کارگاه نقد تبلیغات جلسه چهارم// مدرس: دکتر محمود محمدیان

دکتر محمود محمدیان  /   /  165 نظر

تاکنون سه جلسه در حوزه نقد تبلیغات با کمک شما صحبت کرده ام که اگرکلیک کنید به آنها  “جلسه اول“، “جلسه دوم” و “جلسه سوم” می رسید. البته خودم معتقدم که قسمت نظرات هر مطلب از خود بحثی که من شروع کرده ام جذاب تر است. حتما نظرات را بخوانید و از این کلاس درس که توسط دوستان شما در بخش نظرات به راه افتاده است بی بهره نباشید. در سه جلسه قبل، سه قدم در نقد تبلیغ را توضیح دادم که به ترتیب عبارت بود از معرفی خود ، شناسنامه اثر و صاحب آن و تشریح اثر به همراه عوامل پیرامونی. بحث من موافقان و مخالفانی داشت که در قسمت نظرات آن بحثها آمده است. در این جلسه ، قدم چهارم را توضیح می دهم .

در قدم چهارم نقد تبلیغ به سبک محمود محمدیان منتقد تبلیغ بهتر است در مورد نقاط مثبت تبلیغ صحبت کند و هر نکته مثبتی که در تبلیغ یافته است که ارزش واقعی گفتن دارد را بیان کند. کم اتفاق می افتد که اثر تبلیغی هیچ نقطه مثبتی نداشته باشد. بالاخره عده ای از همکاران ما در یک کار جمعی با هم وقت گذاشته اند و اثری را خلق کرده اند که طبیعتا باید بتوان در آن نقاط واقعی مثبت پیدا کرد. (البته راستش را گفته باشم خودم به موارد نه چندان کمی برخورد داشته ام که تبلیغات تاسف باری بوده است که واقعا در آن کمتر چیز درستی که در جای خودش باشد پیدا کرده ام و تبلیغ در حد فاجعه بوده است . با این همه می گویم هر تبلیغی بالاخره نکات مثبت قابل طرحی دارد).

اگر اثر نقطه مثبتی نداشت ، منتقد تبلیغ می تواند بگوید در اثر نقطه مثبتی ندیدم که بخواهم به آن اشاره کنم . البته باید منصف بود و این عبارت را صرفا جهت توهین به تولید کننده تبلیغ به کار نبرد. بعضی از دوستان که مغرضانه نقد می کنند این عبارت را برای توهین به کار می برند که شایسته آدم حرفه ای نیست.

آقای فراستی در برنامه هفت اصطلاح خوبی را باب کرد تحت عنوان “ماقبل نقد”. به زعم ایشان برخی از فیلمها ماقبل نقد هستند و آن قدر سطح پایین هستند که ارزش نقد را ندارند. من هم مثل ایشان فکر می کنم و اگر یک تیزر بی ارزش است آن را ماقبل نقد می دانم و اساسا کمتر ترجیح می دهم دست به نقد آن بزنم مگر این که در کلاس آموزشی باشم. با این وصف تیزری را که دست به نقد آن می زنیم احتمالا دارای نقاط مثبت هست لذا باید به آن اشاره کرد که انصاف منتقد بارز شود.

ما وقتی به نکات مثبت اشاره می کنیم فرد منصف تری به نظر می رسیم و زهر نقد را کمتر می کنیم. چون نقد اساسا زهر آلود است و صاحب اثر را به مقاومت برمی انگیزد. ظاهرا منتقدان در نزد صاحبان اثر کمتر مورد علاقه و اشتیاق واقع می شوند و به تعبیر امیر حسین نوریان عزیز “…. برخی هنرمندان حفظ ظاهر می کنند و به منتقد احترام می گذارند. چون منتقد در بهترین حالت هم کسی است که قرار است حس رضایت خاطر هنرمند از خودش را مخدوش کند. آدمیزاد ذاتاً دوست دارد بی وقفه تحسین شود، حتی اگر خودش بداند یک جای کارش ایراد دارد و منتقد مختل کننده ی خودپسندی است، حتی اگر گاهی به بهترین ستایشگر اثری تبدیل شود که ما خلق کرده ایم. این صرفا یک شوخی مل بروکسی است. اما منتقد نباید انتظار داشته باشد دوست داشته شود پس کارش اتفاقا خیلی سخت است.”

حال این سختی کار را بیاییم با ذکر نقاط مثبت در آغاز کم کنیم. راستی شما با نظرات من موافق هستید. آیا از دست کسانی که کار شما را نقد می کنند ناراحت می شوید ؟ چه منتقدانی را منصف می دانید.

یادمه یک بار که کارگردان محترم سعید سبحانی تیزر زورو را برای بانک ملت ساخته بود یک منتقد گفته بود ….. ادامه این مطلب بعد از آن که صد کامنت برای آن جمع شد. من این کلاس را با درجه اشتهای مخاطب می خواهم جلو ببرم.

.

165 thoughts on “کارگاه نقد تبلیغات جلسه چهارم// مدرس: دکتر محمود محمدیان”

  1. با سلام خدمت دکتر محمدیان
    کاملا با نظرات شما موافقم.اگر منتقد ابتدا به نقاط مثبت اثر اشاره کند و سپس به نقاط منفی بپردازد در این صورت فرد منصف تری به نظر می رسد و این امر تا حدی مقاومت صاحب اثر در برابر نقد را کم می کند.به دلیل این که فرد صاحب اثر متوجه می شود که زحمت و تلاش او در خلق اثر دیده شده است.به شخصه هیچ وقت از دست کسانی که کار من را نقد منصفانه می کنند ناراحت نمی شوم بلکه آن را فرصتی جهت پیشرفت و بهتر شدن می دانم.

    پاسخ

  2. سلام میکنم خدمت استاد بزرگوارم،
    ممنونم از کلاس درسی که اینجا دایر میکنید.
    احتمالا همه ی ما در موقعیت انجام کاری که “ما قبل نقد” نبوده باشه و در مقام نقد و بررسی قرار گرفته باشه بودیم. و از اینکه فقط از نقاط غیرمثبت کار گفته بشه احساس عدم رضایت میکنیم، مگر اینکه ظرفیت خیلی بالایی برای یادگیری داشته باشیم (لاقل بنده که اینطور نیستم). انصاف در نقد، رابطه مستقیمی داره با ارزش قائل شدن برای نقد، توجه و بررسی جدی نقد و در نهایت یادگیری. ضمن اینکه باعث میشه افراد، به نقد های بعدی فرد انتقاد کننده توجه منطقی و بهتری داشته باشند.
    من هم فکر میکنم شروع از نقاط مثبت یک اثر، حرکت در راستای انصاف قلمداد میشه اما قطعا مسیر بیشتری رو باید طی کرد تا به نقطه انصاف رسید.
    سوالی که برای بنده مطرح شد اینه که در صحبت از نقاط غیرمثبت یک اثر چه نکاتی باید رعایت بشه. ما معمولا میدونیم تعریف کردن چطوریه اما در مورد نقد، به اندازه ی تعریف و تمجید، کارآزموده نیستیم!

    پاسخ

  3. سلام استاد ممنون از اینکه جلسات آموزشی رو ادامه می دهید.
    سه مرحله در تجزیه تحلیل وجود دارد که برای نقد کردن در هر اثری باید انجام داد. برای مثال در تبلیغات:

    * آنچه که تبلیغ می گوید: بیان یعنی دقیقا آنچه که گفته شده
    **آنچه که تبلیغ انجام داده: توضیحات یعنی تمامی آنچه که نشان داده شده
    *** آنچه که تبلیغ معنی می دهد: تفسیر یعنی تجزیه تحلیل دو مورد بالا و در نظر گرفتن تبلیغ به عنوان یک کل

    همچنین منتقد باید بر موارد زیر آگاهی و شناخت داشته باشد:
    * شناخت از هدف مولف: یعنی استنتاج پایه و اساس انتخاب چنین محتوا و زبانی
    ** شناخت زبان و عناصر و ابزار مولف
    *** شناخت گرایش مولف برای این گونه طبقه بندی ماهیتی وانتخاب چنین ابزار و اهدافی

    پاسخ

  4. به نظر من نقد باید گریه صاحب اثر را دربیاورد و به بیرحمنه ترین شکل ممکن بیان شود چون فقط در اینصورته که اثرگذاره و باعث میشه طرف به فکر حرکت و اصلاح بیفته ، وگرنه از روش گذرا رد میشه، اگر صاحب اثر ،منتقد رو دشمن بدونه ولی این باعث بشه که کارش اصلاح بشه به نظرم به نفع همه است.

    پاسخ

    1. جناب شکرانی ممنون . خیلی دوست دارم در مورد مطلب شما دیگران هم نظر بدهند. شما در زندگی کاری خودتون بیشتر کدوم ور میز بودید. در طرف ارایه کننده یا در طرف ارزیابی شونده . بعد بهتر می توان در مورد مطلب شما اظهار نظ کرد. ممنون

      پاسخ

      1. با سلام خدمت جناب اقای دکتر
        من در هر دو طرف قرار گرفتم ولی بیشتر در مقام ارزیابی شونده بودم. خودم هم طوری شدم که نقدهای مثبت رو به حساب تعارف میذارم و دوست دارم زودتر برسم به قسمتهایی که باعث دعوا میشه
        🙂

        پاسخ

      2. جناب آقای دکتر و آقای شکرانی ؛ درود ؛ راستش من چند وقتی هست که دارم برنامه تبلیغاتی شرکت شخصیم رو می چینم ! باور کنید سخت ترین کار عمرم بود ! بستن برنامه برندینگ ، اسنس برند و هوست سازمان و …. ! تا الان شاید بر روی 20 پروژه کار کرده باشم ولی این یکی از همه سخت تر بود ! واقعا اون ور میز بودن و به خصوص ساختن کار شخصی بی اندازه سخته ! ولی تصمیم دارم تیزر رو قبل از پخش و بعد از دریافت کد اینجا به تبادل نظر بزارم ! ولی با گوشت و پوست و خونم حرف شما را قبول دارم استاد ! خیلی بین طرفین میز تفاوت هست !

        پاسخ

        1. آقای دکتر مشایخی سلام ممنون از مطالب شما از مطالب افراد می توان فهمید بیشتر کدام ور میز نشسته اند.
          روی هم رفته با هم و همکاران خود صریح اما مهربان باید باشیم تا جسارت در مملکت از بین نرود.
          آقای شکرانی بحث ارزشمندی را مطرح کرده اند که دوست دارم همه در مورد آن هم نظر دهند.

