکی های سنتی مثل باقلوا و یا سوهان را با اسامی افراد مثل حاج خلیفه و یا حاج حسین و … شنیده ایم و بدون هیچ واکنشی از آنها استفاده کرده و لذت می بردیم ولی وقتی برندی مثل پشمک حاج عبدالله شروع به ریبرندیگ کرده و محصولات و بسته بندی هایش را به روز می کند و از رسانه های روز و شیوه های تبلیغاتی روز برای برندسازی استفاده می کند یکپارچگی برند بهم خورده و عدم تناسبات بوجود می اید و همین باب طنز را می گشاید که از نظر من برای برندی در این مرحله ( ریبرندینگ) مناسب نیست و مانند ترمز عمل می کند. یعنی محصول جدید ، بسته بندی مدرن، تبلیغات در فضای خاص نیاز به همگن بودن سایر عناصر برند مانند نام و شعار برند نیز دارد تا یکپارچگی در هویتش حفظ شود و ناخودآگاه مخاطب را در سیطره خود در بیاورد که همانا گام های اولین برندسازی است. الزاما این به معنای حذف هویت سنتی و تاریخچه اصیل آن نخواهد بود ولی به عنوان یک برند جدید از یک کارخانه قدیمی می تواند جایگاه خوبی در بازار پیدا کند و با سرعت بیشتری پیش رود . چون فکر می کنم این محصول ظرفیت رقابت با شکلات های خارجی و حتی نیمه لوکس داخلی را دارد ولی همین نام نامناسب می تواند مانند سد در این روند عمل کند.
سلام خانم بیگدلی ممنون از نظر خوبتون نظرتون در رابطه با تیزر چی بود؟
بلاخره بعد از کلی کند و کاو آدرس سایت این برند رو پیدا کردم: http://www.etminan.net/
با توجه به توضیحات زیر که از سایت اطمینان آذرگل اخذ شده و اینکه این برند صادرات هم داره از دوستان دعوت می کنم نظراتشون رو با در نظر گرفتن این اطلاعات بیان کنن:
شرکت بستنی اطمینان آذرگل که تولید کننده انواع بستنی با نام تجاری ( آدلین ) و نیز محصول پشمک با نام تجاری (حاج عبداله) می باشد ، کار خویش را از سال 1330 با تولید پشمک و بستنی بصورت سنتی آغاز نموده و در سال 1379 در محل فعلی شرکت واقع در شهرک صنعتی شهید سلیمی اقدام به تولید صنعتی و انبوه نموده است .
صنعت پشمک به گونه ای که امروزه ما آن را می شناسیم ، مراحل تکامل خود را در شهر تبریز سپری نموده است. با وجود این سر آغاز آن را باید در شهر یزد جست ، چرا که پشمک از قاره اروپا و خاورمیانه به ایران راه یافته است . جالب است بدانیم فروش پشمک از حالت فله ای به بسته بندی مدرن و اتیکت زنی برای اولین بار توسط این شرکت جا افتاده است . بطوریکه این محصول بصورت عمده علاوه بر اقصی نقاط میهن عزیزمان ایران ، به تعدادی از کشورهای جهان از جمله کشورهای حوزه خلیج فارس ، آلمان ، استرالیا ، کانادا و نیز کشورهای آسیای میانه صادر می گردد . پشمک حاج عبداله ( زنده یاد ) با بیش از پنجاه سال سابقه با استفاده از بهترین مواد اولیه و نیز با بهره مندی از کارشناسان فنی و خبره و آزمایشگاههای کنترل کیفیت و بهره گیری از تکنولوژی روز و نوآوری همواره گام اول را در تنوع و کیفیت محصول برداشته است و نامش طنین انداز در صنعت پشمک و تبلور بهترین کیفیت در ایران و عرصه صادرات می باشد .لازم به ذکر است این پشمک با پشمکهایی که به صورت گریز از مرکز بوده و فقط از شکر ساخته شود تفاوت زیادب دارد . به جهت اینکه ترکیبات ، نحوه ساخت و عمل آوری این نوع پشمک بسیار فنی و پر زحمت می باشد . علاوه بر این ارزش غذایی این نوع پشمک فوق العاده بالا می باشد . از دستاوردهای دهه هشتاد این شرکت ، تولید پشمک میوه ای ، لقمه ای و لقمه ای با روکش شکلاتی می باشد که در نوع اخیر برای اولین بار توسط این شرکت تولید گردیده است .
