یک جریان یا کریدور نامگذاری در ایران وجود دارد که در نامگذاری از اسامی که یا خود جنس مذهبی دارد و یا حس مذهبی دارد استفاده می کند. اگر بخواهیم در این زمینه مثالی بزنیم می توانیم به رب گوجه سید یا لبنیات زیارت یا محصولات تبرک و مثالهایی از این دست اشاره کرد.
شما این کریدور نامگذاری را چگونه ارزیابی می کنید. آیا می تواند در بین افراد مذهبی تر تاثیر بگذارد و باعث انتخاب آنها شود یا این که بر روی نگاه مذهبی افراد بی تاثیر است. اساسا این نوع اسامی را توصیه می کنید؟ یا معتقدید اینها نگاه ابزاری است و باید به روش دیگری عمل کرد. اگر مشاور برندینگ این شرکتها شوید توصیه های شما چیست.
چند وقت پیش پنیر لاکتیکی زیارت را خریدم که محصول نسبتا خوبی بود. برای این شرکت و شرکت سید که با تولید محصولات خود باعث توفیق و سربلندی کشور می شوند آرزوی موفقیت دارم.
امیدوارم مسوولان محترم این شرکتها این مطلب را بخوانند و در مورد توفیق خود مطالبی را برای ما مرقوم بفرمایند. ممنون
دوستان اگر مثالهای بیشتری می دانند از موارد موفق و یا ناموفق در این کریدور بفرمایند.
من به عنوان یک مشتری , خانواده ام چندی پیش طرفدار یکی از برند ها ی ذکر شده فوق بودند منتهی امر یکبار محصولی فاسد توسط فروشنده ارائه شده بود علی رغم تاریخ مصرفش که هنوز وجود داشت , از ان به بعد هم محصول را به شرط چاقو میخردیم یعنی محصول رو روبه رویه خود فروشنده بعد از خرید باز میکردم بعد سالم بود میبردم وگرنه در دم عوض میکردم نکته قابله توجه طعم محصول نسبت به محصولات دیگر بود, خانواده من محصول رو عوض نمیکردن حتی با دردسر شرط چاقو , نام این وسط مثله بچه ای بود دنباله طعم , علت اصلی رو من فروشنده خوب مغازه , توجه شرکت به شکایات مشتری , نام برند که با زندگی مذهبی پیوند خورده بود و راحت به یاد میامد میدانم اما رقابت شدید پگاه و کاله و شاید بی توجهی این شرکت به تبلیغات پیشبردی شاید حداقل علت اصلی فراموشی ان توسط من و خانواده ام به عنوان مشتری وفادار بود البته محصول تقریبا در همه جا یافت نمیشد …..
سلام
به نظرم این برندها بیشتر از در شهرهایی که تم مذهبی بیشتری دارند ابتدا به صورت یک کسب و کار کوچیک پایه گذاری می شوند. از اونجایی که در این مکانها این برندها مقبول واقع میشه و معمولا کیفیت خوبی دارند میتونن به خوبی رشد کنن و بعد از رشد کافی شروع به توسعه بازار می کنن و طبیعتا یکی از جذابترین اهداف، تهران خواهد بود. اینکه چند درصد سهم این بازار رو میتونن بگیرن و یا چه مقدار برند مورد قبول واقع میشه نمیدونم اما اینطور که به نظر میرسه نمونه های موفقی مثل تبرک وجودش انکار ناپذیره. البته من سید و زیارت رو تا به حال نشنیده بودم. ولی مربای موسوی رو امتحان کردم و محصولات خوبی داره. البته اگر جز این نوع از برندها قرار بگیره.
در کل چه به این برندهای مذهبی چه به برندهایی که از گویش و زبانهای مختلف کشور و چه به هر برند دیگر پیشنهاد من اینه که هر بار که میخوان وارد بازار جدید شوند (از نظر جغرافیایی، قومیتی، مذهب، درآمدی، سبک زندگی، محصولات جدید و …) برندشون رو کامل بررسی کنن، تحقیق کنن که آیا در این بازار مورد قبول هست یا ممکنه اسمش، شعارش، جینگل یا رنگش یا … معنی دیگری بده، وجهه مورد انتظار رو نداشته باشه و خیلی موارد منفی دیگر
ممنون از نظراتتون
البته باید ببینیم ایا مخاطب و گروه هدف خاصی مد نظرشون هست یا نه؟که من بعید میدونم واین شرکتها بیشتر بدون توجه به این موارد و فقط با توجه به اینکه از اول با این نامها شناخته شده اند این گونه اسامی را برای خودشون انتخاب میکنند .اما نکته جالب که مطرح شده توجه به پارامترهای فرهنگی در انتخاب اسم برند هست که میتونم پنیر کیبی رو که چند ساال پیش با نام دیگری به بازار ایران اومد مثال بزنم . میتونه کیس جالبی برای این گونه بحثها باشه
سلام
نان رضوی هم در همین دسته قرار می گیره.