          پاسخ

  6. با سلام
    به نظر من انتقاد باید واقع گرایانه باشه. به طور حتم رعایت ادب و انصاف در نقد لازم و ضروریه. اگه ما این دو عنصر مهم رو در نقدمون رعایت نکنیم نه تنها صاحب اثر هیچ توجه مثبتی به نقد ما نمی کنه، بلکه سایرین نیز فضای غرض ورزانه در نقد ما رو متوجه می شن و نقد ما منشاء هیچ اثری نخواهد بود. اما این که با هر زحمتی که هست تلاش کنیم نکات مثبت رو پیدا کنیم و اونها رو اول بیاریم خیلی باهاش موافق نیستم. چون در طول زمان به یک فضای تعارفی کلیشه ای تبدیل میشه و همه به محض اینکه شروع به مطالعه نقد می کنن با خودشون میگن “دوباره تعارف های اولیه شروع شد” به طور حتم باید نقاط مثبت ذکر بشه ولی نباید مخاطب احساس کنه که این موضوع یک روش نگارشه که در اون صورت توجهی به نکات مثبت هم نخواهد کرد.
    با کارهای “ماقبل نقد” هم موافق نیستم. وقتی یک کار تبلیغاتی پر از ایراد باشه و نکات اصلی و بنیادی دچار ضعف هست به جای سکوت توسط صاحب نظران باید به شدت به چنین کارهایی انتقاد بشه تا افراد از ارائه کارهای بدون تعهد و ضعیف خودداری کنن. البته آقای فراستی بزرگوار بیش از 90 درصد سینمای ایران و جهان رو ماقبل نقد می دونن و از اون ده درصد باقیمانده هم یک درصد توسط ایشون تایید میشن(انتقادات ایشون به فیلم جدایی نادر از سیمین رو به خاطر بیاریم).
    منتقد خوب کسی بود مثل مرحوم راجر ایبرت که هر کاری رو اگر از نظرش مورد تایید بود خیلی راحت و با دلایل روشن به اون اثر چهار ستاره می داد و اگه کار ضعیف بود از نقد صریح و بدون تعارف ابایی نداشت. برای همین به شدت مورد توجه بود و نوشته هاش تاثیر مستقیم بر رویکرد تماشاگران نسبت به تماشای یک فیلم داشت.
    با تشکر از شما

    پاسخ

      1. جناب دکتر این سوال شما من رو به تحقیق در مورد دیدگاه آقای فراستی در مورد فیلم های قابل قبول وادار کرد و به آمار جالبی در مورد نقد ایشون رسیدم. ایشون در جشنواره فیلم فجر پارسال به 39 فیلم از 50 فیلم امتیاز دادند که از 39 فیلم 34 فیلم نمره صفر (کاملا بی ارزش)، 2 فیلم نیم ستاره(نسبتا ضعیف) و 2 فیلم یک و نیم ستاره (کمی بهتر از متوسط) دریافت کردن. یعنی تقریبا 10 درصد ارزش نقد دارن (4 از 39) و 5 درصد مورد تایید نسبی (نه کامل) هستند. پس تخمین نسبتا دقیقی در مورد ایشون داشتیم 🙂
        لینک:
        http://sima.jamejamonline.ir/NewsPreview/1393065422477556364
        یعنی خانه پدری، ملبورن، قصه ها، و غیره با یک سری فیلم هایی که نمی خوام اسم بیارم هم امتیاز هستند و همه صفر…این نقدیه که من واقعا نمی تونم بفهمم…

        پاسخ

    2. با سلام خدمت جناب خوروش، من هم با نظر شما موافقم .راجر ایبرت خیلی دشمن داشت ولی تنها منتقدیه که کارش تاثیرگذار بود،چون الکی تعارف نمیکرد. برای همین که میگم نقد باید گریه صاحب اثر را دربیاره (البته اگه کار ایراد داره ولی اگه کار قویه و ایراد بزرگ نداره که خب دیگه نقد اون کار، اسمش نقد نیست، ستایش نامه یا یه جور معرفی و توصیه به دیگرانه که بقیه هم برن اون کار رو ببینن و همه از اون منتفع بشن)

      پاسخ

        1. آقای دکتر نقد داعشی هم اصطلاح جالبیه 🙂
          در تایید صحبت شما مثالی عرض کنم،(البته اینها شنیده ها و خونده های من هست،شاید غلط باشه)اقای امیر نادری از کارگردانهای مهم سینمای ایران(فیلم هایی مثل دونده و سازدهنی و …) بوده و هستند که سالهاست مهاجرت کردن.ایشون خیلی روحیه کار در شرایط سخت و مشکل رو داشتن و بسیار فعال بودن.بعد از مهاجرت در این بیست و چند ساله دیگه هرگز مثل اون دوران فیلم نساختن متاسفانه. یکی از دلایلی که عنوان میشه در بحثهای سینمایی اینه که رویکرد منتقدان اون موقع در قبال ایشون یکی از دلایلی بوده که امیر نادری رو به مهاجرت ترغیب کرده.ضمناً ایشون سالها با هیچ خبرنگار و منتقدی مصاحبه نمیکرده و گویا سالها با مجله فیلم قهر بوده .می خواهم عرض کنم نقد بیرحمانه بعضی وقتها چنین تبعاتی هم داره بستگی به طرف مقابل هم داره

          پاسخ

      2. ممنون جناب شکرانی.
        من هم معتقدم منتقد باید به اثر ضعیف بدون ترحم (با رعایت ادب و انصاف) بتازه و “منتقد صاحب اثر را بر سر اشک آورد!” اما این به یک عادت تبدیل نشه و مخاطبان نیز به این تاختن عادت نکنن.
        منتقدی که به همه می تازه و تند برخورد می کنه مثل پدری می مونه که دائما داره سر همه فرزندانش داد و فریاد می کنه و اونها را سرزنش می کنه. بعد از مدتی فرزندان نه از حرفهای اون پدر ناراحت میشن و نه بهش اهمیت می دن و به این ترتیب حرفای به حق و منطقی چنین پدری هم مورد بی توجهی قرار می گیره و نوعی فضای لجبازی و دشمنی بین پدر و فرزندان شکل می گیره.
        در حالی که اگه پدر همیشه با احترام و انصاف برخورد کنه و فرزندان احساس کنن که پدر همون قدر که از کار نادرست انتقاد می کنه، کار خوب رو بدون خودسانسوری ستایش و تحسین می کنه برای نظراتش اهمیت قائل میشن.
        در چنین شرایطی اگه پدر در ارتباط با عملی اونها رو مورد انتقاد تند قرار بده واقعا تحت تاثیرقرار می گیرن. منتقد می تونه اون پدر باشه و صاحب اثر همون فرزند…

        پاسخ

  7. سلام آقای دکتر
    من واقعا نمی دانم که با چه زبانی از زحمات شما و دست اندرکاران سایت و خصوصا نویسندگان نظرات اون تشکر کنم.
    البته می دانم که این کتاب رو خوانده اید اما در هر صورت باز هم پیشنهاد می کنم که دوستان کتاب هدف ادبیات نوشته ماکسیم گورکی را دوباره بخوانند. این کتاب 40 صفحه ای به خوبی نشان داده که در مورد اثر یک شخص چطور نقد کنیم.
    راستی در اینترنت می توانید فایل پی دی اف اون را دانلود کنید.
    آقای دکتر در قسمت نظرات تعیین شعار برای شرکت فرش نگین الماس نظری نوشته ام و امیدوارم که ترتیب اثر داده شود.

    با سپاس

    پاسخ

  9. سلام استاد عزیز
    از کلاس درس پربارتون ممنونم
    متاسفانه در چند هفته اخیر به شدت درگیر کنکور دکتری هستم و فرصت نمیشه به کافه سر بزنم.
    از خوندن متنتون یاد جمله ای افتادم که سر کلاس بازاریابی در دانشگاه علامه گفته بودین: دنبال آموزش انتقادی باشیم .. نه اینکه فقط بخونیم و فراموش کنیم.
    دیدن یه اثر در حوزه تبلیغات بدون پرداختن به نقاط قوت و ضعف‌هاش برای افرادی چون ما که درگیری ذهنی با کار بازاریابی و تبلیغات دارن عمل کوته فکرانه ایه. اصلا فلسفه نقد کردن هم نفاط مثبت و هم منفی ها رو در بر می‌گیره ..
    اتفاقی که در نقد خیلی از تیزرهای ایرانی میفته همینه که بی رحمانه شروع به گفتن کاستی‌ها می‌کنیم .. بدون اینکه سعی کنیم اول خوبی‌های کار رو ببینیم و از زحمتی که برای یه کار کشیده شده حداقل قدردانی کنیم.
    بر عکس همین موضوع در مورد تیزرهای خارجیه .. شاید منتقدان اونها هم با دیدن تبلیغات خودشون حرفهای زیادی از نقص‌ها و کم و کاستی‌های اون تبلیغ داشته باشن ولی ذهن ما جوری شکل گرفته که هر چی اونا بسازن رو مثبت می‌بینیم و کارهای داخلی رو ضعیف ..
    من به شخصه نقد و شخص منتقد رو دوست دارم. چون اگه نقدی نباشه دانش و تحولی هم وجود نخواهد داشت.

    پاسخ

      1. نکته جالبی بود جناب دکتر ..
        کاملا درست می‌فرمائید که دوست داشتن منتقد کار ساده‌ای نیست ولی برای یادگیری و پیشرفت نقد ابزار اساسیه.

        پاسخ

  10. سلام به دکتر محمدیان و همه کافه بازاری ها
    خیلی دلم می خواد یه بازاریاب موفق و حرفه ای بشم که امیدوارم با دنبال کردن این مباحث اتفاق بیفته.
    باتشکر از لطف بی دریغتان

    پاسخ

  11. ضمن تشکر از برگزاری کلاس
    ذکر بعد مثبت از اهمیت خاص خود برخوردار است که با توجه به فرهنگ پایین جامعه در نقد شدن، لازم است که همواره بیان شود.