سلام،خسته نباشید
ب نظر من از همان نام (اطمینان) استفاده می کرد خیلی خوب می شد.
حاج عبدالله بیشتر ب پشمک سنتی میچسبه تا پشمک از این نوع مدرنش
با سلام.
اول باید در مورد کالایی که تبلیغ شده حرف بزنیم و اون رو از نظر
سابقه و محلی بودن بشناسیم.پشمک یک خوراکی قدیمی ایرانیه
که از قدیم اون رو با شکل عجیبش میشناسیم.این که تغییر شکل
دادن بتونه فروش این کالا رو بیشتر کنه از یک نظر درست و از نظر دیگر
اشتباهه. این تغییر شکل بچه ها رو کاملا بی رغبت میکنه اما بزرگترها رو جذب.حالا لزوم یک برند رو بررسی کنیم.متاسفانه در ایران با این پدیده
روبرو هستیم. تا جایی که بسیاری برند کالا یا مغازشون رو همنام خودشون قرار میدن.(البته برندها یی با این فرمول در آمریکا وجود دارد!)اما بهتر بود که این برند طوری انتخاب بشه که صریح تر و امروزی تر باشه و صد البته معنی دار.کلمه ای که تکمیل کننده پیشوند خودش باشه.متاسفانه برند خوب توو ایران کم داریم و
انتخاب کنندگان توجه زیادی به بار معنایی و ایهام قشنگی که این کلمه
ميتونه به وجود بياره نمیکنن.در مورد تیزر هم که باید گفت غیر فنی و بدون خلاقیت لازم برای اینکار ساخته شده.
سلام خانم مطلبی
این محصول بسته بندی سنتی پشمک رو هم داره. که با تجه به صحبتهای شما هر دو گروه رو پوشش میده. مرسی از مشارکتتون
سلام خانم میراشرفی
بالاخره پای پشمک حاج عبدالله به کافه بازاریابی باز شد 🙂
راستش من از طرفداران این محصول هستم و با اسمش هم مشکلی ندارم. اتفاقا صرفنظر از مشکلاتی که این اسم می تونه برای صادرات این محصول و معرفی ایرانی بودنش داشته باشه، به نظر اسم جالبیه و یادمه اولین بار که شنیدم همچنین خوراکی با این اسم وجود داره خیلی کنجکاو شدم.
اما در مورد تبلیغات ..
این محصول از نظر علم رفتار مصرف کننده در طبقه محصولاتی هست که با نوآوری تدریجی در یک محصول شناخته شده و مرسوم (پشمک) تلاش کرده تا شکل جدیدی از کالا رو با اضافه کردن عناصر جدید (مثل شکلات و بستهبندی و طعم عالی) به مشتری ارائه بده ..این امتیاز بزرگی برای یک برند محسوب میشه که خیلی خوب و هوشمندانه میشه از ش استفاده کرد.
خب چیزی که واضحه اینه که تیزر تیزر ضعیفیه و اتفاقا با توجه به نوآوری که شرکت در تولید پشمک داشته باید تبلیغ مدرنتری می ساخت و روی وجوه تمایز محصولش تاکید میکرد! برند حاجعبدالله الان بین مصرف کننده های ایرانی ناشناخته نیست و خیلیها به خاطر طعمش اونو دوست دارن، مسلما پرداختن به جنبههای مثبت و ویژگیهای متمایزی که این محصول داره مخاطبانش رو هم خوشحال میکنه.
