داستان جایزه در تبلیغات برندها آن هم در ایران داستان پر فراز و نشیبی است. در اینجا برخی از این قوانین را با هم ببینیم.با قوانین عجیب هر روزه سازمان، در واقع غیر از پول نقد هیچ چیز دیگری به برندگان نمی توان داد! جایزه باید مشخص، یکسان برای همه و بر اساس پیام فرامتن قوانین سازمان، غیرخلاقانه باشد. سکه به وزن افراد، اسکناس کیلومتری و … برای دوره های قبل بود که تبلیغات روزگار بهتری داشت. اگر این روزها در تبلیغات دیدید بدانید شرکت تبلیغاتی توانمندی پشت کار بوده است.
سقف جوایز برندها برای تبلیغ در تلویزیون ایران، طبق قانون خود سازمان صداوسیما، برای هر نفر ۵۰ میلیون تومان است [بود]. با پخش تبلیغات بانک سپه و تبلیغ جوایز ۱۰۰ میلیونی مشخص شد سقف جوایز بعد از سالها به ۱۰۰ میلیون تومان برای هر نفر افزایش یافته است.
اینکه برنده می تواند علاوه بر ۵۰ میلیون تومان به یک نفر، ۹ نفر دیگر را برای دریافت جایزه ۵۰ میلیونی معرفی کند (یعنی جمعا ۵۰۰ میلیون تومان) ایده ای برای دور زدن همین قانون دست و پاگیر است.
جوایز باید «کمک هزینه» خرید کالای ایرانی باشد. برندی نمی تواند این جایزه را برای خرید محصولات خارجی تبلیغ کند. عبارت کمک هزینه یک عبارت پوشش برای گرفتن مجوز پخش اگهی است.
کمک هزینه “خرید کالای ایرانی” یعنی من این پول رو به شما می دهم و شما هر کار خواستی با آن انجام بده. فقط اسما ویژه “خرید کالای ایرانی» است. مثلا اینطوری از صنایع ایرانی حمایت می شود.
“کمک هزینه” یعنی من به عنوان برند ۵۰ میلیون از خرید فلان محصول را می دهم باقی اش را خودت تهیه کن! یعنی شما می توانید ۵۰ میلیون کمک هزینه سفر به کره ماه را تبلیغ کنی اما باقی اش و چگونگی اش را خود فرد برنده جایزه باید متعهد شود!