    پاسخ

  12. سلام خدمت دوستان و همراهان کافه و تشکراز جناب دکتر بخاطرابن مقاله قوي و ارزشمندشون بخاطراينکه نمي تونيم درمحضر اقاي دکترباشيم لااقل در کافه ازتجربيات و دانش جناب دکتر بهره بکيريم. در پناه خدا

    پاسخ

  14. سلام و احترام محضر استاد ارجمند جناب دکتر محمدیان و اهالی کافه
    در علم حقوق اصطلاحی هست که میگه قاضی وقتی میخواد حکم صادر کنه باید قائل به تفکیک ذات از عمل باشه یعنی اشتباه یا خطای مجرم یا اصطلاحا متشاکی عنه رو به ذات و شخصیتش نسبت نده
    زمانی که ما در نقد یک اثر تبلیغاتی نکات مثبت رو اشاره میکنیم عملا داریم نشان می دهیم که قائل به تفکیک ذات از عمل هستیم و قصد تخریب سازنده یا سازندگان اثررو نداریم
    درثانی بابیان نقاط قوت یک اثر نشان میدهیم که تمامی زوایا و خفایای یک اثر را بررسی کرده ایم و به بیان دیگر اعتبار نقد خودمان را افزایش میدهیم
    در تکمیل فرمایشات جناب استاد وسایر دوستان باید اشاره کنم که بیان جنبه های مثبت اثر تبلیغاتی به لحاظ روانشناسی اثرات مثبت غیر قابل انکاری داره و باعث میشه که صاحب اثر منتقد رو در کنار خودش حس کنه ونه در مقابل خودش و این خود زمینه ی پذیرش و اثر گذاری بیشتر نقد رو فراهم میکنه.نکته ای که الیوت ارونسون روانشناس شهیر آمریکایی هم در آثار خودش بارها به اون اشاره کرده.
    فراموش نکنیم که ما نقد می کنیم تا اثر گذار،مفید و سازنده باشیم
    پوزش از این بابت که عرایضم قدری طولانی شد
    سپاس فراوان

    پاسخ

  15. حقیقت آن است که هم رفتارهای منتقدین و هم رفتار آنهایی که مورد نقد قرار میگیرند،هردو نیازمند تمرین و مشق کردن است.باید بپذیریم و بیشتر،باید معتقد باشیم نقد مفید و سازنده.البته نقد اصولی،صحیح،خیرخواهانه و نقدی که اصولا به دنبال ساختن،اصلاح کردن،بهبود دادن و رشد و توسعه دادن است که البته امیدوارم در پایان این سلسله نوشتارهای استاد ارجمند،جناب اقای دکتر محمدیان،به آن برسیم.
    نقد درست و آگاهانه،و رفتار درست و آگاهانه در مقابل نقد،بستری خواهد بود برای پیشرفت و بهتر شدن.

    پاسخ

  16. حقیقت آن است که هم رفتارهای منتقدین و هم رفتار آنهایی که مورد نقد قرار میگیرند،هردو نیازمند تمرین و مشق کردن است.باید بپذیریم و بیشتر،باید معتقد باشیم نقد مفید و سازنده.البته نقد اصولی،صحیح،خیرخواهانه و نقدی که اصولا به دنبال ساختن،اصلاح کردن،بهبود دادن و رشد و توسعه دادن است که البته امیدوارم در پایان این سلسله نوشتارهای استاد ارجمند،جناب اقای دکتر محمدیان،به آن برسیم،یکی از راه های موثر و کارامد پیشرفت است.و نشان دهنده ی تعالی فکری یک جامعه.
    نباید از این نکته غافل شد که پیش و بیش از نقد و نقادی،ما نیازمند گفتگوی درست و منطقی هستیم،و پیشتر و بیشتر از گفتگو،نیازمند گوش دادن و گوش دادن و گوش دادن.
    نقد درست و آگاهانه،و رفتار درست و آگاهانه در مقابل نقد،بستری خواهد بود برای پیشرفت و بهتر شدن.

    پاسخ

          1. سلام اقای دکتر، کمی صف مطالبی که پشت خط انتشار هستند، شلوغ است، لیکن مطالبی هم که دوستان در مورد بازاریابی شهرستان ها فرستاده اند، خالی لطف نیست. به امید خدا طی چند روز اینده منتشر خواهند شد.سپاسگزارم

            پاسخ

  17. عرض سلام وادب خدمت استاد گرامی و اهالی بازار

    به نظر بنده به طور کلی در نقد که به عبارتی میتوان ان را شبیه به امر به معروف و نهی از منکر دانست که در واقع به سازنده اثر بیان میکنیم که بهتر است چه کاری را انجام ندهد و چه کاری را انجام دهد . در واقع همان طور که در اصول نهی از منکر است ما اجازه حمله به شخصیت طرف مقابل را نداریم .همان طور که خود جناب استاد فرمودند بهتر است ابتدا به نکات مثبت تبلیغ توجه کنیم . به نظر بنده بیشتر بایستی به ان نکات مثبتی اشاره شود که پتانسیل این را دارد از خوب به خوب تر تبدیل شود که البته در این حالت میبایست راه حلی را هم پیشنهاد کرد. چرا که ما نباید هدف اصلی را فراموش کنیم . همواره باید توجه داشته باشیم که هدف اصلی بهبود تبلیغ است و صرف بیان نقاط مثبت کمکی خیلی زیادی به بهتر شدن تبلیغ نمیکند. و اما نقاط ضعف که بحثی در ان نیست که حتما میبایست مطرح شود.

    پاسخ

  18. سلام. استاد.من معتقد م نقد سه اصل دارد یک: منتقد از حیطه ادب و انصاف خارج نشود.دو: منتقد حکم قطعی ندهد بلکه بگوید این نظر من است .سه: منتقد راهکار و پیشنهاد داشته باشد .
    اگر این سه اصل رعایت نشوند نقد تبدیل به نق میشود.

    پاسخ

  19. با سلام خدمت دوستان و جناب دکتر محمدیان استاد عزیز
    خب از اونجایی که من شخصا کلا از سمت نقد وارد کافه بازاریابی شدم همیشه به نقدهایی که میشد دقت میکردم و همیشه چه در مطالب دکتر محمدیان و چه دوستان دیگر وقتی دقت میکردم متوجه میشدم میزان تعادل بین نقد مثبت و منفی چقدر میتونه در جهت گیری دید مخاطبی که نقد رو میخونه اثرگذار باشه. چون به هر حال ما همیشه نقد میکنیم که یه نفر سومیم از قضیه مطلع بشه دیگه. راستش اینکه همیشه باید نقاط مثبت تبلیغ رو هم دید و در اون صورته که ما میتونیم یک نقد منصفانه داشته باشیم رو همیشه از جناب دکتر محمدیان چه در کلاس درس و چه در کافه یادگرفتم و البته که به چشم دیدم که این موضوع در زندگی شخصی و کار هم موثره. وقتی یکی از همکاران قراره کاری تحویل بده اگر که اشکالی در کار باشه اما آدم بیاد تشکر کنه و اول از نقاط قوت و مثبت کار همکارش حرف بزنه تقریبا احتمال اعتراض اون شخص به ایرادی که در مرحله دوم به کارش گرفته میشه از بین میره.
    از طرف دیگر پیرو صحبت های جناب شکرانی عزیز چون من در اکثر مواقع در این طرف میز یعنی ارائه کننده بودم میدونم که نقد باعث پیشرفت میشه اما ایراد گرفتن محض تاثیر کاملا برعکس داره. چون شخص ارائه کننده پیش خودش میگه اگر این آدم نتونسته حتی یک نقطه مثبت در کار من ببینه احتمالا نباید درک زیادی از کاری که بهش ارائه دادیم داشته باشه و در این شرایط حالتی که پیش میاد اینه که ارائه کننده جایی برای فکر روی انتقادات شخص اون طرف میز پیش خودش نمیذاره چون میدونه که اگر اوگیلویم باشه بازم از کارش ایراد میگیرن. از طرف دیگه اون یه درصدیم که ممکنه ایراد کارش با یه انتقاد درست و بجا به نقطه مثبت تبدیل بشه از بین خواهد رفت.
    استاد سوالی که داشتم اینه که آیا باید هر نقطه مثبت رو به اندازه هر نقطه منفی بولدش کرد یا چون لبه تیز حرف نقد از نوازش دست اشاره به نقطه مثبت اثرگذارتره باید به نقطه مثبت بیشتر رنگ داد؟ البته فکرم میکنم که این بستگی به شناخت از نفر مقابل خواهد داشت

    پاسخ

    1. اقای داورنیا به مطالب خوبی اشاره کردید، من فکر میکنم اینکه منتقد و صاحب اثر رابطه مستقیم و کاری با هم دارند و یا نه ،میتونه موثر باشه و جریان بحث رو عوض کنه . اجازه بدید یه مثال بزنم:فرض کنید من یه گزارش از تحقیق صورت گرفته نوشتم(من در یک شرکت تحقیقات بازار کار میکنم) و میخواهم به مشتری ارائه بدم،قبلش مدیرم که در به من اعتماد کرده و در جاهای مختلف هم ازم تعریف کرده کارم رو میبینه وبه تندی اونو نقد میکنه بدون اینکه قسمت مثبتشو رو اشاره کنه(چون معتقده همه گزارش باید مثبت باشه ) من قطعاٌ تحریک میشم و سعی میکنم اونو اصلاح کنم.بعد از ارائه به مشتری و کسب رضایت اون، حالا مدیرم از من تشکر میکنه و به نقاط مثبت اشاره می کنه. اینطوری من هر دفعه متوجه میشم که مدیرم هدفش از انتقاد فقط اصلاح کار در کمترین زمان ممکن هست

      پاسخ

      2. دیدگاه جالبی دارید جناب شکرانی. ممنونم. امیدوارم به این امر واقف باشید که همه روحیه مبارزه طلب شما رو ندارن و از طرف دیگه در نقد اثر تبلیغاتی، ما کار یک همکار رو نقد نمیکنیم. بنابراین به نظر شخصی من، فکر میکنم باید رویکرد متفاوت تری از آنچه شما اشاره کردید رو داشته باشیم. علاوه بر این اگر ما قراره صرفا با رویکرد کوبیدن کار یک مشاور تبلیغاتی میخوایم بگیم کارت خوب نبوده خب دیگه ماهیتا هدف ما انتقاد و نقد کردن نخواهد بود(اصلاحا بهش میگن گیر دادن). کما اینکه به شخصه معتقدم برای اینکه بتونم از کار کسی ایراد بگیرم باید به اندازه کافی از علم و هنر در اون زمینه آگاهی و تخصص داشته باشم که در این صورت اگر نقاط مثبت دیده خواهد شده که اگر نشه یعنی نخواستم که نقاط مثبت رو ببینم.