من امیدوارم حاجعبدالله اسمش رو عوض نکنه و برای معرفی خودش به عنوان یک محصول ایرانی روی چیزهای دیگهای کار کنه، یه مشاور تبلیغاتی خوب این جور وقتا می تونه خیلی راهگشا باشه.
با سپاس از شما.
سلام خانم کریمپور بازگشتتون به کافه رو خوش آمد می گم :)) در جمع بندی نظرات دوستان فکر میکنم اگه این برند با همین نام و با برنامه های بازاریابی و تبلیغات قوی تر پیش بره قطعا می تونه به برند موفقی تبدیل بشه. جالب اینجاس که اخیرا دیدم از این نام برای مغازه ها هم استفاده کردن که خب نشون از محبوبیت این اسم داره.
مرسی از مشارکتتون
سلام چطوری به عرض کوچیک داشتم خدمتون
بخون اگه خوشت نیومد حذفش کن گروه ما کارش طراحی سایته قیمت هامون هم منصفانه هستش
اگه مورد طراحی داشتی به سایت مراجعه کن وبا پشتیبان تماس بگیر وسفارش بده وبهشون بگو شما میخواین فلانی رو معرفی کنید
به ازای هر معرفی وتحویل سایت شما 50هزار تومان پورسانت بگیر از شرکت
طراحی توی همه زمینه ها داریم
منتظر همکاری شما هستیم
با تشکر
ادرس سایت طراحی
http://virohosting.com/
با احترام به همه دوستان و کارشناسان
این نام اگرچه دستمایه شوخی باشد اما به همان نسبت نامی فراموش نشدنی برای یک محصول محبوب است. حاج عبدالله نام برند با تعریف درست آن نیست در واقع تنها نام نوعی محصول در بسته بندی های متنوع است و شرکت سازنده مجبور نیست در برندینگ و بازاریابی جهانی روی آن مانور دهد. به علاوه در صنعت مواد غذایی وقتی پای محصولات سنتی در میان است پذیرفتن چنین نامی برای ما در داخل ایران اصلا عجیب و سخت نیست همانطور که استفاده از نام افراد در برندینگ پوشاک و عطر در جهان. انواع سوهان برادران فلان و فلان بستنی اکبر مشتی و … همه برای نشان دادن برتری خود روی سابقه بنیانگذار محصولشان مانورمیدهند و از افتخار داشتن شیوه تولید و دستورالعمل انحصاری قدیمی بهره میبرند. این نوع بازاریابی در جهان نیزبسیار شناخته شده و موفق است مانند کلنل سندرزِ مرغ سوخاری کنتاکی یا استیوجابزِ اپل . شاید نقطه ضعف این مجموعه کم کاری در معرفی حاج عبدالله موسس کارخانه دراستراتژی تبلیغاتی اش است . با کمی هوشمندی میتوان از همین نام که به گوش ما خنده دار می آید برای هویت بخشی در بازار صادرات به عنوان یک محصول سنتی ایرانی استفاده کرد.
در مورد تیزر باید بگویم گرچه هدف اصلی و فرعی آن (یعنی۱_ پیوند میان سلیقه سنتی و مدرن با تداعی نسل قدیم و جدید ۲_ پاسخگویی به سلیقه های سختگیر) خوب تعریف شده بود اما مجری تیزر نتوانسته بود سناریوی جذابی طراحی کند و هیچ کدام از عناصر جلب مخاطب از قبیل انتظار، ترس، ابهام، زیبایی و تشریفات یا…. را به کار نگرفته بود و تیزری کسل کننده از آب درآمده بود که حسی کاملا مخالف طعم خوشایند و غیرمنتظره محصول در مخاطب ایجاد میکرد.
شاید اگر آنچه دیدیم تیزری بود از ده ها تیزرمختلف این محصول میتوانست البته با ساخت بهتر، برای شرکت سفارش دهنده اثر تبلیغی داشته باشد؛ اما هنگامی که مجموعه ای تنها یک تیزر برای معرفی محصول خود میسازد طبیعتا باید در هدف گذاری آن بر مزیت محوری و خط اصلی استراتژی تولیدش تاکید کند یعنی همانطور که دوستان اشاره کردند نوآوری در نحوه ارایه و بسته بندی یک محصول سنتی برای استفاده راحتتر از آن ضمن معرفی بیشتر بنیانگذار.
