رپرتاژ یا همان آگهی بلند // وقتی تعرفه های صداوسیما ما را تشویق به پرحرفی می کند

به دلیل استفاده‌ متعدد تجاری و خبری از واژه “رپرتاژ”ارائه تعریف دقیقی از آن کمی مشکل به نظر می رسد اما طبق تعریفی از “کوین روزیتر” رپرتاژ به فیلم کوتاهی گفته می شود که در آن ایده‌های مرتبط تجاری سازماندهی می شوند؛ در دسته بندی کلی رپرتاژ به دو دسته مکتوب و تصویری تقسیم می شود که بعد تصویری آن در تلویزیون مد نظر است، رپرتاژ تبلیغاتی را می توان فیلمی کوتاه در تشریح کم وکیف فعالیت های تجاری برای مشتری دانست. رپرتاژ تلویزیونی با هدف قرار دادن مشتری بالقوه قصد شناساندن خود و ترغیب مخاطب به خرید و استفاده را دارد. این نوع فیلم کوتاه، زمانی در حدود  90 الی 180 ثانیه رابه خود اختصاص می دهد. (البته در ایران 120 ثانیه به بالا) در ایران هزینه یک رپرتاژ 120 ثانیه به دلیل اعمال تخفیفا ارزان تر از یک اگهی 60 ثانیه است که دو باره پخش شود.

رپرتاژ تبلیغاتی کلام محور است و قصد بر آن است تا با شناساندن و به رخ کشیدن گوشه ای از موفقیت های تجاری مخاطب را وادار به توجه و دنبال کردن تبلیغ کرد. ساختار این نوع اغلب با ارائه چشم اندازها و اهداف بلند مدت شرکت اغار می شود و پس از آن با نمایاندن گوشه ای از فعالیت ها، رویدادهای تاریخی و روند تغییرات شرکت ادامه می یابد. پس از آن با توجه به نوع کالا ارزش هسته ای و مد نظر صاحبان کالا برجسته می شود. (برای مثال در تبلیغ یک کالای خوراکی بهداشتی بودن و مکانیزم تولید آن تشریح می شود)،

در تعریف و در اعلب موارد رپرتاژ تلویزیونی در فاز اول کمپین تبلیغاتی قرار دارد،‌ زیرا که در این نوع تبلیغ اطلاع رسانی و ترغیب مشتری و برجسته سازی مزیتی نوین و بکر مد نظر است. البته فواصل اکران باید طوری در نظر گرفته شود تا اثر منفی نداشته باشد. این نوع رپرتاژ به مدد تصویر و توضیحات کلامی می تواند در بازه زمانی خاص با توجه به ویژگی های فرهنگی، اجتماعی و به طور کلی بومی به تصویر کشیده شود. رپرتاژ آگهی به منظور جلب اعتماد و ایجاد یک فضای مثبت در ذهن مصرف کننده نهایی و واسطه ها ساخته می شود.