        پاسخ

      3. سلام
        آقای شکرانی اولش که نظر شما رو خوندم باهاتون مخالف بودم همون طور که آقای داورنیا گفتن، اینکه یک نفر صرفا کار من رو منفی نقد کنه به نظرم آدم با صلاحیتی در رابطه با نظر دادن در مورد کار من نیست. اما از اونجایی که من خودم هم در شرکت تبلیغاتی کار می کنم و هم بخشی از کارم در قسمت تحقیقات بازار هست، به نظرم حرف شما در مورد دومین موضوع کاملن صحیحه چون برای کار تحقیقات بازار ما یک روند نسبتا مشخص داریم و اگه کار ما در یک قیمت کوچیک هم مشکلی داشته باشه کل کار زیر سوال میره پس نقد کاملن منفی خیلی هم خوبه چون قطعن مدیر یا طرف صحبت ما می دونه که به احتمال زیاد ما کار رو بلدیم و در جزئیات دچار اشتباه شدیم اما در مورد اثرهای تبلیغاتی از اونجایی که یک اصول و چارچوب مشخصی وجود نداره این نقد یعنی از ابتدا همه کار خالق اون رو زیر سوال بردن، نه تنها کسی که طرح رو پیاده کرده بلکه همه تیمی که روی اون طرح وقت گذاشتن، همه از جمله تیم تحقیقات بازار و برنامه ریزی و … که این برخورد به نظرم اصلن درست نیست.

        پاسخ

    1. آقای دکتر به تازگی کتابی از سوی انتشارات چشمه منتشر شده که اتفاقاً پرفروش هم بوده. با نام ” از شما چه پنهان” که اقای احمد طالبی نژاد منتقد قدیمی سینمای ایران خاطرات کاریشون رو نوشتن. ایشون نثر روانی دارن و خیلی از اتفاقای مهم فرهنگی و سینمایی این کشور در بعد انقلاب رو بهش اشاره کردن ،و رابطه منتقدان (حالا بخصوص منتقدان سینمایی ) و هنرمندان بخوبی در این کتاب تصویر شده .توصیه میکنم دوستان مطالعه کنند

      پاسخ

  22. با سلام خدمت استاد بزرگوار و دوستان
    واژه نقد همیشه برای من در بعد بیان نقاط منفی پررنگ تر بوده . و این شاید به دلیل ماهیت گزندگی این واژه باشد. با این وجود به نظرم یک منتقد با تجربه و منصف ، با توجه به در نظر داشتن تلاش یک تیم کاری برای به ثمر نشستن یک اثر ، ابتدا به نقاط مثبت کار می پردازد. این امرضمن ایجاد علاقه در صاحب اثر برای خواندن ادامه مطلب ، به برداشت وی از منصفانه بودن یک نقد ( به خصوص در قسمت نکات منفی) می افزاید.
    اما به نظر مهم تر از آنکه ، ابتدا به بیان نکات مثبت بپردازیم یا منفی ، نوع بیان یا نگارش نقد است. معتقدم یک نقد زمانی ارزش پیدا می کند که در لفافه و آمیخته به کنایه نباشد. محکم ، صریح و کمک کننده به اصلاح و پیشرفت. نقدهایی که تنها برای نوازش و تمجید بیان می شوند یا آن دسته از نقدهایی که جز تخریب و از میان بردن شور و اشتیاق صاحب اثر ، حرکت دیگری نمی کنند ، فقط و فقط خوانده می شوند اما هرگز شنیده نمی شوند.
    سپاس

    پاسخ

  23. باسلام خدمت جناب دکتر …خیلی خوشحالم هربار ورودم به کافه مطالب خواندنی تر از قبل میبینم
    نظر همه دوستان رو خوندم..دیدگاه های همه جالب و خواندنی بود
    من فکر میکنم صرفا پرداختن به نکات قوت ویا صرف پرداختن به نکات منفی معقول و منطقی نیس.منتقدی موفق هست که جانب تعادل رو رعایت کنه البته نحوه بیان خیلی بیشتر تاثیر داره اینکه من منتقد بدونم چطور نقاط ضعف طرف رو بیان کنم که هم متوجه کاستی های خودش بشه و هم در جهت اصلاح و رفع اون بر بیاد در واقع هنر و توانایی منتقد هست.صرف اینکه منتقد نقاط ضعفو بیان کنه کافی نیست باید بدونه چطور تاثیر گذارتر بیانش کنه

    پاسخ

  24. یکی از نخستین صفاتی که یک منتقد باید داشته باشد “پایبندی به اخلاق” است، یعنی بدور از کینه، دشمنی، خود برتر بینی و پیش داوری و سوء استفاده های شخصی. همان طور که تاحدی شخصیت هنرمند در اثرش نهفته است، شخصیت منتقد نیز در تک تک کلمات و عباراتی که به کار می برد، و از دید مخاطب پنهان نمی ماند.

    اساسا باید نقد را برای اثر که دوستش داری (هرچند که باب میل ات نباشد) و باهاش ارتباط برقرار کردی بنویسی. و در غیر این صورت بهتر است از نقد کردن دست بکشی هرچند ممکن است در هر دو حالت ایرادات هنر بیشتر به نظرت آمده باشد، اما انعکاس آن در کلمات متفاوت و گاها فاجعه برانگیز است.

    البته من فکر می کنم باید به مسئله نقد کردن به صورت دوجانبه نگاه کنیم. علاوه بر مشکلاتی که از سوی نقاد در نقد کردن به صورت سازنده (که یک علم آکادمیک است) وجود دارد، گسترش روحیه انتقادپذیری نیز لازم به نظر می رسد.

    من از همین جا از تمام شرکت ها و افرادی که با شیوه انتقاد تخربی به آنها پرداختم، عذرخواهی می کنم

    پاسخ

  25. آقای دکتر ای کاش این کلاس درس رو در قالب کتاب ارائه بدین. من به شخصه به قلم شما علاقه زیادی دارم و کتابهاتون همیشه در کتابخونه ام هست.، فکر می کنم این موضوع کتاب ارزشمندی میشه و به صنعت تبلیغات ما بار زیادی رو اضافه میکنه.

    پاسخ

  26. سلام.امروز در مراسم جایزه جهانی کتاب سال دکتر روجانی فرمودند نقد یعنی وسایل حرکت.نقد را باید یاد بگیریم. نقد را تجلیل کنید.راه نقد را بیاموزید و گفتند ایکاش کتابی در حوزه نقد و نقادی داشتیم .
    با این گزارش مختصر خواستم من هم تاکید و تقاضا کنم نوشتن کتاب در حوزه نقد تبلیغ توسط دکتر محمدیان جدی گرفته شود.
    ما به شدت نیازمند نقد علمی در این حوزه هستیم
    تا این باور شکل گیرد که نقد تبلیغ یک تخصص است.حرفه ای بیندیشم. حرفه ای بگوییم. حرفه ای بنویسیم .حرفه ای عمل کنیم.حرفه ای نقد کنیم.انگاه مسیر توسعه یافتگی را طی خواهیم کرد.
    امیدوارم همه ما عالم عامل عاشق باشیم

    پاسخ

  28. سلام به تمام دوستان ، و سلام ویژه خدمت آقای دکتر محمدیان
    برای بنده که چند سالی ست توفیق حضور در کلاسهای جنابعالی را از دست داده ام، کافه بازاریابی فرصت مغتنمی را ایجاد کرده است.
    ممنونم از مطالب زیبایی که یادداشت می فرمایید.
    فرمایشات شما ، تاکید دقیقی بود که در نقد جانب انصاف را بیشتر رعایت کنم.
    سپاسگزارم

    پاسخ

      1. متشکرم آقای دکتر. ادرس ایمیل بفرمایید حتما خوشحال خواهم شد که مطلب بنده رو ملاحظه بفرمایید.
        در مورد خودم باید عرض کنم که در حال حاضر شرکت ایلیا استیل مشغول هستم(بخش بازاریابی و توسعه بازار)- البته چند سال پیش ،علامه طباطبایی در محضر شما شاگردی کرده ام.

        پاسخ

  32. سلام ،ضمن تشکر از مطالب مفید و کاربردی‌تون نظر من نسبت به موضوع اینه که انصاف منتقد یکی از ویژگی‌های اصلی است که باید داشته باشد، اما اینکه منتقد فقط نقاط مثبت و منفی را بازگو کند کار او تمام نمی‌شود ویژگی مهمتر او اینست که تاثیر‌گذار باشد و بتواند با نقدش مخاطب را در جهت رفع کاستی‌ها بربیانگیزاند. البته ذکر این نکته حایز اهمیت است که اگر منتقد منصف نباشد تاثیر‌گذار هم نخواهد بود.

    پاسخ

  33. با سلام خدمت استاد و خوانندگان
    به نظر من البته که منتقد باید منصف باشه ولی این انصاف به این معنی نیست که الزاما نکات مثبت هم به همراه نکات منفی ذکر بشه و همچنین نکات مثبتی که ذکر می شه باید نکات مثبت با اهمیت و تاثیرگذار باشه و اگه تبلیغی فاقد چنین مشخصات مثبت باشه چیزی از ویژگی های مثبت نباید ذکر بشه و این عین انصافه.
    همچنین به اعتقاد بنده چیزی که باعث مقاومت کمتر صاحب اثر در برابر انتقاد میشه،ذکر ویژگی های مثبت نیست،بلکه عدم تعمیم ویژگی های منفی تبلیغ به صاحب اثره،به عنوان مثال میشه گفت تبلیغ خلاقانه نیست ولی اگه اینطور ذکر بشه که صاحب اثر خلاق نیست میتونه باعث جبهه گرفتن صاحب اثر بشه،پس تفکیک و تمایز ویژگی های تبلیغ از ویژگی های خالق تبلیغ اهمیت داره.
    سپاسگزارم از توجه شما

    پاسخ

  34. باسلام خدمت استاد عزیز دکتر محمدیان
    وتشکر ازبرگزاری این کلاس آموزشی
    کاملا با نظر شما موافقم. منتقد باید در نقد هرچیز و هرکسی،ابتدا نقاط مثبت آن را مطرح کند ،تا جبهه گیری در مقابل انتقادات صورت نگیرد .علی رغم اینکه معتقدم هر کاری ،حتی اگر به بهترین نحو ممکن صورت نگیرد ،زحمات بسیاری را برای صاحب آن به همراه داشته که نباید نادیده انگاشته شود ،اما نقد همراه با رعایت آداب همانند پلی در جهت رسیدن به بهترین هاست .