خودم نسبت به این نام گذاری های مذهبی حس خاصی ندارم، یعنی صرف یک نام مذهبی باعث نمی شود کالایی رو به کالای دیگه ترجیح بدم، یا مثلا اعتماد بیشتری بهش داشته باشم.
برخی شرکتها تلاش می کنن تا با تکیه بر اعتبار این نام ها، اعتماد مردم رو راحت تر جلب کنن. به نظرم حتی یک آدم مذهبی ممکنه یک بار کالایی رو به خاطر نام مذهبیش امتحان کنه ولی اگر اون محصول انتظار او را برآورده نکنه و به هر دلیلی ازش راضی نباشه، دفعه ی بعد سراغ این نمی ره، و در صورت بروز هرگونه نارضایتی حتی تاثیر منفی نسبت به حس اون آدم نسبت به این نام مذهبی هم داره.
ترجیح من اینه که از این اسامی استفاده نشه.
درود به استاد بزرگوار
شاید یه خورده عجیب باشه اما هیچ وقت دقت نکرده بودم که این برندها تم مذهبی دارند.بدند زیارت که منو اولین بار به روستای زیارت برد تا اینکه ذهنم درگیر مذهب بشه.
شاید واقعا این برندها در شهرها یا خانواده هایی که تم مذهبی دارند طرفدار داشته باشند اما شخصا مشتریان پنیر زیارت روکه دیدم همگی بخاطر نوع پنیرش بوده که اونو خریدن نه نامش.
اما به نظر خودم یک برند باید طوری باشه که امکان توسعه داشته باشه مثلا برای صادرات.برند سید آیا واقعا در کشورهای دیگه بجز حاشیه خلیج میتونه موفق باشه؟؟؟!!!
با سلام به این اسامی می توان موارد دیگری نیز اضافه کرد
هفته نامه ثارالله
میوه فروشی سید الشهدا
مواد غذایی آستان قدس
البته در خرده فروشی های محلی این اسامی زیاد است به ویژه برای تره بار فروشها و …
با سلام
مثال این مورد رو میشه در نامگذاری برخی از مغازه ها دید که از اسم امام های ما استفاده میکنند ، یا مثل بانک انصار یا صندوق قرض الحسنه علی بن ابی طالب ، به نظر من برای اولین مراجعه و انگیزش اولیه می تونه روی انسان های جامعه خصوصا افراد مذهبی اثر گذار باشه ولی در نهایت کیفیت خدمت یا محصول ارایه شده می تونه توسعه فروش محصول و مراجعه دوباره مشتزیان رو تضمین کنه ، مثل پنیر زیارت که با اسم مذهبی خودش برای اولین بار بعضی ها رو به خودش جذب کرد و با کیفیت خوبش مشتریان رو وفادار کرد
پس در کل ای روش خوبیست که مشتریان را برای امتحان کردن محصول ترغیب می کنه
با سلام
مثال این مورد رو میشه در نامگذاری برخی از مغازه ها دید که از اسم امام های ما استفاده میکنند ، یا مثل بانک انصار یا صندوق قرض الحسنه علی بن ابی طالب ، به نظر من برای اولین مراجعه و انگیزش اولیه می تونه روی انسان های جامعه خصوصا افراد مذهبی اثر گذار باشه ولی در نهایت کیفیت خدمت یا محصول ارایه شده می تونه توسعه فروش محصول و مراجعه دوباره مشتزیان رو تضمین کنه ، مثل پنیر زیارت که با اسم مذهبی خودش برای اولین بار بعضی ها رو به خودش جذب کرد و با کیفیت خوبش مشتریان رو وفادار کرد
پس در کل این روش خوبیست که مشتریان را برای امتحان کردن محصول ترغیب می کنه
استفاده نامهاي مذهبي در محصول دليل بر کيفيت بالاي ان محصول/خدمت نيست چه بسا اغلب موسسات مالي اعتباري برندهاي مذهبي اند ولي مسولين در مورد اين موسسات هشدار ميدهند
این وب رو توصیه میکنم بخونید اقای مدیسه من از مخاطبان همیشگی ایشون هستم بنظرم به اقای دکتر هم معرفی کنید ایشون رو
http://madisehco.blogfa.com
ممنون خانم یاسمن
سلام اقای حسینی به نظرم بهتره نظرسنجی عوض بشه ممنون
من پنیر زیارت را به شخصه استفاده کردم و واقعا از طعم ان رضایت دارم وهیچ ربطی به اسم و تم آن ندارد