سلام منم تازه با این برند آشنا شدم درواقع تا قبل از ماه های پایانی سال ۹۳ که تبلیغات این پشمک به صورت رسمی تبلیغ نشده بود اصلا این محصول رو نمی شناختم. خودم هم تصور خوبی روی این محصول نداشتم و تصورم این بود که کی حاضره این محصول مشمئزکننده رو مصرف کنه! و با این تصویر که در فضای مجازی پخش شد بیشتر از اون متنفر بودم. اما در کمال ناباوری در ایام عید مشاهده می کردم برخلاف تصورم بیشتر فک و فامیلم به عنوان تنقلات عید پشمک حاج عبداله تعارف می کردند، البته با شوخی و مسخره وار می گفتند بفرمایید پشمک حاج عبداله بخورید و خیلی از مهمونها برای این که محصول جدید رو امتحان کنن از ان می خوردند، البته من همچنان از این محصول به خاطر اسمش و تصور ذهنی ام متنفرم… اما برام جالب بود که گاهی حس تمسخر و چندش آور نام محصولی مردم رو به خوردن ان بیشتر ترغیب می کنه… و صد البته با خوردن اونا همه شروع به تحسین می کردند.
سلام.برند حاج عبدالله برا قدیمیا خاطره سازه و اتفاقا اسم خاصیه که براحتی در ذهن ثبت میشه.معنای بدی نداره و بنظرم تثبیت این نام از طرف مالکان شرکت هم متهورانه هم خلاقانه است. باید ببینیم در دراز مدت نطر افراد نسبت بهش چیه.تا اونجا که من میدونم تمام بچه های فامیل عاشق پشمک حاج عبدالله شدن و بدون اینکه حس بدی داشته باشن از بزرگتراشون میخان اونو براشون بخرن. دوستایی ک از اسم پشمک حاج عبدالله حس بدی دارن شاید پیش زمینه ذهنی دارن.که البته همه چنین پیش زمینه ای ندارن.
لطفا لحظات را در عنوان درست کنید ممنون
حکایت این داستان برمیگرده به دهه ۱۳۳۰ زمانی که بچه های دبستان اکبریه تبریز توی زنگ تفریح از بوفه ی مدرسه و از فراش مهربون مدرسه پشمک میخریدن.
عبدالله علیزاده معروف به حاج عبدالله مستخدم دبستان اکبریه تبریز بود که اصالتا از روستاهای نزدیک ارس که پس از قحطی و فراگیر شدن بیماری واگیردار وبا ناشی از حمله متفقین، تمام اعضای خانوادش رو از دست داده بود و سپس به تبریز مهاجرت کرده و در این دبستان به عنوان مستخدم کار میکرد.
اما حاج عبدالله قصه ی ما به بچه های مدرسه علاقه وافری داشت
چون خودش علاوه بر همسرش داغ سه کودک در همین سنین رو دیده بود .
بچه ها توی زنگ تفریح از بوفه مدرسه پشمک میخریدن و هر کس پول نداشت از حاج عبدالله پشمک قرضی میگرفت.
اما حاج عبدالله با اینکه به همه جنس قرضی میداد اما هیچ دفتر ثبت بدهی نداشت،
رفته رفته بچه ها از مهربونی حاج عبدالله سوء استفاده کردند و اصلا پول نمیدادند،
و برخلاف تصور حاج عبدالله ،
علی رغم درآمد ناچیز فرراشی به هیچ کس نه نمیگفت .
تا اینکه مدیر مدرسه با دیدن تمام بچه های پشمک به دست در ایام زنگ تفریح با پیگیری ماجرا از این قضیه باخبر شد و سر همه کلاسها حاضر شد و با صحبتهای دلسوزانه اش همه رو توجیه کرد
با این وجود هنوز اندکی از بچه ها شیطنت میکردند و پشمک مفتکی از حاج عبدالله میگرفتند.