    پاسخ

  35. با سلام و درود خدمت استاد بزرگوارم جناب آقای دکتر
    ابتدا از به وجود آوردن این کافه آموزشی از شما تشکر می کنم.
    به نظر بنده،منتقد ابتدا باید خود را در جایگاه صاحب اثر قرار دهد.به قول معروف”تا کفش های من را نپوشیدی و از مسیرهایی که من عبور کردم،رد نشدی،نمی توانی من را درک کنی”پس ابتدای امر منتقد باید شناخت دقیقی از محیط کار وی و رسانه های کشور و محدودیت هایی که در سر راه صاحب اثر است،به دست آورد.
    بعد از این مرحله من کاملا با نظر شما موافقم که منتقد باید نکات مثبت را بیشتر در نظر بگیرد.مثلا این طور نقد کنیم که:این اثر چطوری می تواند بهتر از اینی که هست شود؟به جای این که بگوییم:این اثر چقدر بد بوده….
    و در آخر نکته ای که بسیار مهم،این است که:باید طوری رفتار کنیم که به صاحب اثر القا شود که نیت ما کمک و بهبود کار وی است نه اینکه بخواهیم زحمت و کار او را زایل کنیم.

    پاسخ

  36. آقای دکتر محمدیان خیلی ممنون که درباره نقد حرفه ای و اخلاقی برامون مینویسید،
    از صمیم قلب میگم که دلم برای شما و کلاسهای دانشگاهی که خدمت شما بودیم تنگ شده، امیدوارم خیلی زود دوباره لذت بودن در کلاسهای شما رو تجربه کنم.
    در مورد سوالی که مطرح کردین فکر میکنم از منتقدای با انصاف البته سینمایی حسین معززی نیا، جواد طوسی، کوثر آوینی و… رو میشه نام برد.

    پاسخ

  37. باسلام خدمت استاد محترم
    ضمن تشکرازاینکه به مااطلاعات کامل تری دراین باب می دهید. من بانظرشماموافقم. نظرمن نسبت به این موضوع این است که از نظر یک منتقدمنصف حتمادراثرچند نکته مثبت وجود داردهرچند کم و همه ابعاد یک اثر منفی نیست و بیان نکات مثبت موجب می شود صاحب اثر احساس کند که اثر او به طور کامل دیده شده و فقط با هدف انتقاد کردن اثر مشاهده نشده است. همچنین به نظرمن بیان نکات مثبت در کنار نکات منفی باعث دلگرمی سازنده اثر می شود و باعث ایجاد انگیزه می شودتا کاستی ها را هم رفع کند تا به نفاط قوت تبدیل شوند.
    البته باید به این موضوع هم توجه شود که نقد تحت تاثیر سازنده اثر نباشد

    پاسخ

  38. با سلام خدمت استاد محمدیان
    این موضوع که قبل از نقد بهتر است از نقاط مثبت تبلیغ صحبت کنیم، دارای صبغه ای روان شناسانه است.
    روان شناسان می گویند اگر می خواهید از کسی انتقاد کنید، اول صحبت خود به 5 ویژگی مثبت اخلاقی طرف مقابل اشاره کنید ،سپس از یک ویژگی طرف مقابل انتقاد کنید. این کار باعث می شود طرف مقابل به حسن نیت شما پی ببرد و شما را دوست خود بداند و نه تنها از نقد شما دلگیر نشود که از آن استقبال هم بکند. از همین روش در نقد یک تبلیغ نیز می توان بهره گرفت.
    با احترام

    پاسخ

  39. با سلام و درود
    اگر اجازه بدهید ابتدا در مورد جلسات قبل نظری بدهم و چون دوست نداشتم پراکنده باشد نظرم، جساراتا همه رو زیر همین جلسه مینویسم.
    در باب جلسه دوم و قصد مولف و این که مولف اثر یا به خطابی سازنده اثر را باید در نظر بگیرد یا خیر. جواب به این سوال منفی است. انسان (در این موضوع منتقد) قادر به کنترل بسیاری از قضاوت و برداشت و عکس¬العمل¬های خودش نیست. نه به این معنا که نمی¬تواند آن گونه که می¬خواهد عمل کند، بلکه از این دیدگاه که دانش بیش از حد نیاز در مورد امری که نقد می-کند می¬تواند به طور بسیار شایانی و در عین حال غیر محسوسی ایجاد خطا در نقد کند. برای مثال اگر قصد نقد کتابی را فرضا داشته باشیم و این آگاهی را از شرایط وخیم نویسنده در هنگام نگارش اثر داشته باشیم یا این که چه مراحلی برای چاپ آن طی شده است، شاید از نگرشی مفید قلم داد شود که عمق و علت رخ داد های داستان کتاب مذکور را توضیح دهد و عواملی شبیه، اما دانستن این امر خود باعث ایحاد حس یکدلی (empathy) در منتقد می¬شود که این به طور عملی کار منتقد را زیر سوال می¬برد. اگر منتقد قادر به تفکیک درست احساس از منطقش نباشد کاری با ایرادات فنی ارائه خواهد کرد. تمایل دارم یک بند به این موضوع اضافه کنم و آن که عدم کنترل درست در قضاوت فردی ناشی از ناقص بودن شناخت 100%ی فردی است و چون این شناخت به مرور زمان کامل می¬شود پس سطح قضاوت هم به مرور زمان بهبود می¬یابد و انتظار غیر هم نیست.
    نقد از نظر لغوی دارای 2 معنی می¬باشد که شاید بتوان از منظری هر دو را یکسو دید. در اولین تعریف نقد، حالتی از عدم موافقت بیان می¬شود ولی در دومین تعریف، به عنوان نوعی قضاوت که گاها محطاتانه است بیان می¬کنند. از نظر من تعریف دوم کامل شده تعریف اول است اما تعریف اول آنچه که عملا عیان است را بیان کرده است. استاد شما فرمودین: … منتقد نباید انتظار داشته باشد دوست داشته شود پس کارش اتفاقا خیلی سخت است. حال این سختی کار را بیاییم با ذکر نقاط مثبت در آغاز کم کنیم… . سوال بنده این است درست است که کار منتقد سخت است اما چرا باید آسان شود؟ و اگر کاری انجام شده مسلما از دید خالق آن کاری مثبت بوده پس چرا منتقد این را باید یاداوری کند؟ تا حس رضایت مندی به خالق اثر بدهد؟
    کار منتقد در حالتی که درست انجام شود و بدون قرض باشد برای دادن آگاهی به افراد ناآگاه در مورد دانشی که دارد و دیگران ندارند می¬باشد. حال اگر خالق اثر جزو افراد ناآگاه مذکور است خوب باید یاد بگیرد و از این دایره از افراد خارج شود اگر هم که در این دایره قرار ندارد که به طور کل شاید هرگز مورد نقد واقع نشود. ولی اما منتقد فروض بالا را در همان ابتدا نداشته باشد کل کار وی زیر سوال است.
    با سپاس
    پیروز و سربلند باشید

    پاسخ

  40. با سلام و درود
    اگر اجازه بدهید ابتدا در مورد جلسات قبل نظری بدهم و چون دوست نداشتم پراکنده باشد نظرم، جساراتا همه رو زیر همین جلسه مینویسم.
    در باب جلسه دوم و قصد مولف و این که مولف اثر یا به خطابی سازنده اثر را باید در نظر بگیرد یا خیر. جواب به این سوال منفی است. انسان (در این موضوع منتقد) قادر به کنترل بسیاری از قضاوت و برداشت و عکس العمل های خودش نیست. نه به این معنا که نمیتواند آن گونه که میخواهد عمل کند، بلکه از این دیدگاه که دانش بیش از حد نیاز در مورد امری که نقد میکند میتواند به طور بسیار شایانی و در عین حال غیر محسوسی ایجاد خطا در نقد کند. برای مثال اگر قصد نقد کتابی را فرضا داشته باشیم و این آگاهی را از شرایط وخیم نویسنده در هنگام نگارش اثر داشته باشیم یا این که چه مراحلی برای چاپ آن طی شده است، شاید از نگرشی مفید قلم داد شود که عمق و علت رخ داد های داستان کتاب مذکور را توضیح دهد و عواملی شبیه، اما دانستن این امر خود باعث ایحاد حس یکدلی در منتقد میشود که این به طور عملی کار منتقد را زیر سوال میبرد. اگر منتقد قادر به تفکیک درست احساس از منطقش نباشد کاری با ایرادات فنی ارائه خواهد کرد. تمایل دارم یک بند به این موضوع اضافه کنم و آن که عدم کنترل درست در قضاوت فردی ناشی از ناقص بودن شناخت 100%ی فردی است و چون این شناخت به مرور زمان کامل میشود پس سطح قضاوت هم به مرور زمان بهبود مییابد و انتظار غیر هم نیست.
    نقد از نظر لغوی دارای 2 معنی میباشد که شاید بتوان از منظری هر دو را یکسو دید. در اولین تعریف نقد، حالتی از عدم موافقت بیان میشود ولی در دومین تعریف، به عنوان نوعی قضاوت که گاها محطاتانه است بیان میکنند. از نظر من تعریف دوم کامل شده تعریف اول است اما تعریف اول آنچه که عملا عیان است را بیان کرده است. استاد شما فرمودین: … منتقد نباید انتظار داشته باشد دوست داشته شود پس کارش اتفاقا خیلی سخت است. حال این سختی کار را بیاییم با ذکر نقاط مثبت در آغاز کم کنیم… . سوال بنده این است درست است که کار منتقد سخت است اما چرا باید آسان شود؟ و اگر کاری انجام شده مسلما از دید خالق آن کاری مثبت بوده پس چرا منتقد این را باید یاداوری کند؟ تا حس رضایت مندی به خالق اثر بدهد؟
    کار منتقد در حالتی که درست انجام شود و بدون قرض باشد برای دادن آگاهی به افراد ناآگاه در مورد دانشی که دارد و دیگران ندارند می¬باشد. حال اگر خالق اثر جزو افراد ناآگاه مذکور است خوب باید یاد بگیرد و از این دایره از افراد خارج شود اگر هم که در این دایره قرار ندارد که به طور کل شاید هرگز مورد نقد واقع نشود. ولی اما منتقد فروض بالا را در همان ابتدا نداشته باشد کل کار وی زیر سوال است.
    با سپاس
    پیروز و سربلند باشید

    پاسخ

  41. با سلام خدمت استاد محترم.
    به نظر من اصل اول در انتقاد منصف بودن است. یعنی هر نقطه قوت و ضعفی را همان طور که هست گزارش کنیم.
    گاهی سوال پیش می آید که آیا خوب است که نقاط مثبت را برجسته تر کنیم و نقاط منفی را کمرنگتر و بالعکس؟
    من به شخصه معتقدم باید مطابق با واقعیت و بدون درشت نمایی حرف زد. چون تعریف زیاد باعث بی تفاوتی تبلیغات کننده و برجسته کردن نقاط ضعف باعث ناامیدی او در کارش خواهد شد. پس واقع بینانه نقد کنیم.
    از طرفی بحث اثربخشی نقد مد نظر است که با نظر شما موافقم و بهتر است از نقاط قوت شروع کنیم.
    بدین ترتیب اولا آستانه تحمل انتقاد را در او بالا برده ایم ؛ دوما انگیزه پیشرفت و بهبود را در او افزایش داده ایم و سوما نشان داده ایم که زحمات او در تبلیغات انجام شده برای ما ارزشمند و مورد توجه بوده است.
    با سپاس

    پاسخ

  43. با عرض سلام و ادب
    واقعا متشكريم از مطالب آموزنده شما. من با نظر شما موافقم و اينكه براي نقد به نظر من هم بايد ابتدا نكات مثبت گفته شود كه اميد و اشتياق نويسنده از بين نرود و سپس با لحن خوب به نكات منفي آن هم بپردازيم و يعني لحن نقد ماو جمله بندي بسيار مهم است .

