نگاهی به تبلیغات شورای شهر // داستان طرح‌ها، رنگ‌ها، آرایش‌ها، فیگورها و حتی ادبیاتی به مراتب شگفت‌انگیز

5 thoughts on “نگاهی به تبلیغات شورای شهر // داستان طرح‌ها، رنگ‌ها، آرایش‌ها، فیگورها و حتی ادبیاتی به مراتب شگفت‌انگیز”

1. مطلب خوبی بود، تشکر
   واقعیت این هست که باید ببینیم هر تغییر جدیدی که اتفاق میفته باید اسم “ناهنجاری” روش بزاریم یا اینکه می تونیم بهش اسم “پوست‌اندازی هنجارهای فعلی” رو نسبت بدیم. که در حوزه تبلیغات شورای شهر به نظر من هر دو ترکیب را داشتیم.

   پاسخ

2. به نظرم سازوکار شورای شهر نیاز به بازنگری دارد. فارغ از ماهیت عکس ها و فیگورها اساسا انتخاب از روی عکس توهینه. با این روش تاثیر لیستها بیشتره. البته در شهرهای کوچک وضعیت کمی فرق می کند و به حق مسیرشون رو بهتر از تهران پیدا کردند.

   پاسخ

3. سلام،
   به نظر من این یادداشت فارغ از نوع نگاه نگارنده، بسیار مغتنم است و جای خالی آن در ادبیات بازاریابی دیده می شود. اما توجه به چند نکته ضروری است.

   اولا، نگارنده پیش فرض خود را بر ساختارشکنی در تبلیغات انتخابات اخیر قرار داده است که به نظر من پیش فرض اشتباهی است. کمپین های انتخاباتی در هر جغرافیایی یک پا در جامعه دارند و پای دیگرشان در تصویر آتی از جامعه است. به شخصه در انتخابات اخیر با هیچ ساختارشکنی در زمینه تبلیغات مواجه نشدم. به عنوان مثال، روزی را تصور کنید که یک شخص عادی به آتلیه ای عکاسی مراجعه کرده و در چندین فیگور عکس میگیرد. در نهایت با همراهی عکاس، برخی از این فیگورها را انتخاب و عکاس تغییراتی در این عکس ها اعمال می کند. اکنون دیگر عکاسی آتلیه ای در فیگورهای مختلف پدیده ای عادی است.
   در این زمینه بهتر بود نگارنده به مصداق هایی از این نوع ساختارشکنی ها اشاره می کرد، تا نوع نگاه و عمق ساختار شکنی مورد نظر نگارنده بیشتر درک شود.

   ثانیا، در جوامع مدرن که مصداق عینی آن شهر تهران است، آوانگاردیسم عنصر آن اساسی تلقی می شود. امروزه دیگر در تهران تقابل سنت با آوانگاردیسم به مانند ۳۰ سال پیش نیست. چه بسیار پدیده هایی که به طور عینی هر روز در شهر می بینیم و برایمان بسیار عادی شده است. مثلا پدیده ی موسیقی خیابانی را در نظر بیاورید و این پدیده را ازنگاه خودتان بررسی کنید. آیا امروز با دیدن چند نفر که در گوشه ای از خیابان موسیقی می نوازند، شما متعجب می شوید؟ فرض کنید کاندیدایی از این نوع از ترویج بهره می برد. آیا شما آن را ساختارشکنانه تلقی می کردید؟ اگر این چنین است، حمایت و اجرای بسیاری از هنرمندان در کمپین انتخاباتی آقای روحانی را چگونه ارزیابی می کنید؟ در برخی موارد حتی حضور یا عدم حضور یکی از این هنرمندان در شهر مشهد به چالشی عظیم بدل می شود؟ در این مورد بخصوص چه سطحی از ساختارها شکسته شده است و جنس و نوع این ساختارها چه بوده است؟
   در ضمن بایستی تمایزی بین ساختارشکنی و سنت شکنی قائل شد. در هر جامعه ای، شکستن سنت ها بسیار دشوار است و اولین نشانه های بروز آن به خشونت منجر می شود. ولی ساختارها در دنیای مدرن هر روزه شکسته می شوند و حتی به نوعی نقطه قوت جوامع مدرن تلقی می شود.