این منوال تا اوایل دهه چهل ادامه داشت تا اینکه در اواخر خردادماه ۱۳۴۱ حاج عبدالله به دلیل بیماری و کهولت سن درگذشت.
حاج عبدالله با اینکه توی تبریز غریب بود اما یکی از باشکوهترین تشییع جنازه ها رو داشت
انبوهی از جمعیت که اکثرا هم جوان بودند و گریه میکردند حاج عبدالله ،بابای مهربون مدرسه رو تا قبرستان قدیم تبریز بدرقه کردند.
اما جالبتر اینکه هر پنج شنبه بر سر قبر حاج عبدالله و برای شادی روحش پشمک پخش میکردند و این منوال چندین سال و تا اوایل دهه پنجاه ادامه داشت.
بله بچه های دبستان اکبریه داشتند قرضشان را به حاج عبدالله ادا میکردند،
احسان البرزی و علی مردان طاهری موسسان پشمک حاج عبدالله دو تن از همان کودکان شیطونی هستند که هرگز بابت خوردن پشمک پول به حاج عبدالله نداده بودند.
و الان به یاد مهربونی و بخشش بی منت و همراه با لبخند حاج عبدالله فراش ، مستخدم دبستان اکبریه
نام برند تجاری پشمک شرکت خودشون رو، حاج عبدالله گذاشتند.
شادی روح این پیرمرد مهربون و همه مهربانان دنیا صلوات
سلام به جناب هادی عزیز
سپاسگزارم از اینکه با این حس مسوولیت پذیری، اقدام به اطلاع رسانی کردید اما متاسفانه این داستان کاملا ساختگی است و متاسفانه مثل بسیاری از داستان های ساختگی در مورد افراد، شخصیت ها، برندها و محصولات و اتفاقات واقعی دیگه که در فضای مجازی انتشار می دیم باعث شده حق معنوی این برند و صاحب برند ضایع بشه.
پشمک حاج عبدالله یکی از تولیدات مجموعه تولیدی بستنی اطمینان آذرگل تبریز است که مرحوم حاج عبدالله روحی بلویردی (۱۳۸۱ – ۱۳۰۲) بنیان گذارش بودن و امروز هم توسط برادران روحی مدیریت و اداره می شود.
من شما و مابقی دوستان رو دعوت می کنم تا از وب سایت این برند دیدن کنید
http://hajabdollah.com/
سلام و عرض ادب خدمت همه دوستان، سعی کردم و بیشتر مطالب ارزشمند دوستان را مطالعه کردم، ابتدا عرض کنم جناب آقای هادی داستانی که فرمودید متاسفانه ساختگی است و داستان اصلی و واقعی که در خصوص تاسیس کارخانه حاج عبدالله می باشد در سایت این شرکت موجود است و این تشکیلات از ابتدا توسط مرحوم حاج عبدالله روحی بنیان گذاری شده است که همکنون نیز از جانب همین خانواده اداره میگردد،
این داستان پس از موفقیت های چشمگیر پشمک حاج عبدالله در بازار توسط فرد یا افرادی که احتمالا تولیدات مشابه داشته اند ساخته و در راستای ایجاد دو بینی برند و ضربه به آن نشر داده شده است، و همین امر خود دلیل بر موفقیت آن است. اما با توجه به اطلاعاتی که بنده دارم (اما از عنوان آن در این مرحله معذورم) مالکین خود بر آنچه در ممیزی برندشان اینجا عنوان گردید واقف هستند و بزودی شاهد اقداماتی خواهید بود. سپاس
من د رعمرم ۲ دفعه این برند پشمک رو خریدم پشیمون شدم. اصلا مزه نداره. بی مزست. نه عطری نه بویی. همینجوری از هم میپاشه. اصلا خوشم نیومد و دیگه نمیخرم.