    پاسخ

  45. با سلا م و خسته نباشید خدمت استاد گرانقدر
    بحث نقد و منتقد و نقد شونده مثله بحث سیستم های پویایی عمل میکنه که در نهایت نتیجه مثبت ان ان به فردمورد نقد میرسد عامل نقد منفی مثله بازخوردهای منفی هستند که شاید برای مدتی دیرنتیجه انها نمایان میشود ولی به مراتب اثر مثبت تری نسبت به نقد مثبت با نتیجه انی و لحظه ای هستند نقد های منفی مثله جریانهای منفی هستند که سیستم رو به تعادل میرسانندهمانطور هم که همه میدانند سیستم باانتروپی مثبت به تعادل نمیرسه عامل خیلی از دلخوری ها هم درین عرصه عدم توجه به سیستمی بودن جریان نقد و منتقد است فقط به نظرم عاملی که میتونه سیستم رو حتی با وجود تعادل نامنظم کنه وارد شدن عقاید شخصی به نقد و نسبت به فرد نقد شده است که باید نقاد مواظب این عامل باشد . پایدار باشید .

    پاسخ

  46. با سلام خدمت استاد محترم و دوستان عزیز

    من در ابتدا معنی واژه انتقاد در 2 فرهنگ لغت بررسی کردم :
    فرهنگ لغت معین:
    1. جدا کردن خوب از بد
    2. برشمردن درستی ها و نادرستی های یک اثر ادبی یا هنری
    3. خالص کردن
    فرهنگ لغت عمید:
    اشکار کردن خوبی ها و بدی ها در کنار هم
    با توجه به معانی ذکر شده در بالا ، به نظر من وقتی دست به نقد مطلبی می زنیم حتما باید به جنبه های خوب و بد اثر اشاره کنیم( چون برای مثال نگفته خوبی یا بدی ، بلکه گفته خوبی و بدی یعنی باید به هر 2 اشاره کرد )
    حال به این مرحله میرسیم که کدام جنبه را اول شروع کنیم ، به نظر من باید به موارد مثبت اول اشاره شود به دلایل زیر :
    1. با توجه به ماهیت نقد که همراه با مخافت است بهتر از ابتدا به نقاط مثبت اشاره کنیم تا از درجه مخالفت شخصی که مورد نقد قرار می گیرد بکاهیم.
    2. توجه به این که اثر حاصل یک کار گروهیه و ما حق نداریم با ذکر جنبه های منفی از زحمتی که برای ان کشیده شده چشم پوشی کنیم و در ان صورت ذکر نکات مثبت ” منت گذاشتن ” تلقی می شود.
    3. ذکر نقاط مثبت در ابتدا بر تاثیر گذاری نقد می افزاید.( البته بستگی به نوع نقد که ممکن است منفی ، سازنده و یا مخرب باشد دارد)
    حالا بر کدام یک از جنبه های مثبت یا منفی بیشتر تاکید کنیم؟
    به نظرم بستگی به روحیه و حالت نقد شونده دارد و یا اینکه ما در چه مقامی قرار است اثر را نقد کنیم (مدیر ِ سرمایه گذار و مصرف کننده و حتی رقیب … ) و یا به میزان دامنه قدرت ما بر صاحب اثر هم بستگی دارد.

    پاسخ

  47. در ادامه حرفام لازمه به این مطلبم هم اشاره کنم که
    ایا در نقد منصف باشیم یا خیر ؟
    به نظرم بستگی به نوع نقد دارد که ممکن است :
    1. منفی : یعنی اعلام اعتراض به چیزی، فقط با این هدف که نشان دهیم، آن‌چیز اشتباه، نادرست، غلط، بی‌معنا، مورد اعتراض یا بدنام است. این نوع نقد عموما غیرقابل قبول بودن چیزی را بیان می‌کند. همچنین نقد منفی اغلب ، معادل با «حمله‌ی شخصی» تفسیر می‌شود. ممکن است هدف نقد منفی حمله‌ی شخصی نباشد، ولی این‌گونه تفسیر یا دیده شود. نقد منفی ممکن است باعث شود، افراد مورد نقد احساس مورد هجوم قرار گرفتن یا توهین شدن داشته باشند، در نتیجه نقد را جدی نگیرند یا نسبت به آن عکس‌العمل بدی نشان دهند.
    در این نوع نقد انصاف در پایین ترین حد خود قرار دارد ، در حال حاظر، به نقد منفی، برچسب «منفی بودن» (یا منفی‌بافی) می‌خورد، و افرادی که نقد منفی می‌کنند،‌ ممکن است مورد سوء استفاده قرار بگیرند. به همین دلیل، این‌روزها بیشتر افراد به جای ابراز نقد منفی، ترجیح می‌دهند ساکت بمانند، یا به مسائل اطراف توجهی نشان ندهند، و یا از صحنه غایب شوند .
    2. نقد سازنده : نقد سازنده می‌خواهد نشان دهد که می‌توان مقصود یا هدف یک کار را با یک رویکرد جایگزین بهتر برآورده کرد. در این حالت، نقد کردن الزاما به معنای «اشتباه شمردن» نیست و هدف یک کار مورد احترام است، بلکه اعلام می‌شود که همان هدف را می‌توان از یک راه دیگر، به شکلی بهتر به دست آورد. نقدهای سازنده عموما به شکل پیشنهادهایی برای بهبود هستند، مثل اینکه چطور می‌توان کارها را طوری انجام داد که بهتر و بیشتر مورد قبول باشد. این نوع نقد توجه را به این سمت جلب می‌کنند که «چطور یک مشکل مشخص را می‌توان حل کرد»، یا اینکه «چطور می‌توان آن را بهتر حل کرد»
    نقد منفی و نقد سازنده، هردو استفاده‌های خاص خودشان را دارند، ولی معمولا، برای یک نقد خوب، تلفیق این دو لازم است. همچنین گفته می‌شود که وقتی ایرادی در کاری پیدا می‌کنید، بهتر است که پیشنهادی برای بهتر شدن آن ارایه دهید.
    یکی از دوستان به ” تعادل ” در نقد اشاره کرده بود به نظر من این همان تعادل در نقد یا به گونه ای ایده ال ترین نقد است.
    3. نقد مخرب :
    هدف نقد مخرب نابود کردن طرف دیگر است (مثل: «تو باید خفه شی و کاری که بهت می‌گن رو بکنی»). نقد مخرب تلاش می‌کند، که دیدگاه مقابل را بی‌اعتبار و بی‌ارزش نشان دهد. در بعضی شرایط، نقد مخرب کاملا غیرقابل توجیه است و از جنس اذیت و آزار یا تهدید به حساب می‌آید، به‌خصوص اگر شامل «حمله‌ی شخصی» باشد. خود نقد مخرب عموما مورد نقد قرار می‌گیرد، چون به جای تاثیر مثبت تاثیر تخریبی دارد.(البته اگر هیچ دلیلی برای مخرب بودنِ نقد ارائه نشود، این می‌تواند صرفا یک اتهام یا بهانه باشد)
    به نظرم جایگاه این نوع نقد فقط در زمینه های نظامی یا سیاسی است (مانند شرایط حفظ منابع یا حفظ جان افراد در میان یک گروه )
    افرادی مثل اقای فراستی متخصص در این نوع نقد هستند که من همیشه یادمه نقد های اقای فراستی در مورد هر فیلمی دوباره مورد نقد منتقدین قرار می گرفت ( دقت کنید فیلم نه بلکه نقد ایشون )
    البته فک کنم الان من دست به یه نقد مخرب زدم که به دور از انصاف بود ( یعنی تمام دیدگاه های اقای فراستی رو بی اعتبار و ارزش نشان دادم )

    پاسخ

  48. با سلام خدمت استاد گرامی
    به نظر بنده نقد عادلانه یک اثر به افزایش اعتبار آن اثر کمک میکند، زیرا نقاط ضعف و قوت آن را نمایان میسازد و موجب اصلاح و بهبود آن می شود. گفتن نکات مثبت درابتدا وقبل از ذکر نکات منفی به نوعی بیان کننده این امر است که نقد مغرضانه نبوده وبا درک همه جنبه های مثبت و منفی کار صورت گرفته که این هم منصفانه است وهم مانع از جبهه گیری می شود.

    پاسخ

  49. با سلام و احترام
    انسان فی نفسه دوست دارد که از اوتعریف شود، اگرحتی خود نیز از ایراد کار مطلع باشد ( همان طور که خودتان هم فرمودید استاد) همواره امید بر آن دارد که ایراد کارش لا اقل اینقدر فاحش نباشد که کسی بدان اشاره کند !!!
    اما خوب همیشه افرادی هستند که از خود فرد در آن زمینه ی به خصوص خبره تر و کارشناس ترند. نقد این افراد اگر بدور از جبهه گیری و تعصبات شخصی باشد، قطعا و حتما سازنده است. به نظر من در دو حالت فرد پذیرای نقد دیگران خواهد بود :
    1. در صورتی که فرد، منتقد را به عنوان فردی کارشناس و مطلع در آن زمینه بداند.
    2 . درصورتی که کلام و بیان فرد منتقد بتواند اطمینان و حسن نیت کافی را درباره ی عدم مغرضانه بودن نقد به صاخب اثر منتقل کند. یعنی فرد احساس کند که این نقد نه در جهت اهانت و جبهه گیری بلکه در جهت بهبود آثار بعدی سازنده خواهد بود.
    بنابراین ذکر نکات مثبت در ابتدای نقد می تواند تاثیر به سزایی در سازنده برای پذیرش نقد داشته باشد.