   در نهایت، می توان گفت که نگارنده بیش از آنچه در واقعیت اتفاق افتاده است پدیده ها را ساختارشکنانه تصور کرده است وچون مصداق هایی عینی از ساختارشکنی ها ارائه نداده است، می توان براحتی آنرا ذیل همان هیجان حین و پس از انتخابات طبقه بندی کرد.
   در تاریخ کشور ما برخورد های گفتمانی بسیار شدیدتری از آنچه دیدیم اتفاق افتاده است و در هر کدام از آنها ساختارشکنی هایی روی داده است. به پدیده مناظرات ۸۸ نگاه کنید. در آنجا ساختارهای اجتماعی به کلی شکسته شدند ولی هیچ سنتی زیر پا گذاشته نشد. جامعه نیز با پذیرش این ساختارشکنی به جرح و تعدیل آن پرداخت، اما تصور کنید سنتی از سنت های جامعه ما در این سنخ از وقایع شکسته می شد؟ آن زمان واکنش جامعه چه می بود؟

   پاسخ

4. سلام بر شما خانم کریم پور عزیز. موضوع جالبی را مطرح کردید.
   این ساختار شکنی ها که از نظر متخصصی چون شما جدید قلمداد میشود ولی از نظر عده ای دیگر مانند اقای اسماعیلی حرکت تازه ای نیست, مطلب دیگری را به ذهن میاورد. نکته در اینجاست که ایا تمامی این افراد با هر رویکردی, به دنبال پست نماینده شورا شهر هستند؟ به نظر بنده خیر. عده از انها فقط در پی کسب شهرتی بودند که برایشان فصل جدیدی از زندگی را رقم بزند و موفقیت چندساله را یک شبه برایشان حاصل کند. و چه موقعیتی بهتر از انتخابات و چه ابزاری بهتر از عکس‌های خاص و فیگورهای نامتعارف. اگر این فرض را درست بدانیم اتفاقا روشی جالب را برای جلب توجه انتخاب کردند چرا که توجه ها جلب شد!!!
   اما همانطور که اشاره شد سواد و درک مخاطبین عوامل تعیین کننده هستند.
   البته هدفگیری درست ضعف های جامعه هم هنر است که برخی شرکت ها در راه تبلیغات , از ان دریغی ندارند.

   پاسخ

5. با سلام خدمت حاضرین
   من با دیدگاه سرکار خانم کریم پور در مبحث هنجارشکنی کاملاً موافق هستم. اینکه در تبلیغات شوراها روش ها و ایده پردازی های متفاوتی ارائه شود با هنجارشکنی کاملاً متفاوت است. نه تنها در تهران بلکه در شهرهای دیگر کشور نیز این هنجارشکنی ها دیده شد. استفاده از فیگورهایی که در سطح یک انتخابات مورد استفاده قرار گرفت نه تنها ایده پردازانه یا حتی آوانگاردیسم در نظر گرفته نمی شود بلکه با وضوح می توان به آنها هنجارشکنی گفت. انتخاباتی که برخی کاندیدها به آن نگاهی عجیب و غریب داشتند و با استفاده از طرح هایی کاملا متفاوت و خارج از هنجارهای اجتماعی سعی داشتند تا توجه مخاطب را به خود جلب کنند. حال آنکه ورود به انتخابات، دانش ها و روش های تبلیغاتی خود را دارد. نه اینکه روش ها محدود و بسته باشد، اما ارائه کردن تخصص ها، توانایی ها و دانش به مشابهت یک کالای تجاری کمی دور از ذهن به نظر می رسد و این بیشتر برای بنده تداعی کننده عدم آگاهی فرد از موضوع انتخابات دارد. در انتخابات شوراهای شهر در شهر های مختلف کاندیدها از اصول خاصی پیروی نکردند که نشاندهنده جایگاه علمی تبلیغات باشد. در این دوران نیز مهندسی تبلیغات انتخاباتی با ضعف روبرو بود. این مشکل سالهاست که در کشور وجود دارد و همین موضوع باعث گردیده تا تبلیغات انتخابات زیاد مورد توجه در انتخابات شوراها قرار نگیرد و به همین دلیل با افزایش تعداد کاندیدها به راحتی آرا شکسته شده و اصولا برندهایی که با انتخابات ریاست جمهوری و احزاب سیاسی پیوند خورده اند به موفقیت می رسند. در واقع تبلیغات انتخابات، نیازمند برنامه های اجرایی مدون، ابزار تبلیغاتی تاثیر گذار و همچنین پیام های تبلیغاتی مناسب است. در شهرهای جنوبی کشور مواردی را دیدم که هوشمندانه و با توجه به مشکلات مناطق خود مانند وجود ریزگردها اقدام به ارسال پیام برای مخاطبان خود کرده بودند و با استفاده از روش های تبلیغاتی خاص و بدون مشابهت اقدام به تبلیغ کرده بودند و هیچگونه هنجارشکنی هم در آنها دیده نمی شد.

   پاسخ