حیرت از سبک فروش برخی فروشنده ها // “تو مریضی خودت نمی دونی،نفت و نون می خوای”

مطلب و خبری به قلم زینب چاووشی: “ادب مرد به ز دولت اوست” این یه جمله ی معروفه که توی دوران مدرسه باید می نوشتیم تا خطمون خوب بشه. این روزا وقتی برای خرید به مغازه می ریم توجهی که بهمون نمیشه هیچ، مورد لطف آقای فروشنده هم قرار می گیریم و کمال ادب و احترام رو درک می کنیم. شاید علت بدخط بودن برخی ایرانیا همین بی توجهی به نوشتن جملات خطاطی مدرسه باشه، که حرف معلم و گوش ندادن و هم بدخط هستن هم بی ادب.

جناب آقایون فروشنده مثل اینکه از میراث به جای مونده از پدر محترمشون می خوان به مشتریان از سر ترحم انفاق کنن با ادب تمام منت به سر مشتری که تا زانو در برابرشون خم شده می ذارن و جنس و مابقی پول رو پرت می کنن رو پیش خون. مثل همین چند روز پیش که وقتی خرید کردم پول درشتی به جناب فروشنده دادم و ایشون وقتی خواست بقیه پول رو پس بده اونو انداخت روی پیش خوان ما هم که در حیرت که وا عجبا!

پس از تفکر بسیار در باب این مطلب فهمیدم که پول متاع ناچیزی برای جناب فروشنده هست و ارزش کالا فراتر از مادیات. البته این موضوع نشون می ده که فروشنده ها خیلی بیشتر از ما مردم عوام مطالعه و آگاهی دارن.

آقای دکتر محمدیان تو کتاب تبلیغات محیطی (ظرفیت های رها شده در تبلیغات در ایران) در قسمت سبک های تبلیغات به این موضوع اشاره می کنن که کاتلر استاد بازاریابی مدرن شناخته می شه که معتقدِ “مشتری پادشاه است” اما تو سبک پست مدرن با دیدی انتقادی معتقدن که مشتری از این همه توجه خسته شده. فروشنده های عزیز هم با علم به سبک های تبلیغات و فروش دارن به ما لطف می کنن و افزایش رغبت در خرید رو به ما ارزانی می دارن.به قول پسر خاله که به کلاه قرمزی بیمار می گفت “تو مریضی خودت نمی دونی،نفت و نون می خوای“.  

مجتبی محمدیان

مجتبی محمدیان، موسس و سردبیر کافه مارکتینگ. روایت توانمندی های برندهای ایرانی با محوریت تمرکز بر اقدامات مارکتینگی و ارتباطی