    پاسخ

  50. با سلام حضور استاد گرانقدر و دوستان عزیز و با تشکر از مطالب آموزنده سابت
    به نظر من با بیان جنبه های مثبت کار ( البته مثبت های تاثیرگذار و متمایز کننده کار)، فرد احساس شکست نمی کند و به خود میگوید نکات مثبت فراوانی در کار من وجود دارد و بنابراین اگر برخی چیزها (نکات منفی) را درست کنم عملکرد من بهتر خواهد شد. پس بیان جنبه های مثبت کار به برقراری ارتباط و در نتیجه پذیرش بهتر نقد منجر خواهد شد. بیان فقط جنبه های منفی باعث جبهه گرفتن فرد از ابتدا تا انتهای بحث خواهد شد و در مواردی به جایی میرسد که انتقاد شونده در برابر تمام نقد های گفته شده مقاومت نشان میدهد در صورتیکه شاید اگر همان نقد را فرد دیگری انجام میداد پذیرفته میشد ، همچنین من اعتقاد دارم همیشه نیت مثبت و انرژی مثبت از طرف مقابل درک میشه.

    پاسخ

  51. سلام
    هرگاه که نقدی رو میبینم یا در جلسه نقدی هستم، این شعر رو به ذهنم میارم.

    یک لحظه داغم می کشی
    یک دم به باغم می کشی
    پیش چراغم می کشی تا وا شود چشمان من.

    موفق و پیروز باشید.

    پاسخ

  53. سلام
    در درس های پیشین فرمودید که منتقد باید صاحب اثر رو بشناسه. طبق تجربه من واکنش ادما به مورد انتقاد قرار گرفتن متفاوته .اگه واکنش افرادو بعد از مورد ارزیابی قرار گرفتن بررسی کنید متوجه می شید که عده ای فقط جنبه های منفی نقد توجه می کنن. مثلا اگه 10 تا تعریف بشنون و یه نکته مثبت به شدت ناراحت میشن و افرادی کاملا برعکس.بیشتر مثبت ها رو میبینن تا منفی ها.
    اگر قبل از نقد بتونیم شخصیت صاحب اثر رو بشناسیم هم میتونه کمک کننده باشه

    پاسخ

  54. سلام
    در درس های پیشین فرمودید که منتقد باید صاحب اثر رو بشناسه. طبق تجربه من واکنش ادما به مورد انتقاد قرار گرفتن متفاوته .اگه واکنش افرادو بعد از مورد ارزیابی قرار گرفتن بررسی کنید متوجه می شید که عده ای فقط به جنبه های منفی نقد توجه می کنن. مثلا اگه ۱۰ تا تعریف بشنون و یه نکته منفی به شدت ناراحت میشن و افرادی کاملا برعکس.بیشتر مثبت ها رو میبینن تا منفی ها.
    اگر قبل از نقد بتونیم شخصیت صاحب اثر رو بشناسیم هم میتونه کمک کننده باشه

    پاسخ

  55. در واقع هدف انتقاد باید اصلاح و تکامل فکر و رفتار فرد مقابل باشد. انتقاد باید سازنده باشد یعنی به دور از خصومت و برای اصلاح صورت بگیرد و باید هم بر نقاط مثبت و هم نقاط منفی تاکید کنیم از این رو علاوه بر نقاط منفی اگر نقاط مثبتی در آثار دیده می شود باید به آن اعتراف کنیم. (ابته نباید افراط در تعریف خوبی ها داشته باشیم ! ) در واقع انتقاد منفی هم در صورتی که فرد مقابل احساس کند که قصد کمک به آن را داریم بیشتر مورد پزیرش قرار می گیرد تا موضع گیری. به نظر من باید بیان نواقص آثار فرد را به عمل او نسبت بدهیم نه به ذات شخصی فرد ! {در جایی خوندم نقد سلاح نیست بلکه معرفت است} پس نباید فقط به نقاط منفی در نقد بپردازیم

    پاسخ

  57. با سلام و عرض ادب
    استاد گرامی، با تشکر از برگزاری این کارگاه آموزشی وتخصصی .همان طور که شما اشاره داشتید .منتقد باید صاحب ویا صاحب اثران و شناسنامه ی کاری آن ها را به طورکامل بشناسد.و حتما راجع به محصول و صنعتی که درباره آن تبلیغ شده علم کافی داشته باشد تابتواند عالمانه نظر دهد .اثر را موشکافانه بررسی کند ودر ابتدا در صورت داشتن نکات مثبت به بیان آن ها بپردازد تا صاحب اثربداند که اثر او جای بهتر بودن وشدن را دارد .
    البته نباید هرگزفراموش کرد اثر را با توجه موقعیت علمی و امکانات پیش روی سازندگانش نقد کرد .کار نقد از نظر حرفه ای واخلاقی اصولی تعریف شده دارد که حتما باید به کاربرد شود . در این صورت فکر می کنم صاحب اثران ،متوجه هدف منتقد هستند و عمل او را غیر منصفانه نمی دانند .
    اگر کسی تقریبا من و خط کاری من رو بشناسه و به طور اصولی راجع به کار من نقد کنه حتی اگر تنها به نقاط منفی اشاره کنه، مشروط به اینکه به آن مسئله اشراف کامل داشته باشد و پیشنهاداتی برای بهتر شدن آن ارائه کنه، نقد او را می پذیرم .چون میدانم باعث پیشرفت من در آن حیطه می شه.
    همچنین آگاهی پیدا کردن اقشار جامعه از اصول اخلاقی نقد ، باعث گسترش فرهنگ نقد پذیری دربین افراد می شود.برای افزایش ظرفیت نقد پذیری می توانیم از راهکارهای زیر استفاده کنیم :

    – حساسیت های منفی و یک سو نگری درباره ی خود واثرمان را کنار بگذاریم.

    – به نظرات دیگران موقع نقد، دقت کنیم.

    – تحمل نظرات مخالف نگرش و سلیقه ی خود را داشته باشیم.

    – از نقد نترسیم.

    – اشتباه در عمل را، امری طبیعی بدانیم.

    پاسخ

  58. با سلام
    سوالی از صحبت های خانم تاک برایم پیش آمده
    آیا همیشه نقد باید با ارائه ی راهکار همراه باشد ؟ یعنی اگر ما منتقد موضوع یا اثری هستیم الزاماَ باید راهی برای بهتر شدن آن اثرهم ارائه دهیم ؟

    پاسخ

  59. با سلام
    از توجه شماممنونم دوست عزیز . مسلما هنگامی که منتقد به موضوع مورد نظر علم کافی داشته باشد وایراد هایی که ازاثر میگیرد به جا با شد .صاحب اثر نقد او را می پذیرد ونکاتی که منتقد به آن اشاره کرده , خود می تواند به عنوان راهکار هایی غیر مسقیم از طرف صاحب اثر ،پذیرفته شود . حتی اگر اساسا به این راهکارها اشاره نشده باشد .
    فکر می کنم همین که صاحب اثر از نقاط قوت وضعف کار خود مطلع میشود بهترین کمک به او ست .

    پاسخ

  60. با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما استاد گرامی :
    به نظر من درست است که هر کسی ممکن است از اتنقاد بقیه ناراحت شود ولی وقتی انتقاد به جا وسازنده باشد خیلی میتواند به اثر و صاحب اثر برای بهبود اثرش کمک کند. پس لازم است هم منتقد وهم صاحب اثر هر دو بدور از پیش داوری های تاثیرگذار به کارخود برسند و از نظرات یکدیگرناراحت نشوند و معتقدم که انتقادهای مثبت و منفی باید در کنار هم قرار بگیرند تا صاحب اثر علاوه بر اینکه سرخورده و ناامید نمی شود بلکه انگیزه ی بیشتری را برای پیشبرد و تقویت و اصلاح اثر خود در مراحل بعدی پیدا کند.

    پاسخ

  61. انتقاد اگر جنبه ی پیش داوری نداشته باشد و یا لزوما به دلیل خصومت بین فردی مطرح نشده باشد صد درصد سازنده است.
    سازمان ها ، افراد یا برندهایی که تحمل انتقادپذیری نداشته باشند کم کم در این رقابت جهانی کم رنگ شده و شاید حتی از بین بروند. به نظر من هیچ نقد منصفانه ای جنبه ی منفی ندارد و منتقد حتی اگر ایرادی به مطلب وارد میکند صرفا جهت بهبود آن اثر است و یا اگر ویژگی های مثبت اثری را برمیشمارد اگر جنبه ی تملق نداشته باشد میتواند سازمان را متوجه نقاط قوت خود کرده تا در آینده بتواند بر این نقاط قوت مانور بهتری بدهد.

    پاسخ

  62. سلام خدمت جناب دکتر محمدیان ودوستان خوب کافه بازاریابی
    جناب دکتر خوشحالم که در کلاس پربار شما شرکت می کنم
    به نظر بنده نقد یعنی بیان نکات مثبت و منفی. نقدی می تونه کامل باشه که هم نقاط قوت یک اثر رو بیان کنه و هم نقاط ضعف. همانطور که فرمودین کمتر اثری خالی از نکات مثبته، بنابراین تشریح و داوری دوجانبه نشان از قدرت فکری و انصاف منتقد داره. شروع بحث با بیان نکات مثبت راه رو برای صحبت بیشتر بازمی کنه و می تونه مقدمه ای مفید برای تشریح کامل نظریات منتقد باشه.
    من به شخصه نقدیرو می پذریم که با آگاهی صورت بگیره و تمرکز بر رفتار و کردار (یا همون اثر) باشه نه نقدی که شخصیت رو هدف قرار بده

    پاسخ

  63. با عرض سلام و تبریک به شما استاد عزیز جهت احداث چنین پایگاه پویایی

    وقتی به گذشته برمیگردیم مجموعه افرادی که به نظر اینجانب اشتباهات جبران ناپذیری در حوزه ی نقد مرتکب شدند (که آثار این اشتباهات معمولا پس از گذر زمان ملموس تر است) صرف نظر از افراد غیر حرفه ای ، همگان از بسته بودن و انجماد ذهنی برخوردار بودند یعنی سماجت به خرج دادن برای اثبات مدلهای ذهنی محدود خود و تعمیم آن به افکار سازندگان و مخاطبان !

    گاهی این نظرات ریشه در باورهای به ارث رسیده (یا به قول یونگ والد ) افراد دارد که هیچ بویی از برداشت های ذهنی جدید نبرده!
    اینها عاملان ایجاد انتقاد های مخرب هستند هرچند که گاهی به جهت تایید یا تکذیب سازندگان ، از آنها به عنوان
    ” منتقدین سازنده ” یاد میشود ! اما چیزی که آنها را از نقد منصفانه دور میکند الگوی ذهنی بسته ی آنها در این حوزه است.

    با تشکر

    پاسخ

  64. اگر از دیدگاه استراتژی به نقد نگاه کنیم، نقد در مرحله سوم یعنی کنترل قرار میگیرد.
    همان طور که می دانیم کنترل برای تنبیه کردن نیست و هدف اش اصلاح است.
    در مرحله کنترل، اهدافی که پیش تر برنامه ریزی کرده ایم با نتایجی که به آن دست یافته ایم مقایسه می شود و انحراف از برنامه مشخص می شود. به نوعی مقایسه ای بین وضعیت موجود و وضعیت مطلوب و شناسایی انحراف و دادن بازخور
    این مرحله کاری است که منتقد انجام می دهد و هدف از انتقاد نیز اصلاح انحرافات است.
    برای مثال اگر تبلیغی برای معرفی یک برند است، با دادن بازخور به سازنده تبلیغ آگاهی بدهد که این نوع تبلیغ مناسب نبوده و امکان دارد به طور نامناسبی در ذهن مصرف کننده جا بگیرد که تغییر آن سخت باشد و یا پیشنهاداتی در مورد بهتر انجام دادن تبلیغات بعدی و یادگیری از این تصمیات استراتژیک ارائه میشود.

    پاسخ

  66. سلام
    خیلی از منتقدین و می شناسیم که با اینکه خیلی رک نقد می کنند ،خیلی طرفدار هم دارند و خیلی ها ترجیح می دهند ،کارشان توسط آن منتقد نقد شود.
    به نظر بنده، اگر در شروع نقد، نکات مثبت را می گوییم، نه به این خاطر که طرف مقابل گارد نگیرد، بلکه به این خاطر که واقعا” نکات مثبتی در کارش بوده که یا خیلی محرز بوده و یا دید تیز و باریکی می خواسته تا درک شود. به همین خاطر فکر می کنم گفتن نکات مثبت از آن جهت که باید گفته شود، نیست، بلکه از آن جهت گفته می شود که وجود دارد. نه اینکه قانونش باشد. و خب شاید کمی هم به فرهنگ ما بر می گردد که در دریافت نقد ناخودآگاه گارد می گیریم و می خواهیم مبارزه کنیم تا اینکه بشنویم منتقد چه می گوید. و یا خیلی اوقات مسأله را شخصی می گیریم که بازهم راه ترقی را به روی خود می بندیم. من قبول دارم که قرار نیست منتقد تخریب شخصیت کند ولی این تا حد زیادی به دیدگاه ما برمی گردد. مطمئنا” کاری که برایش زحمت کشیده ایم خودش نکته مثبتی است ولی یادمان هم باشدکه قصدمان ترقی و رو به بالا رفتن است.

    شکوفه علیمحدی

    پاسخ

  68. با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما
    به نظر من هر سازمانی برای این که موفق باشد و بتواند با شرکت های مشابه رقابت کند باید انتقاد پذیر باشد.نه این که فقط به ایده و نظر خودش توجه کند و نظر دیگران برایش اهمیت نداشته باشد.
    انتقادی که به جا و منصفانه باشد ممکن باعث پیشرفت سازمان شود.مدیران سازمان ها باید منتقدان را دشمن خود ندانند بلکه باید دنبال علت این انتقاد باشند تا بتوانند نظر منتقدان را جلب کنند.
    البته نمی توان گفت که باید به هر انتقادی توجه کرد بلکه ممکن است که منتقدان دشمنان سازمان باشند که از موفقیت سازمان خوشحال نمی شوند.
    نکته دیگری که باید به آن توجه شود آن است که هرچه لحن فرد منتقد دوستانه تر و بهتر باشد اثر مثبت تری روی فرد یا سازمان می گذارد.

    پاسخ

  71. سلام
    به نظر من نحوه نقد کردن در کشورمان تا حدی تحت تاثیر فرهنگ تعارف کردن بین افراد است, گرچه همه اعتقاد دارند نبایداینطور باشداما به صورت ناخودآگاه وقتی کسی بی پرده صحبت میکندهمه دید متفاوتی نسبت به فرد پیدا میکنند چه برسد به نقدی که واضح نکات منفی را بیان کند. پس برای جلوگیری از هرگونه جبهه گیری و تحت تاثیر قرار دادن فرد جهت اصلاح ضعف های کار, بهتر است اول نکات مثبت بیان شود بعدنکات منفی, یا حداقل بیان نکات منفی بصورت ضمنی و باحفظ احترام شخصیت فردبیان شود و باید نقدشونده به این درک برسد که ضعف در کار ارتباطی به ضعف شخصیت صاحب اثر ندارد و این کار را آسانتر میکند.

    پاسخ

  72. سلام آقای دکتر محمودیان، بسیار خوشوقتم، که در کنار یک گروه تعاملی خوب با یک نیت خوب و با یک ایده بکر هستم.

    من ۱۴ سال که برای تحصیل در آلمان زندگی‌ می‌کنم.

    لیسانس مولتی‌ مدیا خوندم و فوق لیسانس رسانه‌‌های الکترونیکی‌ با گرایش “مدیا دزاین” ۵ ساله که در شرکت‌های تبلیغاتی کار کردم. در یک از این شرکت‌ها مدیر گروه فیلم و رسنه‌های جدید بودم و الان ۲ سال که به عنوانه مشاور برای رسانه‌های نو در بخش مارکتینگ مرسدس بنز کار می‌کنم.

    پاسخ

  75. با سلام خدمت آقای دکتر و بقیه حاضرین در کلاس
    از نظر بنده اصل انتقاد بر پایه حقیقی یک سری اصول استوار است. اگر در نقد اصولی وجود داشته باشد تا به عنوان محک مورد استفاده قرار گیرد بی شک هیچ گونه نگرش منفی در انتقاد ایجاد نخواهد شد البته به زعم در نظر گرفتن روحیات و اخلاقیات شخصی فرئ انتقاد شونده. من در طرف انتقاد شونده موارد زیادی را گذرانده ام و می توانم بگویم در اکثر موارد انتقادات با رویکرد شخصی بوده و معتقدم انتقاد واقعی نبوده و بیشتر اظهار نظرات شخصی بوده است. آقای دکتر بر اساس اصولی یک تیزر تلویزیون را انتقاد می کند. تولید کننده اگر برای ضعف های موجو دلیلی قانع کننده داشته باشد که هیچ در غیر این صورت پافشاری فرد به صورت نگرانی و یا ناراحتی بروز خواهد کرد که امری طبیعی است. در ارتباطات نیز اصلی حاکم است و آن هم شروع مذاکرات بر اساس موارد مشترک بین طرفین که همان نقاط مثبت یک اثر می باشد و این مورد می تواند به طور غیر مستقیم و بسیار موثر شرایط محیط را به سمت ارتقا اثر هدایت کند. در مورد اینکه اثری جنبه مثبت نداشته باشد هم فکر می کنم موارد نادری این گونه باشند. بزرگترین نقطه مثبت تمام تبلیغ ها یا اثرات هنری این است که اثر تولید شده و برای ترویج مورد تائید شخصی قرار گرفته است. پس در آن جایگاه و با در نظر گرفتن مالک و یا مخاطب اثری با جنبه های مثبت بوده است. حال این اثر در سطحی علمی تر ممکن است نقاط مثبت بسیار زیاد خود را ازدست داده و در عوض بار منفی بیشتری دریافت کند.
    امیدوارم گزاف نگفته باشم. حضور در این کلاس ها برای بنده افتخار شاگردی عزیزان را همراه دارد
    موفق باشید

    پاسخ

    1. آقای دکتر سلام
      بی مقدمه باید گفت حضور در کنار اندیشمندان و خردمندان افتخار است تا بتوانیم بر اندوخته های خود بیفزائیم. جنابعالی به عنوان یکی از اساتید ارزشمند این مرز و بوم الخق ذکات علم را به جا آورده و تشنگانی چون بنده را خرسند نموده اید. از تلاش های جنابعالی در توسعه فرهنگ پیشرفت و تبلیغ در محیط بی پرده و حاشیه عمیقا سپاسگذارم.
      ارادتمند شما
      ذبحی

      پاسخ

  77. آقای دکتر بسیار سپاسگذارم از شما که در کمال فروتنی چنین فضای آموزشی رو برای ما به وجود آورده اید. می خواستم ببینم امکانش هست در حین ارائه مباحثتون چند نمونه نقد تبلیغ که مورد تاییدتون هست رو هم معرفی بفرمایید. اینجوری ما به طور عملی هم با نقد مد نظرتون آشنا میشیم. خیلی متشکرم و براتون آرزوی سرافرازی دارم.

    پاسخ

  81. سلام و عرض ادب احترام خدمت دکتر محمدیان گرامی و همچنین همراهان گرامی کافه بازاریابی در ابتدا میخوام از آقای دکتر محمدیان بابت زحماتشون در مدیریت کشور تشکر کنم که تالیفات ارزشمندشون بحث های پایه ای انجام میدن و این موضوع فقط یک متن ساده جهت یادگیری نیست و بیشتر ذهن رو درگیر میکنه و باعث توسعه نگرش متعالی میشه خوده من به شخصه به عنوان یک مدرس بازاریابی و برند همواره از مطالب ارزشمند بهره میبرم واژهای که دکتر محمدیان استفاده میکنند و یا بهتر است بگویم ترتیب چیدمان واژهای دکتر محمدیان بی نظیر هستند
    و اما نظرم در خصوص نقد به نکاتی اشاره میکنم یک اینکه که آیا نقدی که صورت میگیرد منجر به تغییر در فرد گروه سازمان و اجتماع میشود یا خیر دو آیا من صلاحیت نقد را دارم یا خیر گاهی فراموش میکنیم که نقد یک کار کارشناسی است و با تخریب تفاوت دارد سه اگر من به اندازه وسعت و عمق نقدم راهکار اجرایی در آستین ندارم صلاحیت نقد را ندارم چهار منقد باید از حیطه ادب خارج و شخص را از مسله جدا کند پنج نقد باید فرآیند محور باشد تعریف فرآیند ورودی پردازش و خروجی در پایان مجدد به ورودی فید بک بدهد شش نقد کنیم اما به تار مو توجه کنیم و در نظر بگیریم که آیا نقد هست و یا غرض ورزی و از ناخودآگاه فرمان میگیریم فراموش نکنیم که انتقاد باعث توسعه یافتگی فردی و به تبع خانواده شهر استان کشور خواهد شد
    زنده باشد پایدار
    خدا نگهدار

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *